I

ꝯueniri ſucceſſor. quia crimina morte extinguūt̉xxiij. di. quorūdaꝫ. ⁊ in. l. j. C. ſi reus vl̓ accu. mor.fue. aut maͣ ꝯcernit ſucceſſorē ⁊ tūc aut res nō ē integra. puta qꝛ defunctꝰ fuit citatꝰ ⁊ tūc reſcriptumextendit̉ ad ſucceſſorē. ar. h̓ a ꝯtrario ibi ad iudiciū reuocatꝰ. Aut res eſt integra. ⁊ tūc aut p̄deceſſor erat cōueniendꝰ ſub clauſula ⁊ tunc nō extēdit̉ad ſucceſſorē vt h̓ exquo nō fuit exp̄ſſus duꝫ viueret. hoc veꝝ niſi reſcriptū fuiſſet impetratum ꝯtradignitatē vt. sͣ. dixi. Aut cōueniendꝰ erat exp̄ſſusin reſcripto ⁊ tūc ſi fuit reſcriptū impetratū in materia cōcernente dignitatē lꝫ nomē p̄lati fuerit exp̄ſſum ⁊ tūc extendit̉ ad ſucceſſorē. ⁊ in hoc caſu loquit̉ ꝓprie dictū. c. dilecti. Aut nō ꝯcernebat dignitatē ſed ꝑſonā ⁊ tūc nō extendit̉ ad ſucceſſoreꝫ ſingularē niſi in tribꝰ caſibus. Primꝰ ſi ſucceſſor ſuccedit in vitiū. ⁊ in hoc caſu loquitur. c. quia. v. deiudi. Scd̓s caſus in. c. j. de ali. iud. mu. Tertius ſiemanat ſcd̓a iuſſio vt in. d. c. quia. v. ẜm alium intellectū. Aut querit̉ nunqͥd debeat extendi ad ſuoceſſorē vniu̓ſalē ⁊ fuer̄t multe opi. ſꝫ opi. magꝭ cōishabet ꝙ ſic qꝛ cenſent̉ eedem ꝑſone vt. sͣ. dixi. Itēquia agit̉ de modico p̄iudicio. ⁊ intellige ſi defunctus erat ī reꝝ natura tꝑe date reſcripti. al̓s reſcriptum non valet. vt in. d. l. ij. ⁊ ita nec priuilegiumtranſit in ſucceſſoreꝫ ſi mortuus eſt tempore dateis cui cōcedit̉ vt eſt tex. multū notabilis in. l. neratius. ff. de reg. iu.Nō valētIInuatioNe. littere executorie in quibus impetrās falſo dixit monitorias p̄ceſſiſſe. primo ponit̉ ꝑtis deciſa q̄rela. ſecundo ꝓuiſio. ibi quo circa. ¶ No. primo ꝙ littereexecutorie valent ſine monitorijs duꝫ tn̄ ceſſet ſurreptio. hinc hodie cōiter ſolū dant̉ executorie. monitorie ⁊ p̄ceptorie hodie nō ſunt in vſu niſi qn̄ papa reſcribit ꝓ receptione alicuiꝰ monialis. ¶ Sedquero hic papa mādat ꝓcēdi p̄uia ratiōe ꝙ ſi iudices ꝓceſſerūt cōtra rōem nunquid tenet ꝓceſſus.videt̉ ꝙ nō. qꝛ ꝯtra formam mandati vt in. c. cumdilecta sͣ. eo. ⁊. c. venerabili. de offi. deleg. ⁊. l. diligenter. ff. mādati. In ꝯtrariū facit nam ꝓceſſusꝯtra ius litigatoris valet. vt in. c. cū int̓. jͣ. de re iudi. doc. hic dicunt ꝓceſſum valere. qꝛ iſta clauſulanō limitat iuriſditionē nec dat forma ꝓcedēdi ſedpotius ſapit monitionē ⁊ inſtructione iudicis. nāſemꝑ intelligit̉ vt iudex ꝓcedat p̄uia rōne. ideo ſiexprimit̉ nō dat̉ noua forma. qd̓ bene no. qꝛ facitad multa. ⁊ hoc dictum allegaui in. d. c. cuꝫ dilectavbi plene expediui hāc materiaꝫ ⁊ dic vt ibi. ¶ Ingl. j. ibi ſꝫ ordo ⁊ ꝯſuetudo curie. ⁊ dic ꝙ olim obſeruabat̉ iſte ſtilꝰ hodie ſecꝰ vt. sͣ. dixi. Sꝫ glo. retulitſe ad tp̄s ſuū ⁊cͣ.¶Andatu apoſtolicū.Hec decre. legit̉ principal̓r duobꝰ modis⁊ ẜm intellectū glo. hoc dicit. Ceſſantibꝰ clauſul̓ indubio papa nō intēdit grauare eandē eccl̓iam ſeueundē collatorē ſuꝑ ꝓuiſiōe duoꝝ. ideo ſecundusimpetrās repellit̉ ſiue primꝰ expectet ſiue ſit iā gra-

tiaꝫ ꝯſecutus. Sed ẜm aliuꝫ intellectum hoc dicit.Nō intēdit papa eundē collatorē grauare de duobus vbi ꝓ ſcd̓o ſcribit cū clauſula ſi ꝓ alio non eſtſcriptū qui hmōi gr̄am ꝓſequat̉ etiā primo tꝑe date vel pn̄tationis ſcd̓i gr̄am aſſecuto. In pͥma ponit dictū. in ſcd̓a eiꝰ rōem. ibi cū ſuꝑ. ¶ No. primovalere litteras ſuꝑ receptōe alicuius in canonicuꝫlꝫ nulla fiat mētio de aſſignatione p̄bēde. nō tn̄ intelligas iſtū debere remanere ſine p̄benda qꝛ eſſetꝯtra. c. relatū. jͣ. de p̄ben. ſꝫ p̄benda venit acceſſoriead canonicatū. vt. c. ſi clericus. ⁊. c. ſi poſtqͣꝫ. de preben. li. vj. ⁊ qui vult principale ⁊ antecedēs videt̉velle ꝯn̄s ⁊ acceſſoriū vt in. c. cū. M. de ꝯſti. ¶ No.ſcd̓o ibi faceres recipi. ꝙ papa qn̄qꝫ dat executorēad cōpellendū ordinariū vt ꝓuideat iuxta mandatū ſuū. qn̄qꝫ dat executorē ad ꝓuidendū vice ſua.vt in. c. abbatē. jͣ. e. ⁊ plene d̓ materia in. c. ſi capl̓o.⁊. c. ſi ſoli. de p̄ben. li. vj. ¶ Itē no. ꝙ intentō papenō eſt grauare ordinariū ſuꝑ ꝓuiſiōe duoꝝ. Ex qͦno. ꝙ ordinariꝰ dicit̉ grauari cū papa ꝯfert bn̄ficiaad ip̄ius collationē ſpectātia. ⁊ eſt rō qꝛ collatio cēſetur quedā donatio cū ordinariꝰ vtat̉ liberalitatein cui ꝯferēdo. vt no. in. d. c. relatū. hinc dicit glo.no. ꝙ collatio beneficioꝝ cōputat̉ inter fructus. vtno. in. c. cū olim. de ma. ⁊ obe. vn̄ nō pōt dici nongrauari cū priuet̉ hac lib̓alitate ⁊ facultate donandi. Ex quo infert̉ ꝙ hodie pn̄t ordinarij ml̓tū conquericū ex reſeruatione ſūmi pōtificis ⁊ ex litteriexpectatiuis ius ꝯferēdi ſit quaſi abdicatū ab ip̄isordinarijſ. qd̓ eſt cōtra. c. ecce. xcix. di. qꝛ nō debetpapa ita ꝓuidere ſuis cōmodis ſeu vtilitatibꝰ romane curie cū tāto graui p̄iudicio ordiarioꝝ. ⁊ ordo eccleſiaſticus cōfundit̉ ſi ſua iuriſditio vnicuiqꝫ ep̄o nō ſeruat̉ vt in. c. ꝑuenit. xj. q. j. ¶ Pro ītroductione glo. ⁊ materie op. ꝯtra tex. decreta. dꝫ cōtinere dubitationē in ſe qꝛ nō dꝫ edi in caſu nō dubio. vt in. c. cū in iure de offi. dele. ⁊ in. l. j. in. fi. ff.ad munici. ⁊ in. l. qd̓ labeo. ff. ad carbo. Sꝫ iſta decre. nullā ꝯtinet dubitationē. qd̓ ptꝫ ex eo ꝙ papaſcripſit ſub cōditōe ꝓ ſcd̓o. ſi ꝓ alio nō fuerit ſcpͥtū⁊ cōꝑtū fuit ꝙ ꝓ alio ſcrpſerat. ergo iſta gr̄a nullaex defectu ꝯditōis oppoſite. qd̓ ꝓcedit maxīe cū cōditio eſt de p̄terito cū illa nō ſuſpēdat. qꝛ certuꝫ eſtnature vtrū ſcripſerat ꝓ alio vel nō. vt in. l. cuꝫ adpn̄s. ff. ſi cer. pe. So. dicit glo. j. ⁊ bene ꝙ dubitatōpotuit eſſe qꝛ gr̄a ſcd̓a videbat̉ ꝯditionalis ex ſolapēdētia pͥme gratie. qꝛ dicebat̉ ſi ꝓ alio nō ſcpͥſimꝰqui hmōi gratiā ꝓſequat̉ ſꝫ prius fuerat gratiaꝫ ꝓſecutꝰ. ⁊ ſic nō videbat̉ habere locū prima cōditiocū ampliꝰ nō penderet pͥma gr̄a. Et ꝑ hͨ ponit glo.rōnem dubitandi. ſꝫ deciſio fuit in ꝯtrariū. ⁊ rō decidendi ẜm glo. eſt. qꝛ cū papa nō intenderet grauare eandē eccl̓iam ſuꝑ receptōne duoꝝ fortiꝰ grauamē elicit̉ prima gratiā executa qͣꝫ ea pendēte. etſic fortius obſtabat exceptio ꝯtra ſcd̓m impetrātē.Sed ꝯtra hͦ op. nā de intentione pape nō apparet niſi ꝑ illā clauſulā ſed illa clauſula refert̉ ad pēdentiā prime gratie. ideo cū illa eſſet executa nonhabebat obſtare illa clauſula. Et ob hͦ forte glo. ij.dicit ꝙ etiā ſine exp̄ſſione illius clauſule papa nō