Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De reſcriptisI

petrans ſucceſſiue plures litteras ad diuerſas eccleſias poteſt vti quibus vult. vn̄ ſi recipit̉ vigorealiaꝝ litteraꝝ pōt receptio ſua īpugnari. licꝫ reſpectu aliarum ſit excludēdꝰ. hoc em̄ videt̉ iuritrarium. nam exquo ſecūde littere non faciūttionem de prioribus debent eſſe ipſo iure nulle. etſic deberet tenere receptio vigore ſcd̓aꝝ. adtex.. c. ꝓxi.. offi. dele. in. c. ex ꝑte.. c. ceterū.Sol̓. glo. timore ꝯtrarij videt̉ velle plures littere impetrant̉ ab eodē oēs ſunt in pēdenti pōtquis vti primis vel ſcd̓is. ſꝫ eo ipſo vtit̉ alteris reliqua ānihilant̉. qꝛ intētio pape fuit iſte ꝯſeq̄ret̉vnū bn̄ficiū. nec eſt vis fienda qͣs lr̄as ꝯſequat̉ſi tn̄ pͥme lr̄e pn̄tate ānullarent̉ exceptōeꝫ poſſetimpetrās ẜm glo. vti ſcd̓is. Et ad ꝯͣria poſſet rn̄deri ꝓcedūt qn̄ lr̄e īpetrant̉ a diuerſis. ſecus ſi abeodem vt dic clariꝰ latiꝰ applicādo dicta doc.aut īpetrant̉ pl̓es lr̄e ſub eadē data aut ſub diuerſa. Primo caſu ſi īpetrant̉ a diu̓ſis dic vt habet̉in. c. pe.. e. li. vj. vide qd̓ dixi.. c. capl̓m. ſi impetrarent̉ ab eodeꝫ videt̉ glo. innuere oēs valēt eſt ī optione īpetratoris qͥbꝰ vult vti. qd̓ etiā ſentiūt Inno. Abb. Cōtrariū tenet Hoſti. dicēs nullam lr̄am valere. qꝛ vident̉ īpetrate fraudulent̓. etſic q̄libet lr̄a reperit̉ vitioſa. Et hanc opi. videt̉ approbare Io. an. et Cal. ſequit̉ etiā do. An. niſi iſteīpetrās excuſaret̉ iuſta igͦrātia. vt qꝛ iſte īpetrauitvnā lr̄am ſe aliā īpetrauit igͦranter eiꝰ ꝓcurator.tunc em̄ ſibi dꝫ dari optio. arg. c. gr̄a.. e. li. vj. Siaūt ꝯſtaret fraudulent̓ fuerint īpetrate ī dubiop̄ſumēdū eſt ẜm ꝓcedit opi. Hoſt. qd̓ ſatꝭ placet. ſepe ꝯtingit in coronatōe pape. vnus etidē faciat ſe poni in rotulo plurium cardinalium oēs habent eandē datā ad diuerſas eccl̓ias. veletiā ad eaſdē. ꝓcedunt vbi plures lr̄e impetrant̉ad diuerſa bn̄ficiā. ſi aūt ad vnū bn̄ficiū hn̄t eandem formā datā oēs tenēt. qꝛ vna ī effectu videt̉lr̄a lꝫ pluries exēplata. ſicut dicimꝰ in pluribꝰ teſtamētis habētibꝰ eādē datā formā. vt in. l. vnū teſtamētū. ff. teſta. Nūqͥd aūt ad idē bn̄ficiū poſſitex poſtfacto īpetrari aliꝰ titulꝰ ad cautelā. videt̉ſic. ad tex. bo. in. c. poſt electōeꝫ de cōceſ. p̄bē. īc. ex ꝑte aſtenẜ. e. ti. tn̄ vt ꝯſequat̉ ius in bn̄ficioex vtroqꝫ titulo. qꝛ eſſet ꝯͣ. c. vt qͥs duas. de ele. lib̓.vj. ſꝫ vt poſſit ſe defendere ex vtroqꝫ qd̓ eſt noͣbile. vide qd̓ latiꝰ dixi in. d. c. poſt electōneꝫ. Scd̓ocaſu pͥncipali impetrant̉ plures lr̄e ſub diuerſadata aūt a diuerſis. dic vt dixi.. c. capl̓m. aut abeodē eſt materia nr̄a. in qua dic aut pͥmas litteras fuerat iſte aſſecutꝰ beneficiū poſtmodū impetrauit ſecundas ad aliud beneficiuꝫ in dubionon valent littere facientes mentionē de beneficio habito. vt in. c. ſi motu ꝓprio. de p̄ben. li. vj.aut impetrauit ſcd̓as poſtqͣꝫ fuit receptus in canonicum per primas. ante tn̄ qͣꝫ ꝯſequeretur prebendam. dic idē valent littere niſi exp̄ſſaꝫ mentionem faciant de receptione facta per primas. dehoc eſt tex. hic in fi. quandoqꝫ per primas litterasnondū fuerat impetrator aliquid cōſecutus impetrauit ſecundas ad aliam eccleſiam. iſte eſt ca-

ſus dubitabilis. glo. hic voluit omnes valent etſit in optione impetratoris quibus vult vti. vt. s.dixi. Sed Inno. Hoſti. Cal. cōmuniter doct. tenent opp. quia non eſt veriſimile ſi papa ſciuiſſetde prioribus conceſſiſſet ſecundas. vnde ſaltemnegari non poteſt quin talis veritas ſit ſuppreſſa.que ſi fuiſſet expreſſa reddidiſſet principem ad difficilius concedendum. ergo talis taciturnitas vitiat per. c. poſtulaſti. quod ibi dixi.. e. dicit tamēhic Inno. ſi habēs litteras expectatiuas īpetratlitteram ad beneficium vacans. non ad vacaturūquod poteſt vti illis litteris dummodo velit renūciare prioribus. Sed cōmunis opi. doct. eſt in oppoſitum quod puto verum. quia cum littere ſecūde ſint ſurrepticie non poſſunt reuiuiſcere ex renunciatione primarum ſubſequenti. ar. in. c. ſi eotempore. de reſcriptis. li. vj. habens tamen plureſlitteras poteſt vti primis. quia in illis non reperitur aliquod vitium. dicit Hoſti. notabile verbuꝫ ſi talis impetrans vteretur ſecundis anteqͣꝫ primis non poſſet aliquid conſequi vigore primarum quibus tacite renunciauit vtendo ſecundis.nec aliquid poterit firmiter conſequi ex ſecundiscum ſint ſurrepticie. quod eſt notandum. Sedcirca hoc poteſt dubitari. nunquid de literris prius inualidis ſit fienda mentō. glo. hic ſentit.Hoſti. tenet contrarium. dicit enim ſi quis pendentibus primis impetrauit ſecundas licet poſtmodum prime annullentur. non tamen valent ſecunde. quia exquo pendebant prime nec duꝫ erātannullate tempore impetrationis primarum nondebent valere ſecunde. exquo non faciunt mentōnem de primis. quod tamen limitat Cal. quandonullitas ſeu inualiditasⁱ ſurgit ex proprijs litteris. ſed ſi littere adu̓ſarij eſſent nulle vel elidibilesper exceptionem non eſt neceſſarium de illis facere mentionem. ſic intelligit glo. in. c. noſtris..de conceſ. preben. quod no.. eo. ex tenore. Do.Ant. diſtinguit aūt littere ſunt ipſo iure nulle. etnon fuit neceſſe facere mentionem de illis. aut elidibiles per exceptionem. tunc eſt neceſſe facerementionem. quia de litteris nullis nulla eſt vtilitas in faciendo mentōnem. placet mihi cuꝫ littereſunt nulle et impetrator ſciebat eas nullas. neccredo ī hoc Hoſti. ſenſerit ꝯtrariū. ſed dubiū eſtqn̄ impetrator ſciebat eas validas impetrauit ſecundas poſtmoduꝫ incepit vti primis ab illisexcluſus per exceptioneꝫ vult vti ſcd̓is. iſtud eſtdubiū glo. Hoſti. in hoc forte poſſet ſuſtentariopi. Hoſti. nam exquo erāt in pendēti cōmiſit iſtefraudē in faciēdo mentiōeꝫ maxīe quia vtēdoprimis videt̉ renūciaſſe ſcd̓is. Itē quatenꝰ dicitdo. An. ſi lr̄e ſint elidibiles dꝫ fieri mētio in ſecūdis. hoc limitarē in litteris ꝓprijs. ſecus in litterꝭaduerſarij quas ip̄e pōt elidere exceptioneꝫ. qꝛimpetrādo litterā ꝯtrariā videtur habere animuꝫelidendi. ſic loquitur glo. in. d. c. ex tenore. et vide qd̓ ibi dixi. credo etiā de lr̄is prius renūciatis ſit neceſſe mētōeꝫ facere in ſcd̓is. qd̓ ſatꝭ ſentitInno. in fortioribus termīs. qd̓ no. nec ob. c..