IDe reſcriptis.

poſſet ꝓcede̓ qn̄ renunciaret lr̄is ꝓ bn̄ficio eccleſiaſtico qꝛ tūc exprimeret̉ qd̓ ineſt. ⁊ in hoc no. tex.cū glo. ꝙ ſicut beneficiuꝫ poteſt ꝑmutari cum aliobeneficio ita poteſt ex pacto quis renūciare lr̄is vtꝯſequat̉ aliud bn̄ficiū. quidā tn̄ dixerūt ꝙ ꝑmutatio nō dꝫ habere originē a ꝑtibꝰ ſꝫ ex officio ſuꝑioris explicari. qd̓ tn̄ videt̉ eē falſū ꝑ. c. j. de re. ꝑmu.li. vj. ⁊ vide qd̓ not. in. c. q̄ſitū. e. ti. ſꝫ reſpectu ānuepēſionis nō videt̉ ſol̓. glo. ꝓcedere iō glo. trāſit adaliā ſolutiōeꝫ ẜm ꝙ h̓ interceſſit ſimonia. nec hͦ negat̉ h̓. ¶ Tertio dicit ꝙ nulla ſimonia int̓ceſſit qꝛ ꝑlr̄as nullū ius ſpūale iſte habuit. ⁊ no. in hͦ mirabilem gl. ꝙ ꝑ lr̄as ad bn̄ficia obtinēda nō dicit̉ quisꝯſeqͥ ius ſpūale exqͦ adhuc nō eſt receptꝰ in canonicū nec collatio bn̄ficij ſibi facta eſt. ⁊ ꝙ hmōi lr̄isqͥs licite renūciat ꝓ cōmodo tꝑali. qd̓ nūqͣꝫ tradasobliuioni ꝓpt̓ aucͣtē gl. ſꝫ ꝯͣriū videt̉ verū qꝛ ꝑ haslr̄as lꝫ nō ꝯſeqͣtur ius in re vl̓ ad rē ꝯſequit̉ tn̄ qd̓dam ius p̄paratoriū ad bn̄ficiū obtinēdū qd̓ ē ſpirituale vel ſpūali annexū. ſicut dicimꝰ in pn̄tatōnepr̄oni q̄ eſt annexa ſpūali. qꝛ parat viaꝫ ad obtinēdam inſtitutōeꝫ q̄ eſt quid ſpūale. ⁊ ob hͦ forte dic̄Hoſti. ſic. ꝙ aūt ex pactiōe ꝑtiū renūciat̉ lr̄is ⁊ aſſignat̉ ānua pēſio ⁊ tūc eſt ſimonia. ar. h̓ cū dic̄ text.talit̓ vēditas ⁊cͣ. Sꝫ ſi pure renūciat ex officio ſuꝑioris vel interueniētibꝰ amicis ⁊ poſtea ꝯcedit̉ ſibiānua pēſio nō eſt ſimonia. ⁊ iō iſta vt tranſeāt ſinevitio ſūt explicāda ꝑ ſuꝑiorē. ⁊ tene mēti p̄dicta. etforte ob hͦ papa exp̄ſſe nō reprobauit iſtā pēſionēqꝛ ſibi nō ꝯſtitit qͣlit̓ fuit īpoſita. ⁊ qualit̓ debeat fieri renūciatio bn̄ficij. vide bo. gl. j. q. j. ordinatōes.vbi tractat̉ an̄ licite quis renūciet bn̄ficio vt ꝯferat̉alteri. vide glo. etiā in. c. ex ꝑte. de offi. dele. ⁊ gl. j.in. c. dilecto. jͣ. de p̄bē. ⁊ an teneat renūciatio vl̓ collatio ſimoniaca vide ꝑ Inno. in. c. cū vniu̓ſoꝝ. jͣ. d̓re. ꝑmu. ¶ In glo. fi. in fi. no. diligēter vltimā ſol̓.gl. in qͣ hͦ intēdit in effectu. ꝙ aūt ſurreptio fuit cōmiſſa in lr̄is īpetratis ad lites aut in littteris impetratis ad beneficia. primo caſu tenet proceſſus necdebet reuocari niſi a principio fuerit oppoſituꝫ deſurreptōne. ꝓ hͦ. c. inter monaſteriū. jͣ. de re iudi.No. ꝙ etiā in cā appellatōis nō poterit opponi d̓ſurreptōe niſi oppones priꝰ ignorauerit. Et no. inhͦ bn̄ iſtā glo. ꝙ exceptio dilatoria nō pōt opponi īcā appellatōis ⁊ nō tradas obliuioni. qꝛ declarat etextēdit. l. ita demū. C. de ꝓcu. vbi ſolū dicit̉ ꝙ exceptio ꝯͣ militē ꝓcuratorē nō pōt opponi ī cā appellationis ſi fuit omiſſa ī cā pͥncipali an̄ lit. cōteſ. habesem̄ ꝑ p̄dicta illud ꝓcedere etiaꝫ in qͣlibet dilatoriaqd̓ ibi tenet Bar. ⁊ cōit̓ doc. Et ſic no. ꝙ appellationō reſcindit oīa ſꝫ ſolū reſtituit appellātem ad eumſtatū in qͦ erat poſt lit. ꝯteſ. vn̄ nō extinguit effectūꝯteſtatiōis litꝭ. dicit tn̄ iſta glo. ⁊ bn̄ ꝙ ſi ignorāterfuit omiſſa pōt opponi in cā appellatiōis. ⁊ optimeloquit̉. nā quēadmodū poterat opponi in pͥmo iudicio poſt lit. ꝯteſ. exqͦ fuerat omiſſa ꝑ ignorantiā.ar. optimū in. c. paſtoralis. de excep. no. glo. iij. q.vj. §. exceptio. ita ⁊ ī cā appellatōis. qꝛ vt dixi regulariter qͥcquid poterat opponi in pͥmo iudicio poſtlit. ꝯteſ. pōt opponi in cā appellatōis. vt in. l. ꝑ hāc.

C. de tēp. ap. ⁊ ī. c. cū ioānes. d̓ fi. inſtru. no. Bar.in. d. l. ita demū. limita hoc vt dixi in. c. cū dilecta.sͣ. eo. ¶ Scd̓o caſu cū ſurreptio fuit cōmiſſa in lr̄isad bn̄ficia. dicit glo. ꝙ ſurreptio vitiat ip̄o facto. ⁊bn̄ loqͥtur vt ꝓbat̉ in. d. cle. j. d̓ p̄bē. Et circa huncarticulū Hoſti. multuꝫ inſtat ⁊ inuolute. cuiꝰ dictacōiter n̄ approbāt̉. Sꝫ Cōpoſ. h̓ ponit q̄dā pulchraverba que qͦtidie allegant̉ ⁊ ſūt magni effectꝰ. ꝓſequit̉ em̄ duo mēbra pͥncipalia. Primū an̄ ⁊ qn̄ valeat ꝓceſſus factꝰ per lr̄as ſurrepticias. Scd̓m qn̄pōt hͨ exceptio ſurreptōnis opponi. ¶ Circa pͥmūdiſtinguit inter lr̄as impetratas ad lites bn̄ficialevt qꝛ ꝯtēdit̉ de bn̄ficijs ⁊ lr̄as īpetratas ab bn̄ficiaobtinēda. iteꝫ ⁊ inter priuilegia. Primo caſu ꝯcludit vt in glo. ⁊ hͦ tene vt dixi latiꝰ poſt Inno. in. c.ceteꝝ. sͣ. e. Scd̓o caſu cū ſūt lr̄e īpetrate ad bn̄ficia.aut executor ꝓceſſit cā cognita. vtputa qꝛ impetrator petijt vt executor ꝯpelleret capl̓m ad eū recipiendū. ⁊ imponeret ſibi ſilentiū ſuꝑ ꝯͣdictōe ⁊ iudicio rite agitato executor ꝓnūciauit a cuiꝰ ꝓnūciatione nō fuit appellatū. ⁊ ꝯcludit ꝓceſſuꝫ tenere exquo nō fuit oppoſita exceptio ſurreptiōis. nec fuitappellatū qͣſi tūc iſte lr̄e ſortiant̉ naturā lr̄aꝝ impetratarū ad lites. dicit tn̄ ꝙ exqͦ ī ꝟitate lr̄e ſūt ſurrepticie iudex ordinariꝰ pōt ex officio ſuo irritare illum ꝓceſſum qꝛ nō pōt ille tenere bn̄ficiū ſine peccato. cuꝫ in iſtis ſpūalibꝰ debeat eſſe oīs puritas ⁊abeſſe oīs prauitas .j. q. ij. qͣꝫ pio. ⁊ in. c. fi. jͣ. d̓ pac.Recitat tn̄ qͦſdam dicere ꝙ iudex nō poterit ex officio ꝓcedere exqͦ ſnīa fuit iudicialit̓ latā. Sꝫ iſte quitenet bn̄ficiū cū pctō tenet̉ renūciare ⁊ p̄t agi ꝯtraeū ꝑ viā denūciatōis euāgelice etiā ꝑ ꝑte niſi ꝑs ſcienter recepiſſet ſciēs lr̄as ſurrepticias. nam tūc valeret receptio tanqͣꝫ facta a capl̓o. ¶ No. ſingl̓arit̓primū dictū ꝙ lꝫ ſnīa in bn̄ficialibꝰ trāſeat in rē iudicatā ꝯͣ ꝑtē tn̄ pōt ꝑs vel aliꝰ agere ꝯtra eū qͥ īiuſteobtinuit ꝑ viā denūciatōis euāgelice. ⁊ hͦ etiā volūit Inno. in. c. ad aures .sͣ. e. alibi tn̄ voluit Inn. ꝙſententia lata in cā bn̄ficiali nō trāſit in reꝫ iudicatam ſicut nec in mr̄imoniali. et hoc expreſſe voluitin. c. cū olim. de dolo ⁊ ꝯtu. ⁊ in. c. cū bertoldus. d̓re iudi. Sed veritas eſt in oppoſitū. nam debet diſtīgui mō p̄dicto ꝙ reſpectu illiꝰ ꝯͣ queꝫ fuit latā bn̄tranſit in rem iudicataꝫ vt ſingulariter meliꝰ qͣꝫ alibi. ꝓbat̉ in. c. cū dilecti in fi. jͣ. de ele. ſed ꝓ eo pro qͦfuit lata nō trāſit ī rē iudicatā. qꝛ quo ad eū ꝯtinetpeccatū irremiſſibile per ꝑtem. ſic intellige gl. not.in. c. j. d̓ ꝯceſ. p̄ben. dicit etiā Cōpoſt. qꝛ ſi canoniciſciebāt factū puta ſurreptionē lr̄aꝝ. ⁊ ignorabantius non poſſunt poſtea cōtradicere qꝛ recipiendocōtulerūt ius de nouo ⁊ iuris iguorantia nō excuſat. Do. An. in hoc ꝯtra. ⁊ credo verius quia exqͦignorāter receperūt non habuerūt animū ius denouo ꝯſtituendi. pro hoc allego. l. nec ignorās. C.de dona. Si ꝟo excutor proceſſit ſine cauſe cognitione vt qꝛ aſſumpſit viam meri executoris qd̓ pōtiuxta no. in. c. paſtoralis. in. §. qꝛ vero. d̓ offi. dele.tunc non tenet quod gerit̉ vigore illarū litterarūſurrepticiarū ⁊ poterit qn̄cunqꝫ retractari ⁊ ſic videtur intelligere iſtū tex. naꝫ cū littera ſit loco titu

g 4