Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De reſcriptis.I

largo ſumpto vocabulo veniat omne beneficiumvt ī regula. j.. re. iu. li. vj. tn̄ vbi materia ē ſtrictavt caſu nr̄o appellatione beneficij non venit bn̄ficium curatū. vt in. c. in illis de p̄ben. li. vj. nec prebenda ſolita conferri canonico ſi in illa eccl̓ia ſūtalia beneficia ſimplicia ſecus ſi non forent niſi prebende Inn. no.. Io. an. poſt in. c. fi. de p̄bē. ibi dixi. vide archidi. ī. c. cui non. eo. ti. li. vj.In glo. fi. ibi tenēt lr̄e. aduerte qꝛ ex hac glo. p̄t īferri ad duas qōnes. Prima nunqͥd in lr̄is ad bn̄ficia ſit fienda mētio de pr̄imonio. ſcd̓a nunqͥd habens pr̄imoniū ſufficiens poſſit cum bona ꝯſcientia petere ſeu tenere beneficiū eccl̓iaſticū. Quo adprimū varie ſunt opi. Cōis opi. eſt ī lr̄is iuſticieeſt fienda mentio de patrimonio. vn̄ tales lr̄astenet̉ ep̄us ꝓuidere hn̄ti ſufficiens pr̄imoniū.c. tuis.. de p̄ben. dicit tn̄ Io. an. caſu obſtabit exceptio impetranti ī vim ꝑemptorie autēin vim dilatorie. Et no. hoc ꝟbū. valent em̄ littereiuſticie ad bn̄ficia lꝫ faciāt mētōeꝫ pr̄imonio.qꝛ ē neceſſe face̓ mentioneꝫ de exceptione ꝑemptoria cōpetēti aduerſario. ad qd̓ plene dixi inc. ordineꝫ.. eo. in lr̄is gratie eſt neceſſe facere mentōem de patrimonio. iſte tex. in fi. ethoc voluit Io. an. hic. clariꝰ ſentit.. eo ad aures. vbi dicit de diuitijs nobilitate eſt neceſſario fienda mentio in gratia qꝛ iure non cauet̉.Quidā tn̄ dicunt ſi impetrator fuit ordinatꝰ adtitulū patrimonij tūc de patrimonio eſt fiendamentio. qd̓ ſatis de rigore pōt admitti. ſed de ſtilocurie ſeruat̉ indifferenter pͥma opi. eſt diuerſitatis inter primū ſcd̓m caſum. naꝫ lr̄as iuſticieꝓuidet̉ ſolum pauꝑibus. d̓r pauꝑ qui hꝫ ſufficiens patrimoniū. Item ep̄s tenet̉ ꝓuidere ordinato niſi qn̄ hꝫ patrimoniū. vt in. c. tuis. inc. ep̄s. in. c. liceat .j. de p̄ben. ſꝫ lr̄e gratie ſūt alteriꝰ ꝯditionis. naꝫ gr̄a eſt fundata ſuꝑ iuſticia Uenio ad ſcd̓m. nam Inno. dicit hn̄s patrimoniū ſuſcipit indigne beneficiuꝫ dūmō beneexpendat. Idem videt̉ velle Hoſti. dicit tn̄ ſi clericus deſeruit beneficio bn̄ viuit nec hꝫ prauā intentionē theſaurizandi pōt bona ꝯſcientia viuere de redditibus beneficij. ſecus ſi deſeruit velluxurioſe viuit vel prauam intentōem theſaurizādi habeat. vide Inno. in. d. c. ep̄s. vbi idē cōcludit. mouet̉ principal̓r illā auctoritatē apl̓i. altari ſeruit de altari viuere dꝫ. vt in. c. ẜm apl̓m.. de p̄ben. hūc articulū pleniꝰ examīaui in quadādiſputatōne incipit titiꝰ clericꝰ. vbi pleniſſime videas. nam ꝯtra hanc rationē Inno. doc. adduxi tex. aꝑtiſſimū in. c. ſacerdos .j. q. ij. vbi d̓r illaauctoritas apl̓i ꝓcedit in hn̄tibꝰ vnde viuere. ꝓbatur ex ſequentibꝰ ꝟbis apl̓i. in articuloiura varie ꝓcedūt. vide glo. xij. q. j. in. c. hi. qui.. .. q. ij. in. c. paſtor.. c. clericos.. xvj. q. j. in. c. fi.Pro ꝯcordantia oīm facio tria p̄ſuppoſita. pͥmūtꝑe primitiue eccleſie oēs credentes in xp̄o poſſidebant aliquid ꝓpriū ſꝫ oīa erāt illis cōia. vt no.xij. q. j. in ſumma originalit̓ legit̉ in actibꝰ apl̓oꝝſed poſtmoduꝫ quieſcente feruore xp̄i inceperunt

xp̄iani tenere ꝓprium. error tn̄ erat vt clerici ſalteꝫꝓpria poſſiderent. fuit ſtatutū etiam tꝑe apoſtoloꝝ vt bona que priꝰ habebant deberēt offerri eccleſijs cathedralibꝰ. ex redditibꝰ ſubueniret̉ indigentibꝰ tam clericis qͣꝫ laicis. hoꝝ bonoꝝ diſpenſator fuit deputatꝰ ep̄s. vt eſt tex. notabilis. xij. q.j. c. videntes. illo tꝑe ſi clerici poſſidebāt ꝓpria nullo modo poterant ꝑticipare de redditibꝰ eccleſie.qꝛ vſus illoꝝ bonoꝝ fuit deputatꝰ indigētibus.Item qꝛ videbat̉ quidā error clerici poſſiderentꝓprium deuiarent a veſtigijs apl̓oꝝ. vn̄ fuiſſetviſum longe indecentiꝰ ſi hoc poſſiderēt propria vellent viue̓ de redditibꝰ eccl̓iaꝝ. ẜm illa tꝑaemanarūt multa iura in quibꝰ d̓r clerici hn̄tespria dn̄t ꝑticipare de redditibꝰ eccl̓ie. ſꝫ poſtmodum tertio fuit ſtatutū vt nulla eccl̓ia edificaret̉ſine dote miniſtrꝭ alijs neceſſarijs eccleſie clerici ſine ſcandalo inceperūt poſſidere bona eccl̓ie.Ad. xij. q. j. certe. de ꝯſe. di. j. nemo. ẜm tꝑaꝓcedunt iura que vident̉ velle clerici poſſunt viuere de redditibꝰ eccl̓ie nec ponderat̉ patrimoniūqꝛ hodie bona eccl̓iaꝝ principal̓r ſūt deputata advſuꝫ miniſtroꝝ. vt in. c. paſtoral̓. de his que fiunta p̄latis. vide bo. tex. j. q. ij. c. fi. vbi indifferenterꝑmittit̉ clericis vt poſſint viuere de beneficijs exqͥeis deſeruiunt. Cōclude ergo ab eccleſia vniuerſali nihil poſſunt petere hn̄tes patrimoniū ſed abeccleſijs ꝑticularibꝰ quibꝰ ſeruiūt licite pn̄t capereexquo honeſte viuunt prauem intentōnē habent. hinc emanauerunt iura hodierna quibꝰ diſponit̉ habens beneficium patrimoniū poſſitlibere teſtari de bonis pr̄imonialibꝰ. xij. q. v. totum... de teſtamentis quaſi totū. In fi. glo.oppo. ꝯtra tex. in eo innuit vicarius ꝑpetuꝰ faciendo mentioneꝫ de vicaria perpetua dꝫ haberebeneficium. nam litteras iuſticie ꝓuidet̉ niſipauꝑibus. ergo per iſtas litteras non poteſt cōſequi beneficiuꝫ etiam ſi faciat mentionē de vicaria.Nam reſultaret quedam repugnantia cum ille littere ſint fundate ſuper paupertate. So. dicit Io.cal. tex. in.. perpetuus mutat caſum et incipitloqui de litteris gratioſis hoc teneas. vnde ſenſus littere eſt per litteras iuſticie non tenet̉ ep̄sprouidere habenti ꝑpetuam vicariā nec etiaꝫ peralias lr̄as exquo nulla mentio fit de vicaria. Ultimo ſcias doc. tractāt maͣm. nūquid in diſpēſatōe ſit fienda mētio de beneficijs obtentis vel dequalitate. Ego latius examinaui in. d. c. ad aures dic vt ibi.Hoc. d. Per lr̄as aponSANl.Al. ſtolicas hac ꝯſtitutōne mentionē facientes pōt quis trahi vltra duas dietas extra ſuam dioceſum niſi decōſenſu ꝑtium littere fuerint impetrate. h. d. vſqꝫad. §. ſunt. Et iſtud principium diuidit̉ in tres partes. nam primo ponit abuſum impetrantiuꝫ iudices remotos. ſcd̓o prouidet ibi autem. tertio excipit ibi niſi. Nota primo papa concedendoreſcriptū ad lites dicit̉ facere gratiā licꝫ nihil ꝯͣ iusꝯcedat ipſe ſit cūctoꝝ ordinariꝰ. ix. q. iij. cūcta