L

priuare bn̄ficio ſuo. qꝛ fllud ꝓcedit qꝛ nō hꝫ officiūviſitandi ſeu corigendi lꝫ cauſaꝝ cognitio in eumtraſferat̉. ſꝫ in caſu nr̄o viſitatori dat̉ ptās corrigēdi. iō ptās priuādi venit acceſſorie. ¶ Scd̓o op. cūem̄ iſti p̄ſbyteri negarēt iuſtā cām amotōnis nō tenebant̉ facere mentōem de cā p̄tenſa ꝑ abbatē ⁊ d̓ꝓceſſu ꝯͣ eos agitato. nā papa aliter ſcpͥſiſſet ſi iſtinarraſſent ꝙ abbas ꝓceſſiſſet iudicial̓r ⁊ ꝙ ꝓ exceſſibus p̄tenſis ꝑ eū priuauit eos ſnīal̓r bn̄ficijs eorum. ¶ Ultimo colligunt doc. h̓ ar. ꝙ iudex pōt ſeofferre defenſioni cāe ſicut iſte abbas fec̄ qͥ intimauit negociū pape. ſꝫ tu ꝯclude breuiter ꝙ aūt iudexꝓceſſit ex officio ⁊ dꝫ citari vt defendat ſnīam ſuaꝫtū qꝛ tenet locū ꝑtis. tū qꝛ eiꝰ intereſt ne poſtmodūpuniat̉ ſi dicat̉ eū ꝓceſſiſſe iniquo aīo vl̓ ꝑ imprudentiā. vt ꝓbat̉ in. c. venerabilibꝰ pꝰ prin. de ſen.exco. li. vj. facit. ij. q. vj. hoc etiā. ⁊. l. ij. C. de penaiudi. qui male iudi. Aut ꝓceſſit ad inſtantiā ꝑtis ⁊de neceſſitate nō eſt vocandꝰ. vt in. d. c. venerabilibus. pōt tn̄ ſe offerre defenſioni ſi vult. qꝛ ex retractatōe ſententie aliquale p̄iudiciū ſibi generat̉. ar.in. l. a ſnīa. ff. de appell. ⁊ vide bo. glo. in. c. ſacro inꝟ. ꝯſtiterit de ſen. excō. ⁊ ꝑ Inno. in. c. in nr̄a de ꝓcu. ⁊ in. c. de cetero de tranſact. ¶ In glo. ij. ibi ar.ꝙ qō ſpoliatōis nō ſit priuilegiata. nō intelligas hͦgeneral̓r. qꝛ hͦ eſſet ꝯͣ. c. fi. de or. cog. ⁊. c. freq̄n̄s d̓reſti. ſpol̓. li. vj. ſꝫ reſtringe ad termīos lr̄e .ſ. ꝙ nōeſt priuilegiata vt excōicatꝰ admittat̉ petens reſtitutioneꝫ. ⁊ in hͦ tene menti gl. ꝙ excōicatus nō pōtpetere reſtitutionē ſi fuit ſpoliatꝰ. ideꝫ ⁊ clariꝰ no.glo. in. c. ex inſinuatōe de ꝓcu. et in. c. in noīe dn̄i.xxiij. di. no. Inno. in. c. cum nr̄is de ꝯceſ. p̄bē. Anpoſſit petere reſtitutōneꝫ vxoris. vide qd̓ no. in. c.qm̄. xj. q. iij. ⁊ in eo ꝙ glo. ſequēs dicit excōicatumpoſſe valide impetrare lr̄as ſuꝑ alijs cauſis vt admittat̉ ad agēdū eo abſoluto nō bn̄ dicit. vt ē tex.hodie in. c. j. jͣ. e. li. vj. nō ob. c. pia d̓ excep. li. vj. qͥaloqͥt̉ d̓ iudicio agitato corā ordinario. illud em̄ valet donec excōicatꝰ repellat̉ vt ibi. rō qꝛ iudiciū ſumit vires a ꝑſona ordinarij. ſꝫ delegatꝰ hꝫ iuriſditionem ex facto iſtiꝰ excōicati impetrātis. iō cum reſcriptū ſit nullū in ipſiꝰ odiū nō pōt tenere iudicium. ⁊ vide bo. glo. in. c. j. de reſcrip. li. vj.Ei Hoc dicit comp̄hēdēp A . do vtrūqꝫ intellectuꝫPer litteras iuſticie nō tenet̉ ep̄us ꝓuidere hn̄ti ꝑpetuā vicariā vel ſufficiens pr̄imoniū necvalēt littere gr̄e ad beneficiū obtinenduꝫ in quibꝰimpetrās tacuit ꝑpetuā vicariā. primo ponit̉ queſtio. ſcd̓o ſolutio ibi qd̓. tertio rō. ibi nō em̄. ¶ No.pͥmo ibi ꝑpetuo vicario ꝙ vicarioꝝ eccl̓ie qͥdaꝫ ſūtꝑpetui qͥdā tꝑaleſ. ꝑpetui dicūt̉ hi qͥ inſtituunt̉ ẜmea que habent̉ in. c. extirpāde in. §. qͥ ꝟo de p̄bē. etvide bo. glo in. c. ex ꝑte pͥmo. jͣ. de of. dele. Tꝑalesꝟo dicunt̉ hi qͥ inſtituūt̉ ad tp̄s. vtputa ſi rectorſeccleſie tꝑaliter impeditꝰ poſuit loco ſuo vnū. ⁊ d̓ iſtotꝑali habes in. c. ꝑuenit. jͣ. de ap. ⁊ in. c. cū ex eo deelec. li. vj. ⁊ vide ibi ꝑ Io. an̄. nūqͥd rector poſſit adlibitū ponere vicariū tꝑaleꝫ in eccl̓ia ſua. an ꝟo requirendꝰ ſit ꝯſenſus ep̄i. ⁊ de iſto tꝑali vicario nō

habꝫ locum iſte tex. vt ptꝫ h̓ ex littera ⁊ tenēt doc.hīc. nā iſte cū ſit tꝑalis nō d̓r habe̓ bn̄ficiuꝫ nec etiāhꝫ titulū in eccl̓ia ſꝫ ꝑpetuus ſic. vt habet̉ ī cle. vnade off. vica. ⁊ h̓. Et ex his infert̉ ꝙ h̓. c. nō haberetlocū in vicario ep̄i. qꝛ nō eſt ille vicariꝰ ꝑpetuꝰ eccleſie. ſed eſt vicariꝰ tꝑalis ep̄i. ⁊ pōt remoueri ad voluntatē ep̄i. vt no. glo. in cle. ⁊ ſi principalis in. ꝟ.electionē. jͣ. eo. ti. ⁊ cle. fl. de ꝓcu. ⁊ tene menti illasglo. Idē dic vt nō ꝯp̄hendat̉ quo ad diſpoſitionēc. de multa. jͣ. de p̄ben. vt ibi no. ꝑ Inno. ⁊ vide qd̓ibi dixi. ¶ No. ſcd̓o ibi cōmode ſuſtentari. ꝙ ad hͦvt patrimoniū excludat petitionē ordinati ꝯͣ ep̄mdꝫ eſſe tale ⁊ tm̄ ꝙ ex eo poſſit clericus cōmode ſuſtentari ⁊ pōdera ꝟbū cōmode. nō enim dicit̉ ſinepenuria. differentia eſt em̄ inter hoc maxima. naꝫtalis poſſet viuere ex. xv. florenis ſine penuria .i.ſine egeſtate ꝙ non poſſit cōmode viuere alter. adhͦ vide glo. ꝯptimā in fi. de ſta. regu. li. vj. ⁊ facit h̓littera ſic pōderata cōtra ep̄os noſtri tꝑis qͥ om̄esqͣꝫtūcunqꝫ egētes ꝓmouent ſine beneficio ad titulum patrimonij. nō em̄ deberet hͦ fieri ſi ex pr̄imonio nō pōt ordinatꝰ cōmode viuere. ¶ No. tertioibi formā cōem ꝙ litteraꝝ ad bn̄ficia quedam dant̉in forma cōi ⁊ iſte eēdē appellant̉ in forma cum ẜmapl̓m. itē ⁊ littere iuſticie vn̄ oīa iſta idē important⁊ dicunt̉ in forma cōi. qꝛ oliꝫ papa nō ſolebat grauare ordinarios in collationē bn̄ficioꝝ. nec ꝯcedere litteras gratioſas ſed ſolebat ſcribere ꝯtra ordinatores vt ipſi ꝓuiderent illis quos ꝓmouerantad ordines. ⁊ qꝛ hͦ eſt iuſtū ⁊ debitū. vt. jͣ. de p̄ben.in. c. ep̄s. ⁊. c. nō liceat. ideo he lr̄e ſunt appellate d̓iuſticia ⁊ qꝛ ſunt fundate ſuꝑ illo dicto apl̓i. qui altari deſeruit ⁊cͣ. appellate ſūt in forma cū ẜm apl̓mde hac forma hēs. jͣ. de p̄ben. cū ẜm apl̓m. Item ſolent appellari in forma paupeꝝ. quia ſcribit̉ ꝓ pauperibus dūtaxat ẜm illā formā vt in. c. ſi pauꝑ. jͣ. d̓p̄ben. li. vj. ⁊ hic in ꝟbo neceſſitatibꝰ pauperum.Quedā ſunt littere gratioſe qn̄ .ſ. papa volens alicui facere gratiā confert ſibi beneficiū vel mandatſibi conferri nō habito reſpectu ad ſupradicta. vtin. c. gratie eo. ti. li. vj. ¶ Item no. ibi de leui nonſcribimus. ⁊ tene ſemꝑ menti. qꝛ non eſt alibi iſtetex. Ex quo collige ꝙ ſurreptio vitiat lr̄as nedumqn̄ fuit cā inductiua ⁊ finalis gratie ſeu reſcripti ꝑetiam ſi fuit cauſa impulſiua. vt qꝛ princeps al̓s cōceſſiſſet ceſſante ſurreptione ſed nō ita de leui. vnde ſurreptio fuit cauſa impellens. ⁊ ſic habes caſūnotabilem ⁊ ſingularem in quo ceſſante cauſa impulſiua ſeu cauſa impulſiua exiſtente falſa corruitdiſpoſitio ⁊ hoc eſt in odium materie beneficialispropter ambitionem reprimendā. ar. in. c. qͣꝫuis.de preben. li. vj. Regulariter ꝟo ceſſante cauſa impulſiua non ceſſat diſpoſitio. vt no. in. c. poſt trāſlationem de renun. ⁊ in. l. cum tale. ff. de condi. etdemon. et. C. de falſa cauſa adiecta legato per totum. ¶ In glo. ij. ibi ſine prebenda. ex hac glo. relata ad tex. poteſt colligi dictum notabile ꝙ ſi mandatur alicui prouideri ſimpliciter de beneficio inaliqua eccleſia poteſt prouideri de beneficio p̄bendali. Sed tu dic melius ꝙ licꝫ appellatiōe benefici