I

ria tot ſunt opi. quot ſunt capita per que diſcurritiſta materia Sed mihi placet diſtinctio Io. an. aliqͥbus additis. quia aūt querit̉ de reſcripto delegatorio iuriſditōis qͣꝫto tꝑe ꝑdat̉. ⁊ dic vt dicet̉ in. c.ſi aūt. ⁊. c. plerūqꝫ. jͣ. d̓ reſcr. ⁊ eſt tex. no. in. l. falſo.C. de diuer. reſcri. ⁊ ibi maxime ꝑ Bal. aut q̄rit̉ d̓ pͥuilegio. ⁊ tūc aūt hꝫ tp̄s annexū ⁊ ſtandū eſt tp̄i determinato. vt in. l. quotiēs. C. d̓ p̄ci. impe. offe. qd̓intelligo niſi ꝯͣueniat̉ ante tp̄s. quo caſu dicenduꝫvt. jͣ. dicā. qn̄qꝫ pͥuilegiū habꝫ in ſe cāꝫ tacitā vel exp̄ſſam ⁊ ea ceſſante ceſſet priuilegiū. pone exēpluꝫin. c. ſuggeſtū. de deci. melius in. l. general̓r. C. deep̄i. ⁊ clericꝭ canonizata. xvj. q. j. aut ſumus extraiſtos caſus. ⁊ tunc aūt priuilegiū ꝯcedit̉ circa iudicia aut circa negocia. ¶ Primo caſu. aut ad agēdūaūt ad excipiendū. ſi ad agēdū durat tāto tꝑe qͣꝫtodurat actio. vt ī. l. ſi eū. §. qͥ iniuriaꝝ. ff. ſiquis cau.Si vero dat̉ ad excipiendū tūc eſt ꝑpetuū. vt in. l.pure. ff. de doli. excep. niſi deprehendat̉ in culpa īnō excipiendo tꝑe quo agit̉ ꝯtra eū. ar. in. l. pomponius. §. rati. ff. de ꝓcura. ¶ Scd̓o caſu principali aūt priuilegiū dat̉ ad aliquid faciendū ⁊ ꝑdit̉ſpatio. x. ānoꝝ ſi pͥuilegiatꝰ eo nō vtit̉. vt in. l. j. ff.de nūdi. vbi dicit̉ ꝙ ſi pͥnceps cōcedit ciuitati priuilegiū nundinaꝝ ⁊ ciuitas nō vtit̉ eo ꝑ decenniumillud ꝑdit. ⁊ ꝑ hoc dicit Bar. ꝙ ſi princeps det pͥuilegiū ſtudio generali quo ciuitas nō vtit̉ ꝑ decennium illud ꝑdit. hoc tn̄ nō ꝓcedit ſi ꝯfert̉ eccl̓ie vtjͣ. dicam. Aut dat̉ ad nō faciēdū. ⁊ ſi aliquid reſeruauit ſibi princeps nō pōt priuilegiatꝰ illi renunciare niſi quatenꝰ ꝑticulariter eū tāgit. vt in. c. cū tꝑede arbi. Aut princeps nihil reſeruauit ſibi. ⁊ tuncaut fuit ꝯceſſum ꝑſone priuate aut cōi vel eccl̓ie. pͥmo caſu ꝑdit̉ ꝑ vnicā ꝯtrauentōem. ⁊ intellige ſi directe obuiat̉ illi priuilegio. ⁊ iſte eſt caſus huiꝰ. c. ⁊optime facit. l. ij. C. de iu. do. imꝑet. ⁊ vide oīo qd̓no. Bar. in. l. j. ff. de his qui in prioꝝ. vbi videturvelle ꝙ priuilegiatus ne ſoluat p̄ſtantias ſi ſponteſemel ſoluit p̄iudicat ſibi in futuruꝫ niſi fuerit ꝓteſtatus vt ibi. ⁊ no. hoc vltimū de ꝓteſtatione. Iteꝫpondera quod dixi ſi directe obuiet̉. qꝛ ſecꝰ ſi nondirecte. vnde ſiquis hꝫ priuilegiū generale ne ſubeat aliqua munera publica vel honores ⁊ ſponteacceptauit vnū nō p̄iudicat ſibi in alijs nec etiam īillo ſi denuo eligat̉ ad illud. vt in. l. voluntarie. C.de excu. tu. niſi acceptauerit decurionatū. qꝛ ex illo officio aſſumit̉ ad alia officia id̓o acceptādo illd̓videt̉ ſibi p̄iudicare. ar. c. trāſlato. sͣ. eo. ¶ Scd̓ocaſu nō ꝑdit̉ niſi legitimo tꝑe p̄ſcribat̉. ⁊ iſte eſt caſus. in. c. ſi de terra. ⁊. c. accedentibꝰ. de priuile. eteſt ratio. quia ſingulares ꝑſone nō poſſunt ꝑ ꝯtrauentionē eoꝝ renūciare priuilegio cōceſſo eccleſieideo ſpectat̉ legitima p̄ſcriptio. Et ꝑ hoc dico ꝙ attenta ratione eſt faciēda dr̄ia an ꝯcedat̉ pͥuato ancccl̓ie. qꝛ ꝑ ꝯͣuentionē ꝑdit̉ pͥuilegiū ex tacita renūciationē. Ideo debemꝰ ꝯſiderare an ⁊ qn̄ ꝯͣuentioinducat renunciationē validā. nā in priuato quelibet directa ꝯtrauentio inducit renūciationeꝫ validam. ar. c. cū renūciat̉. xxxij. q. j. quia cōplectit̉ cōtrarium. ſꝫ in eccl̓ia nō pōt inducere illā renūciatō-

nem validā. qꝛ ſicut exp̄ſſe nō pn̄t canonici renūciare priuilegio cōceſſo eccl̓ie ita nec tacite. vt no.Inno. in. d. c. accedentibꝰ ideo in eccl̓ia ſpectat̉ tēpus legitimū. vnde idē dicendū in alio qui ex ꝯͣuētione nō poſſet renunciare priuilegio. Et ex his infertur ad limitationē huiꝰ. c. ꝙ ſi iſtud priuilegiuꝫreſpexiſſet vtilitatē eccl̓ie iſta vnica ꝯtrauētio p̄iudicaſſet canonicis reſpectu vtilitatis eoꝝ dūtaxat.ſed reſpectu vtilitatis eccleſie poſſent allegare priuilegiū nō eſſe ſublatū. vt no. vult Inno. i. d. c. accedentibus. ⁊ ꝓbat̉ rōne predicta. Idē dic̄ vbi priuilegiū dat̉ reſpectu pluriū ꝑſonaꝝ vel pluriū reꝝquia licet qͥs ꝯtraueniat in vno nō cenſet̉ renūciare reſpectu alterius. ſic videt̉ velletex. no. in. l. voluntarie. C. de excu. tu. ⁊ ibi videas ꝑ Cy. plene d̓hac materia. ⁊ hec vt dixi ſufficiāt ad qͣndā inſtructionē materie. quia longiſſimū eſſet ꝑ ſingl̓as cāscōplecti. vt dicit hic glo. in fi. ⁊ bene. Et ꝑ p̄dicta dicerem ꝙ vbi canonici poſſent renūciare priuilegioeccl̓ie indulto ꝑ vnicā ꝯtrauentionē directā ꝑderetur pͥuilegiū. qꝛ vt dixi ꝯͣuētio pōderat̉ ad inferendā tacitā renuūciationē. ⁊ nō eſt dr̄ia regularit̓ analiquid fiat exp̄ſſe vl̓ tacite. ar. ī. l. cū quid. ff. ſi cer.pe. ⁊ in. d. c. cū apud.P Habet materiā ꝓlixaꝫ etc UIN. Ti. ſubtilē. ⁊ hoc dicit ī ſumma. Si capl̓m ꝯtra ſuā ꝯſtitutionē de certo canonicoꝝ nūero aliquos recipit ī canonicos d̓ſuꝑexcreſcentibus fructibꝰ eis ꝓuidere tenet̉. velaliter ad idem. Nō obſtāte certo canonicoꝝ numero etiam ꝑ papā ꝯfirmato ꝓuidenduꝫ eſt receptisvltra nūeꝝ de ſuꝑexcreſcētibus fructibus maxīe ſivoluntarie ꝑ canonicos fuerūt recepti. diuidit̉ intres ꝑtes. In pͥma ponit̉ allegatio ꝓ. M. ⁊ ſocijs.In ſcd̓a ꝓ capitulo ibi veꝝ. In tertia diffinitio ibimādamꝰ. ¶ Nō pͥmo vnā legitimā cām reſtringēdi nūeꝝ p̄bendaꝝ ⁊ canonicoꝝ. qn̄ .ſ. redditus prebendaꝝ nō ſufficiūt ad ſuſtentandū ꝯgrue canonicos. nam tot ſunt inſtituendi in eccl̓ia quot poſſintꝯgrue viuere ex redditibꝰ illiꝰ. vt in. c. j. jͣ. de inſti.⁊. c. vnico. d̓ ſta. regu. li. vj. ⁊ puto. per ea que dixisͣ. c. ꝓxi. ꝙ ep̄s cū capl̓o pn̄t nūeꝝ atiquū reſtrīgeex pl̓ibꝰ p̄bēdiſ ꝯſtituēdo paucioreſ. tēdit .n. ī dedecus eccl̓ie ꝙ canonici qͥ ꝯſtituūt vnū corpꝰ cū capl̓onō poſſint ex redditibꝰ ꝯgrue ſuſtentari. ¶ No. ſecundo ibi ꝯͣ antiquā ꝯſuetudinē ꝙ valet ſtatutumcapl̓i pͥuate vtilitatꝭ nutritiuū ꝯͣ ātiquā ꝯſuetudīeꝫfauentē vtilitatē publicā ⁊ ſpūalē. qd̓ ītellige quando ſubeſt rōnobilis cauſa ſic ſtatuēdi vt h̓ erat. Etſic no. general̓r ꝙ ꝯͣ antiquā ꝯſuetudinē eccl̓ie poteſt ex cauſa rōnabili fieri nouū ſtatutū. facit rō. c.nō dꝫ in pͥn. jͣ. de ꝯſan. ⁊ affi. ¶ No. tertio ꝙ poteſtquis recipi in canonicū abſqꝫ p̄benda. poteſt ergoius canouie exiſtere ſine prebenda nō tn̄ dn̄t multi ſic recipi ne tendat in dedecus eccl̓ie. ⁊ vide ad hͦbo. glo. ⁊ quod ibi dixi in. c. dilectꝰ filius. jͣ. de p̄bē.QQuarto no. ibi ad inſtantiā. ⁊ ibi ad preces. ꝙ tenet collatio bn̄ficij facta ad inſtantiā vel p̄ces alicuius. ⁊ intellige nō de p̄cibus carnalibus ſꝫ d̓ iuſtꝭ ⁊ſpūalibus. de quo vide bo. glo. in. c. tuā d̓ eta. ⁊ qͣ.