I
puta ex ſuo ꝯcractu. al̓s de facili poſſet euacuareoēm ꝯtractū cū eo firmatū. qd̓ eſt ꝯtra. l. ceſar. ff. d̓publi. ⁊ ꝯtra. c. j. de ꝓba. ⁊ ex hͦ ſoleo dicere principem. nō poſſe ſuo vaſalla ſine cauſe cognitōe tollere feudū. qꝛ in feudo eſt quidā ꝯtractꝰ ī quo vltrocitroqꝫ naſcit̉ obligatio. vt in. c. d̓ forma. xxij. q. v.iuncta. l. liber homo. ff. de ꝟ. obli. Iteꝫ de naturafeudi eſt vt nō auferat̉ ſine cā cognita. vt in li. feudoꝝ. c. j. Itē limito vt p̄ſumat̉ ꝓ principe reſpectuſubditoꝝ tm̄ nō aūt reſpectu alioꝝ. ad hͦ noͣ. dictūInno. in. c. inquiſitioni. de ſen. ex. vbi dicit ꝙ ſi papa mādat laico ſibi non ſubiecto tꝑal̓r. ꝙ alicui detrem ſuā nō tenet̉ ei obedire ſi nō apparet legitimacauſa obediendi cū non ſit ei ſubiectꝰ tꝑal̓r qd̓ no.ad ideꝫ dicta cle. paſtoralis. vbi probat̉ ꝙ rex Sicilie nō ſuberat imꝑatori. Itē limito ꝙ vbi ex mādato principis timet̉ ſcandalū futuꝝ ſeu turbatio xp̄ianitatis vel magnū peccatū nō eſt principi obediēduꝫ nec p̄ſumit̉ legitīa cā. dictū eſt no. Inno. ī. d. c.inquiſitōni. ¶ Circa tertiū an poſſit pͥnceps ſcribere ſeu ſtatuere ꝯtra ius poſitiuum. ⁊ cōiter tenet̉ ꝙſic. qꝛ eſt ſupra ius poſitiuū. vt in. c. ꝓpoſuit de cōceſ. p̄ben. ⁊ vide ꝙ latius no. ī. d. l. reſcripta. ⁊. d. l.fi. C. de p̄ci. impe. offe. Ego tn̄ dicerē ꝙ vbi nō ſubeſt legitīa cā veniēdi ꝯtra ius poſitiuū pͥnceps peccat illud violādo. qꝛ dꝫ facere vt bonꝰ pater familias. qꝛ data eſt ei ptās paſcēdi ones nō aūt turbādiſeu moleſtādi. ⁊ dꝫ ꝓcedere ex rectitudīe iuſticie etequitatis nō aūt ex affectōe ſpāli. vide qd̓ dixi poſtbeatū Tho. in. c. de ml̓ta. de p̄bē. ¶ In glo. pe. ibiſed alij no. glo. ꝙ vaſallus pōt ſibi acquire̓ nouuꝫvaſallū infeudādo eī feudum etiam infeudandoſine licentia prioris domini ⁊ videtur expreſſumin ti. de. l. corra. §. ſimiliter. in. li. feu. ⁊ placet doct.hoc dūmodo nō infeudet eccl̓ie qꝛ tūc deterioraretur ꝯditio prioris dn̄i. vt no. in. l. ſi clientulus. all̓.in glo. nec pōt vaſallus relinq̄re feudū eccl̓ie in vl̓tima volūtate rōe p̄dicta. An aūt trāſeat in eccl̓iaꝫſi vaſallus efficiat̉ clericus vl̓ monachꝰ. dic vt no.in. c. ī pn̄tia de ꝓba. ¶ In ea. glo. ibi nec feudū. intellige qn̄ vl̓t ꝯcedere in ꝑpetuū. puta dādo filie vl̓alteri. ſecus ſi in tp̄s vite ſuę vt no. Inno. ī. c. nuꝑall̓. in glo. ⁊ bn̄ facit ibi tex ¶ In ea. glo. ibi. l. interduꝫ. ſed nō bn̄ facit ad ꝓpoſitū. ſolū .n. dicit ꝙ oꝑeꝓmiſſe ꝑ libertū pn̄t in futuꝝ nō deberi ſi libertusdeueniat ad eū ſtatū ꝙ nō decet eum vt p̄ſtet. doc.tn̄ cōiter tenēt vaſallū poſſe renunciare feudo inuito dn̄o dūmō nō interſit dn̄o vel nimis cito nō fiat renūciatio. ⁊ exp̄ſſum videt̉ in ti. de vaſal. qui ꝯͣꝯſti. lotha. c. j. dꝫ em̄ fieri renūciatio in manibꝰ domini ẜm Hoſt. ⁊ rō pōt eſſe. qꝛ ꝯcedit̉ feudū principal̓r in fauorē vaſalli. iō pōt renūciare fauori ſuo.vt. jͣ. de regu. ad apl̓icā. ſecus in alijs ꝯtractibꝰ qͥaex poſtfacto ſunt ncceſſitatis. l. ſicut. C. d̓ act. ⁊ ob.¶ In glo. fi. ibi citra formā. h̓ ſuppletio ad tex. nōerat neceſſaria. qꝛ tex. nō requirit nuduꝫ ꝯſenſumſꝫ legitimū. nō aūt eſt legitimꝰ ſi int̓ponat̉ non ẜuata forma tradita a iure in caſu nō ꝯceſſo vt. sͣ. dixi.In gl. ī. ꝟ. ad inopiā. ibi ſi culpa ſua eget indignūeſt ei ſubuenire. hͦ veꝝ quo ad caſuꝫ hꝰ decre.
Um acceſſiett ſabiata d2¶ Dignitaseccl̓ia ꝑ ſtatutū capl̓i ꝯfirmatū ꝑ papā vlterius nō cenſet̉ vacare niſi ꝑ ꝯtrariū actū ſtatutumfuerit reuocatū. h. d. Diuidit̉ in tres ꝑtes. In prima pōit̉ allegatio ꝓ pͥmicerio. In ſcd̓a ꝓ capituloibi fuit. In tertia diffinitiua ꝯmiſſio ibi qͦ circa. ⁊ īcipe ſic caſum. Quidā ex canonicis tulen̄. ꝓpoſuerunt corā papa ꝙ pͥmiceriatꝰ dignitas tāto tꝑe vacaſſet ꝙ ip̄ius collatio ad papā erat deuoluta. vnd̓papa de hac dignitate ꝓuidit iſti archidyacono vl̓forte amico ſuo. cuiꝰ cām iſte archidyaconus ꝓmouebat. ꝯͣ hāc collationē allegatur ꝑ capl̓m ꝙ illa dignitas nō poterat vacare. qꝛ iā erat extincta ꝑ ſtatutū capl̓i. ⁊ ꝓſeq̄re vt in lr̄a. ¶ No. pͥmo ar. ꝙ dignitas ꝑſonatus ⁊ officium ſūt ſynonima .i. idemſigͣntia. nā idē pͥmiceriatꝰ appellat̉ h̓ qn̄qꝫ dignitasqn̄qꝫ ꝑſonatꝰ. qn̄qꝫ officiū. ad hͦ quotidie ſolet iſtetex. allegari. ſed dic hoc ꝓcedere largo ſumpto vocabulo. al̓s ſtricto modo non. vt dixi in. c. de multa. de preben. et per archi. in. c. j. de conſue. li. vj.No. ſecundo ꝙ dignitas ſeu beneficium poteſtvacare tanto tempore ꝙ eius collatio deuoluaturad ſedē apl̓icā. ⁊ hoc contingit quādo oēs ſuperiores illius collationis vnacum ipſo collatore habuerunt ſex menſes ad conferendum ⁊ diſtuleruntconferre. Nam vltima collatio deuoluitur ad papam. quod declara vt latius habetur in. c. licet. deſuꝑ. neg. prela. ¶ No. terrio ibi donatio. ꝙ coll̓o.dignitatis poteſt largo modo appellari donatioEt hoc ideo quia ex parte conferentis eſt liberalitas in cui conferendo. concor. c. fi. de offi. vica. li.vj. ⁊. c. relatum. jͣ. de preben. ⁊ dic vt ibi latius no.No. quarto vnam legitimam cauſam ſupprimēdi aliquam dignitatem in eccl̓ia .ſ. vt redditus cōuertantur in vtilitatem canonicorum quibus proprij redditus non ſufficiunt. ⁊ ob hanc cauſam dꝫetiam diminui numerus prebendarum. vt in. c. ꝓximo vbi de hͦ. ¶ No. ⁊ tene mēti ſemper ꝙ ſtatuentes poſſunt recedere a ſtatuto ꝯfirmato ꝑ ſedeꝫapoſtolicaꝫ ſeu aliū ſuperiorē ⁊ redire ad ius comcōmune priſtinū non obtenta licētia a ſuꝑiore. Etidem tenet Bar. in. l. omnes populi. ff. de iuſticia⁊ iure. ſꝫ Bal. ꝯtra in. l. omniū. C. de teſta. ſoleo ſicconcordare ꝙ aut ſtatutum cōcernit principaliterfauorem ſtatuentium. ⁊ ꝓcedat quod primo dixi.Nam tunc ꝯfirmatio habet vim cuiuſdam priuilegij cui poſſunt ſtatuentes vt priuilegio renūciare.ad hoc adduco bo. tex. in. c. cum illoꝝ. jͣ. de prebē.¶ Si ꝟo ſtatutum cōcernit fauorem aliorum velius publicum ita ꝙ non mere ipſos ſtatuentes. ettunc ꝓcedat opinio ꝯtraria. Ratio quia exquo ſuperior confirmat videtur diſpoſitionem ſuaꝫ facere. quia omnia noſtra facimus. quibꝰ auctoritatēimꝑtimur. in. c. ſi apl̓ice. d̓ p̄ben. in. vj. ⁊ in. l. j. C. d̓vete. iu. enu. Inferior āt non p̄t legē ſuꝑiorꝭ tollē.vt in cle. ne romani d̓ ele. facit qd̓ no. Inn. in. c. accedētibus. jͣ. de pͥuil̓. vbi ſingulariter dicit ꝙ ſi ſtatutū eccleſie ꝯcernit principaliter vtilitatem vel honorem ipſius eccleſie non poſſunt canonici exp̄ſſe