almerici. Prima ꝑs facit quīqꝫ. pͥmo reprobat opinionē ip̄ius ioāchini ꝯtra magiſtrū ſnīaꝝ quā ꝓſequit̉ expͥmendo motiua ⁊ rōnes ip̄iꝰ. ſcd̓a ibi nosaūt. approbat ⁊ ꝓbat ſnīam mgr̄i quā dānabat ioachinus. tertiā ibi cū gͦ. rn̄det aucͣti qͣ pͥncipalit̓ mouebat̉ ioachinꝰ. qͣrta ibi. ſi qͥs dānat tenētes opi.ioachini. qͥnta ibi nullo. ꝓteſtat̉ ꝓ monaſterio cuip̄fuit ioachinus. ¶ No. pͥmo ꝙ verba dānamus ⁊reprobamꝰ ponunt̉ h̓ vt diuerſa. ⁊ dic ꝙ ꝓprie dānare eſt rem ſine remedio ſubleuādi tormētis ſeuignominie ſnīaliter deputare. Reprobare ꝟo ē rērōnibus euidētibus reā facere. vel ponuntur adad maiorē exaggeratiōꝫ ſeu aggͣuationē ſꝫ pͥmū ēſubtilius. ¶ Secundo collige veram et catholicāopi. circa eſſentiam trinitatis. Eſt enim vnica etvera eſſentia ſubſtantia ſeu natura. Unde paternon habꝫ ſubſtātiā ſeꝑatā a filio. nec filius a patrenec ſpirituſſanctꝰ a patre ⁊ filio. nec ꝑ hͦ ꝯcludit̉ q̄ternitas. qꝛ q̄libet illaꝝ ꝑſonaꝝ eſt illa ſūma eēntiaſub̓a ſeu natura. vn̄ ꝑſone nō drn̄t a ſub̓a nec ſb̓ſtātia differt a ꝑſonis. pone exemplū in igne ſeu in lumine in qͦ tria reꝑiunt̉. videlicꝫ ſplēdor. ignis. ⁊ calor. ⁊ lꝫ vnicū ſit lumen. diuerſimode tn̄ oꝑant̉ illatria. nā igni attribuit̉ vſtio. ſplēdori illūinatio. calori calefactio. ſic pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ ſūt vna ſubſtātia ſꝫ drn̄t in ꝑſonis. iō legit̉ ꝙ deus apparuit inigne. ¶ No. duos errores iſtiꝰ ioachini. pͥmꝰ in eoꝙ ꝯcludebat Petrū lōbardū mgr̄m ſnīaꝝ innuerequaternitatem non eniꝫ concludebat quaternitatem. quia vt dixi in precedēti notabili illa res ſumma quā ponebat Pe. nō eſt ſeꝑata a ꝑſonis. ⁊ ſic n̄ꝯcludit̉ qͣternitas. ¶ Secūdus error in eo ꝙ dicebat ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ erāt vnū nō vera vnione ſubſtātie ſꝫ collectiua ſeu ſil̓itudinaria vnionē. ſicut ⁊ fideles dicūtur vnū nō vera vniōe ſub̓e. ſedvnione charitatꝭ ⁊ eiuſdē volūtatis. qd̓ falſiſſimūeſt. ſicut multū caute ꝓbat tex. in. ꝟ. nos aūt. nā filiꝰ habuit ſub̓am a pr̄e vt ipſemet teſtatꝰ eſt dū dixit. qd̓ dedit mihi pr̄ meꝰ maius eſt oībus. nō eniꝫpoſſumꝰ dicere qd̓ habuit ꝑtē ſub̓e. qꝛ ſub̓a diuinaē īdiuiſibil̓. nec poſſumꝰ dice̓ ꝙ habuit totā ita ꝙpr̄nil ſibi retinuerit. qꝛ ẜm hͦ deſijſſet ſub̓a pr̄is. gͦ neceſſario ꝯcludēdū ꝙ pr̄ totā ſub̓am dedit filio ⁊ tota ſibi retinuit. Ex qͦ infert̉ clare ꝙ vnica eſt eēntiaveracit̓ pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Et pōt poni ex ēplūin lumine accēſo aliud lumē accēdēte. et ī doctoreplene trāſferente ſciam. nā totam tranſfert ⁊ totaꝫretinet. ⁊ ex hͦ ꝯfundit̉ ſecūdus error. Et ex hͦ ſecūdo ꝯcludebat̉ tertiū dū dicebat ꝙ nulla res eſſet q̄foret ſūma eēntia. ſub̓a ſeu naturā. ¶ No. vlteriduplicē vnionē. nam q̄dā vera q̄dam eſt collectiuavnio ſicut multi lapides. Et noͣ plures aucͣtes hācvltimā vnionē ꝓbātes. ⁊ vide de ml̓tiplici vnioneꝑ Ber. de trino ⁊ vno. nā multiplicit̓ reꝑit̉ vnio. ēem̄ collectiua vnio cū multi lapides ꝯſtituūt vnuꝫaceruū Itē ꝯſtitutiua cū ml̓ta mēbra ꝯſtituūt vnūcorpꝰ ⁊ ml̓te ꝑtes vnū totū. Itē eſt ꝯiugatiua quamaritꝰ ⁊ vxor dicunt̉ vna caro. ē tn̄ illa vnio nō vera ſꝫ ꝯiugatiua. ⁊ vid̓ gl. in. c. debitū. de biga. dicūtur em̄ vna caro. qꝛ ꝯiuguntur ad vnā carnē ꝓcre
andaꝫ. Eſt vnio natiua q̄ ex carne ⁊ anima naſcit̉vnus hō. nō em̄ ē homo ſine aīa vel ſine corꝑe ſedex aīa ⁊ corꝑe ſeu ex vnione aīe ⁊ corꝑis efficit̉ vnꝰhō. Eſt vnio poteſtatiua qn̄ homo virtute non inſtabilis ſꝫ ꝯſtans ſibimet nitit̉ vniri. Eſt vnio ꝯſentanea cū ꝑ charitatē multoꝝ hoīm eſt cor vnū. Eſtvnio votiua cū homo oībus votis adheret deo. ēetiam vnio dignatiua qua chriſtus ex limo ſeu excarne nr̄a aſſumptus in ꝑſonā humanā. ¶ In. ꝟ.nos aūt. noͣ ꝙ eſſentia ſubſtantia ſeu natura trinitatis eſt incōp̄henſibilis. nō em̄ pōt cōprehēdi. qꝛhec eſſentia non fuit creata. ⁊ ſcire eſt rem per cauſas cognoſcere. nec in creaturꝭ pōt reꝑiri ſil̓e neceſſario ꝯcludēs ⁊ rem demōſtrans. qꝛ nō pōt tantaſil̓itudo notari inter creaturā ⁊ creatorē qͥn maiordiſil̓itudo ſit. ſꝫ vt dixi pōt ad corticē poni exēpluꝫin lumine. ¶ Itē no. ꝙ noīa partitiua in maſculino⁊ feminino genere denotāt diſtinctionē in ꝑſonisin neutro ꝟo genere denotāt diſtinctionē in ſub̓a.vn̄ pōt dici ꝙ alius eſt pater aliꝰ ē filiꝰ ⁊ aliꝰ ē ſpūſſanctꝰ qꝛ ꝑſone ſunt diſtincte. ẜꝫ nō poteſt dici ꝙ aliud ſit pr̄ aliud filiusˡ aliud ſpūſſanctꝰ. qꝛ nō ſunt diuerſe ſub̓e ſꝫ eiuſdeꝫ. ¶ Itē collige ꝙ filius habuitſub̓am a patre ab eterno nō ꝑtē ſꝫ totā. ⁊ pater etiāſibi retinuit totam. vn̄ diſtinguēdi ſunt tres modigenerationis. duo reꝑiunt̉ in humanis tertius indiuinis. In pͥmo modo ſub̓a dat̉ pro ꝑte ⁊ ꝓ parte retinet̉ vt in generatione carnali. nam dat pr̄ ꝑtem ſub̓e ⁊ partē ſibi retinet. In ſcd̓o modo ꝑ modū refuſionis datur tota ſub̓a ⁊ nil retiuet̉. vt cuꝫaqua cōuertit̉ in glaciē. iuxta illud Mater/ me genuit. mox gignit̉ ipſa ex me. In tertio modo totaſub̓a dat̉ ⁊ tota retinet̉. vt ī diuinis. ⁊ pōt poni exemplū vt. sͣ. dixi in docēte ⁊ in lumīe. Itē no. ꝙ dictio ſicut nō ſemꝑ denotat oīmodā ſil̓itudinē. Itēin. ꝟ. ſiqͥs collige ꝙ defendētes opi. reprobatā ſūtheretici. ⁊ dic ꝙ grauius peccat defēdēs opnioneꝫreprobatā qͣꝫ inueniens. qꝛ defendens errat ⁊ vltra ſuū errorē prebet alijsˡ audaciā errādi. vide bonū tex. xxiiij. q. iij. qui alioꝝ. ¶ Itē no. in ꝟ. in nullo. ꝙ delictū p̄lati etiā circa fidem cui nō cōicat capitulū nō p̄iudicat ipſi capitulo ſeu eccleſie. de qͦ plene dixi in. c. j. de do. ⁊ cotu. ¶ No. ibi maxīe ꝙ hͨ dictio deſignat ⁊ denotat ideꝫ in caſu ꝯͣrio. vn̄ ꝓprieiſtā dictio maxīe ſtat ꝯꝑatiue ponēs idē ī caſu ꝯͣriovide glo. in. c. ad abolēdā. de fi. p̄ſby. ⁊ in. c. ſacro.de ſen. ex. in. ꝟ. ſi laudabilis. Qn̄qꝫ tn̄ h̓ dictio maxime ſtat īpropͥe ⁊ ponit̉ ꝓ tm̄. xij. di. illd̓. xj. q. iij.ſiqͥs ep̄s. ⁊ vtrobiqꝫ reꝑies plures ꝯcor. nā ſenſushuiꝰ lr̄e ē ꝙ delictū ioachini nō dꝫ obeſſe monaſterio cuiꝰ fuit īſtitutor maxīe cū ip̄e ſcpͥta corrigēdaſb̓miſerit diſpōni ſedis apl̓ice. quaſi innuat ꝑ hācdictionē maxīe. ꝙ idē ē ſi nō ſb̓miſiſſet ſe diſponi ſedis apl̓ice. qn̄qꝫ hͨ dictio maxime ſuꝑabūdat vt inauc. de iudi. in pͥn. ⁊ ibi ꝑ glo. coll̓. vj. Et ex hͦ et extex. no. ꝙ dānato auctore vt heretico non dānant̉oīa eiꝰ oꝑa. nā tenēdo dictionē maxime ꝓprie piꝫꝙ lꝫ roachinꝰ fuerit hereticꝰ monaſteriū tn̄ cuiꝰ fuit ip̄e inſtitutor nō dānat̉. ⁊ hͦ ideo qꝛ inſtitutio regularis nō hꝫ aucͣtē ab inuentore ſꝫ pͥncipalit̓ a pa