L
c. qͣꝫqͣꝫ. ⁊ dicit ſingu. do. An. illū tex. nō intelligendum ſpecialiter in vſuris ſed general̓r in oībꝰ ſpectantibꝰ ad officiū ſacerdotis. qd̓ no. hͦ etiaꝫ reꝑioſenſiſſe Collec. h̓ qui tenet ſacerdotē poſſe acqͥrerealteri vt ſuꝰ parochianꝰ non agat actōe iniuriaꝝ ꝯͣillū a quo iniuriā paſſus eſt. etiā ſi hāc ꝓmiſſioneꝫī egritudine faciat ⁊ poſtea ꝯualeſcat. ⁊ hͦ ſiue obligatio ſiue promiſſio fuerit facta pn̄te vel abn̄te qd̓no. p̄dicta regula ꝙ alteri ꝑ alteꝝ nō acquirit̉ ⁊cͣ. indubie ꝓcedit de iure ciuili vt in p̄alle. iuribus. Sꝫdubitandū eſt quid de iure canonico. glo. in. c. qͦtiens cordis oculꝰ .j. q. vij. videt̉ ſentire ſecꝰ eē d̓ iure canonico. vn̄ ſi ꝓmitto tibi ꝙ dabo ticio. c. vid̓rꝙ ticius poſſit agere ꝯͣ me maxīe ſi interuenit iuramentū ẜm illā glo. ⁊ illa glo. eſt multuꝫ no. ⁊ qͥtidieall̓. Do. An. hic dicit ꝙ ſi nō interuenit iuramentūnō pōt agi via ordīaria. ar. p̄all̓. c. qͣꝫqͣꝫ. qꝛ obligatōnō habuit initiū in ꝑſonā cui erat acqͥrenda ſic̄ habere dꝫ. vt. l. quicūqꝫ. ff. de actio. ⁊ ob. ſꝫ ꝑ viam denūciatōis euāgelice poterit agi ẜm eū. ſꝫ ſi int̓uenitiuram̄tū tc̄ pot̓it agi via ordīaria. qꝛ iuram̄tū pͥncipal̓r dirigit̉ in deū qͥ vbiqꝫ ē pn̄s. hoc dictū Do.An. nō puto indiſtīcte ꝓcede̓. qꝛ credo ꝙ ſi nō int̓uenit iuramētū nullo mō pōt agi. ſecus ſi interuenit iuramentū. ¶ Rō huiꝰ ſcd̓i eſt ꝙ iuramētū ſubſiſtit de ꝑ ſe nec regulat̉ a facto ip̄m recipiētis. vnd̓⁊ ſi recipiens turpiter recipiat exquo tn̄ iurās turpiter nō p̄ſtat iuramentū obligat. vt eſt tex. ī. c. debitores. iūcto. c. j. de iureiur. multo ergo fortiꝰ incaſu nr̄o vbi nulla verſat̉ turpitudo ex ꝑte recipiētis nec ex ꝑte p̄ſtantis. ⁊ in hoc caſu qn̄ interuenitiuramētū pōt ſaluari glo. illiꝰ. c. quotiēs. ſed qn̄ interuenit ſimplex ꝓmiſſio tūc nihil puto actū. quiaſtipulatio nō hꝫ ſubſiſtere de ꝑ ſe. ſed cauſat̉ ex facto partiū vt in iuribꝰ ſuꝑius alle. facit p̄alleg. c. debitores. vbi turpiter recipiēs ſimplicē ꝓmiſſioneꝫnihil agit. Idē ſi ſua nō intereſt. vt qꝛ vult acquirere tertio. nā regula iuris ciuilis hoc hꝫ. nec reꝑimꝰab hoc iure deuiatū ꝑ canonē. ergo ſtanduꝫ eſt diſpoſitioni legali. vt in. c. j. de no. ope. nūc. nā tātuꝫreſpectu nudi pacti deuiat canon a lege ẜm cōemſnīam. vt in. c. j. de pac. ⁊ hoc iō qꝛ in pacto etiā nudo adeſt ꝯſenſus natural̓ qui orit̉ ex ꝯſenſu. vndede iure canonico agit̉ ꝓpter illā obligationē naturalē. ſed qn̄ alius recipit ꝓmiſſionē tūc nulla eſt obligatio nec natural̓ nec ciuilis. nō ciuil̓. vt de ſe p̄tꝫex iuribꝰ p̄alle. nō natural̓ qꝛ obligatio nō pōt acqͥri abn̄ti ſed oꝑtet ꝙ fūdet̉ in ꝑſona illiꝰ cui acquiritur niſi ſit de ꝑſonis exceptuatis. vt in p̄alle. l. quicūqꝫ. nā abſenti nil acqͥrit̉ vt. l. abſenti. ff. de don. ⁊in. l. qͥ abn̄ti. ff. de acqui. poſ. ⁊ in. c. ſi tibi abn̄ti. dep̄ben. li. vj. ⁊ ideo videt̉ ꝙ iſte pōt retrocedere ſinepeccato. qꝛ ſine alteriꝰ p̄iudicio pōt qͥs mutare voluntatē ſuā. vt in regl̓a mutare. ⁊ ī regl̓a qd̓ ſemel.li. vj. hic em̄ nō tractat̉ de p̄iudicio abn̄tis cum ſibinulla obligatio fuiſſet q̄ſita. al̓s diceremꝰ ꝙ nunqͣꝫpoſſet quis mutare voluntatē ſuā. vt ptꝫ in cle. j. d̓renun. ⁊ in. c. fi. de ꝓcu. li. vj. ⁊ in. c. cuꝫ marthe. decele. miſ. vbi ptꝫ ꝙ ſi reliqui decē ticio in teſtamētopoſſum mutare voluntatē. ⁊ hec ꝓcedūt qū ꝓmiſi
abn̄ti nō intuitu dei. Nō. ob. c. iuramēti. xxij. q. v.nā deus nō facit dr̄iam inter iuramētū ⁊ ſimpliceꝫloquelā qn̄ ſimplex loquela cōtinet ꝑfidiā ſeu mendaciū. vt qꝛ venit ad decipiēdū ⁊ ad fallendū. ⁊ ſicꝓprie loquit̉ ille tex. ſecus aūt vbi iſta ceſſant. quiatunc ſimplex loq̄la nō obligat exquo non affuit ꝑſona cui acqͥreret̉ obligatio. ſed ſi intuitu dei ꝓmiſi tibi ꝙ darē puelle maritāde abſenti. c. tūc bn̄ obligor. qꝛ ꝓmiſſio eſt facta deo qui vbiqꝫ pn̄s eſt. etſic ꝓcedit. c. iuramenti. ⁊ hͦ no. ꝓ intellectu multorum iuriū. ¶ In glo. in ꝟbo bononie. ibi ⁊ ita nōin caſtriſ. no. ex glo. ꝙ appellatōe bononienſiū ſeucōmorantiū in bononia nō cōprehendunt̉ comitatiui. Cōtrariū ſentit glo. in. c. rodulphus. d̓ reſcpͥ.⁊ in. c. j. d̓ vſuris. li. vj. Bar. in. l. j. ff. ad municip.⁊ illud veriꝰ regl̓arit̓. ⁊ dic vt plene dicā in. d. c. ro.dulphꝰ. fallit qn̄ aliqͣ qͣlitas adijcit̉ ꝓportionabil̓ ciuitatenſibus. vt hic vbi ſit mentio de ſcholaribus.nā ſcholares nō morant̉ in caſtris cū in eis non ſitnec eſſe poſſit ſtudiū generale niſi in vrbibꝰ regijsvt in ꝓe. ffoꝝ. ⁊. C. de ꝓfeſ. qui in vrb. ꝯſtan. li. xij.⁊ ſic pōt ſaluari hec glo. quā ſic intellectā no.Primo ponit exordiuꝫXX Pa UI. in quo ꝯcludit finalē intentū iuris general̓. ſcd̓o narrationē in qua on̄ditintentū finalē huiꝰ cōpilatiōis ſeu iuris ꝑticularisibi ſane. tertio cōcludit ibi volētes. Prima ſubdiuidit̉. qꝛ pͥmo ponit finē viatoris .i. hoīs ad quem adeo diſpoſitus eſt. ſcd̓o cām deuiationis ab hͦ fineibi ſi effrenata. tertio vt ad debitū finē viator deducatur ꝯcludit legē neceſſariā. ⁊ on̄dit tres virtutesac ꝓpͥetates legꝭ ibi iōqꝫ lex ꝓdit̉. ſcd̓a ꝑs ſubdiuiditur. qꝛ pͥmo ponit euentū circa ꝯſtitutōes eccl̓iaſticas correctioni ſubmittēdas. ⁊ ponit maͣm ⁊ cāꝫimpulſiuā hꝰ cōpilatōis. ſcd̓o ꝯcludit cāꝫ finalē ibiad cāꝫ. tertio cām coadiuuatiuā ibi ꝑ dilectū. qͣrtoformalē ibi reſecatis. ⁊ hec diuiſio ſufficit ꝓ ſūmario. ¶ No. pͥmo qualis dꝫ eſſe rex. dꝫ em̄ eſſe pacificꝰ. qui nō vult pacē nō eſt heres xp̄i qͥ in teſtamēto ſuo pͥncipal̓r reliqͥt pacē. dū dixit pacē meaꝫ dovobis ⁊cͣ. de quo in. c. ad apl̓ice. ⁊ ibi ꝑ gl. d̓ re iudi. li. vj. Et no. ꝙ dꝫ eſſe talis qͣles ſb̓ditos ſuos appetit eſſe. Itē collige vn̄ ꝓcedūt lites. iurgia ⁊ ꝯtentōes ꝓcedūt em̄ a cupiditate q̄ ē radix oīm maloꝝ⁊ ꝓcedit ex carne infecta ex maͣ original̓ pctī. vndeꝓpter hāc infectōeꝫ dicit canō ꝙ oīs etas ab adoleſcētia ꝓna eſt ad malū. xij. q. j. oīs etas. ⁊ alibi ꝓcliuus eſt curſus ad voluptate ⁊ malū. ⁊ naͣ eſt imitatrix vitioꝝ. xx. q. iij. ꝓcliuis. Itē collige qͣl̓ debeateſſe hō ſi nō vl̓t ſubijci exercitio legꝭ. dꝫ em̄ eſſe pudicꝰ. pacificꝰ ⁊ modeſtꝰ. lex em̄ nō eēt neceſſaria ſihoīes rōe regerēt̉. nā ꝑ legē nemo ꝯpellit̉ bn̄ facere ſꝫ male face̓ ꝓhibet̉. xxiij. q. v. ad fidē. vn̄ dic̄ Inno. in. c. paſtoral̓. d̓ offi. or. ꝙ hoīes intātū poſſentrōe regi ꝙ nō ſb̓ijcerēt̉ legi .i. exercitio legꝭ ad hͦ. c.de ꝯſtatinopolitana. xxij. di. ⁊ ꝑ hͦ declarat̉ illd̓. q̄ſpū dei agūt̉ nō ſūt ſb̓ lege. de regl̓a. c. licet. nā nōſūt ſub exercitio legis exquo ducunt̉ lege priuataet vide bo. tex. de lege priuata et publica. xix. q. j.due ſūt leges. ¶ No. ibi quotidie ⁊cͣ. ꝙ illud d̓r qͥti