Druckschrift 
1 (1488) Decretalium 1. P. 1
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IProemium.

qͥs ſcribit. ſcd̓o qͥbꝰ ſcribit ibi dilectis. tertio ſalutat benedicit ibi ſalutē. No. pͥmo papa anteponit ſe illis quibꝰ ſcribit. hoc eſt hodie ſtilo curieal̓s lr̄e valerent. de maͣ dic vt in. c. qͣꝫgraui. decri. fal. olim ꝟo ꝓpter nimiam humilitate papa ſepoſtponebat vt ī. c. dilectiſſmis. xij. q. j. ſꝫ hodie creuit pompa eccl̓ie. de ꝯſe. di. j. vaſa. Scd̓o collge papa ſcribit ſe ep̄m. qꝛ ab ordīe ſed a dignitate vult ſe denomīare. dic vt no. glo. ī ꝓemioſexti libri. Et ſic collige ex dignitate. dꝫ quisſcandeſcere in ſuꝑbia. ſed potiꝰ humiliare. dicēdūtn̄ dꝫ p̄latꝰ ſe aliqͥs p̄ſidēs ſe ml̓tuꝫ humiliarecirca ſubditos ne ꝯtēnet̉ ab eis ꝓpter nimiā familiaritatē vt dicit tex. in. l. obſeruādū. ff. de offi. p̄ſi. qꝛ nimiū ſeruat̉ humilitas regēdi frangit̉ auctoritas. vt eſt tex. in. c. qn̄. lxxxvj. di. vn̄ illud vulgare. familiaritas nimia ꝯtemptū parit. ſꝫ dicebatazo illud verbū ꝓcedere inter fatuos. qꝛ fatui tm̄ꝯtemnūt p̄ſidentē ex familiaritate. tn̄ prudētesīmo magis cōmendant p̄ſidē. de quo gl. in p̄all̓.c. qn̄. Itē collige papa ſubditos appellat filios. ꝓpter dilectionē. pōdera qꝛ dicit in xp̄o niſiſcribat abbatiſſe. em̄ eſt de ſtilo curie ponere inxp̄o niſi ſcribat abbatiſſe vel regibꝰ. vt in. c. dilectade maͣ. obe. de exceſ. p̨̄la. dilecta. Et vid̓ Spe.in ti. de reſcpͥ. p̄ſen. §. j. No. doctores facere vniuerſitatē. clariꝰ ꝓbat̉ in. c. ex lr̄is. vbi tex. no.. deꝯſti. An aūt ſcholares de ſe faciāt vniuerſitatemglo. iuris ciuilis tenet in. l. fi. C. de iu. om. iudi. qꝛ exercēt aliquā ꝓfeſſiōeꝫ ſed addiſcūt. tex.videt̉ ꝓbare ꝯtrariū in. c. qꝛ in cauſis. de ꝓcu. ſicinterp̄tat̉ ꝯſuetudo que eſt optima legū int̓pres.ꝯſue. dilectꝰ.. l. ſi de interp̄tatione. ff. de legi.No. ar. appellatōe ſcholariū cōp̄henditurdoctor. hic ponit̉ copula inter doc. ſcholaresque habet ꝯiūgere diuerſa. vt no. in. c. querelā. deſymo. no. glo. iu. fac̄. ig. ff. ſuꝑ ℟ica. de hoc. latius tangā. Itē collige papa ſcribit vniu̓ſitati appellat oēs filios nec vitiat̉ reſcriptū lꝫ ibi aliqui ſint ep̄i. eſt em̄ veriſil̓e qͥn in ſtudio fuiſſent ep̄i ſtudētes tn̄ oēs appellat filios. Ultimocollige modū ſalutādi benedicendi. quid autemoꝑet̉ hec ſalutatio. dic remittūt̉ peccata venialiavt no. in ꝓemio ſexti. veꝝ. ẜm illā glo. ſi inſt̓mortalia. qꝛ veniale opponit̉ feruori charitatꝭ. mortale ꝟo opponit̉ charitati. qꝛ illa glo. quibuſdā videt̉ abſurda. dic ſenſū eſſe veniale extinguit feruorē charitatꝭ quē hꝫ ſeu hr̄e dꝫ circa deū. vnd̓eoip̄o qͥs peccat venial̓r diligit deuꝫ feruētervnde extinguit̉ ille feruor licꝫ remaneat charitas.mortale ꝟo nedū extinguit feruorē ſed etiaꝫ ip̄amcharitatē. qꝛ eoip̄o qͥs peccat mortal̓r deſinit hr̄echaritatē erga deū. vn̄ extīcta eſt charitaſ. Ad propoſitū pōt remitti veniale vbi adeſt mortale.qꝛ vbi qͥs hꝫ charitatē quō pōt hr̄e feruorē charitatis? certe minime remittit̉. qꝛ pōt reſtitui charitatis feruor vbi eſt charitas. ſicut dicimꝰ in ſil̓i de originali peccato. qd̓ remittit̉ niſi remittat̉ actuale. vt.. de baptiſ. c. maiores. ibivide rōem. Sed quero qꝛ doct. etymologizādo

nomē gregoriꝰ dicūt idē ē vigilās. qꝛ bn̄ vigilauit faciēs vel fieri faciēs opus. vel d̓r quaſigregē regēs bonā doctrinā. fuit iſte Gregoriꝰẜm Uin. p̄ſpicaciſſimi ingenij magne ſcīe ī vtroqꝫ iure. ſic vident̉ doctores arguere ab etymologia noīs ꝓprij. Ideo q̄ro nūqͥd ſit licita iſta argumentatio a noīe ꝓprio. Bar. ſuꝑꝝica infortiati tꝫ qꝛ ꝓpria noīa imponūt̉ ad beneplacitū. qͦtidie pn̄t mutari. l. j. C. de mu. no. hoc tn̄ eſt verum ex noīe bono orit̉ bona p̄ſumptio. ex noīe prauo turpi nōnūqͣꝫ orit̉ ſiniſtra. ad quod no. Accur. in. l. facta. §. ſi in danda. ff. ad trebel. vbi exponit ſuū nomē. vnde refert Io. an. in. c. cuꝫ ſcd̓m. j.de p̄ben. vxorē ſuā dixiſſe ſi nomīa deberēt emimagno p̄cio bona noīa emi deberēt. vt qꝛ dixi licꝫar. ex noīe ꝓprio neceſſario ꝯcludat. attamē exturpi qn̄qꝫ orit̉ ſiniſtra ſuſpitio. credētes nonnulliiſtud nomē fuiſſe impoſitū ab euētū. ſic ſepe euitant̉ tales ſicut experiētia ſepe cōptū eſt. vn̄ iuſtinianꝰ d̓r iuſticiā faciēs vt in ꝓemio. ffoꝝ. Bonifacius quaſi bona faciēs vel pontē faciēs ſubditisbona exēpla. ſic de ſil̓ibus. ad vide gloſaꝫ. j. inꝓemio cle. vbi Io. an. indirecte extulit nomē ꝓprium. An an̄t licita ſit indiſtincte ꝓprij noīs mutatōꝯclude ex cauſa mutari poteſt. vn̄ mutat̉ nomēpape vt no. in ꝓemio ſexti. de imꝑatore ꝟo legitur mutet nomē in coronatōe. Itē alicubi ẜuat̉in intrantibꝰ religionē. ſed ceſſante diſtingue inter libeꝝ ſeruū. qꝛ liber ad placituꝫ pōt ſibi mutare dūmodo ceſſet dolus. ſed volūtaria mutatiohibet̉ in ſeruo qꝛ poſſet fraudare dn̄m mutationem noīs. l. j. qd̓ ibi no. C. de mu. no. A noīe ꝟoappellatiuo licita eſt argumētatio. vt no. Bart. inpluribꝰ locis. vt. l. ij. §. appellata. ff. ſi cer. pe. ī. l. j.ff. de verb. ſig. ꝓbatur in. c. forus. de. ſig. in. l.ſi pupillus. §. territorium. ff. de ver. ſig. et ideoqꝛ noīa appellatiua ſunt īmutabilia. l. ſiqͥs in fundivocabulo. ff. de leg. j. niſi ex ꝯſuetudīe mutarent̉.tunc em̄ valet argumentatio a noīe appellatiuoquaſi vſus loq̄ndi p̄ferat̉. l. labeo. ff. de ſup. lega. in. c. ex lr̄is.. ſpon. dic vt plene dixi. s. ſuperglo. An aūt duret nomē appellatiuū ſeu impoſitūab euētu ſi ceſſet exercitiū. Bar. in ꝓemio. ffoꝝ.ſic. vni īꝑator d̓r auguſtꝰ ab augendo. qꝛ augere dꝫrempublicā ꝓmouere imꝑiū. lꝫ augeat facto nihilominꝰ d̓r auguſtꝰ. qꝛ adeſt habitꝰ defacilireducibilis ad actū. ſic dicēdū in mercatoribꝰ ſtudentibꝰ ſil̓ibꝰ. lꝫ actu exerceāt illā ꝓfeſſionē tn̄ ꝑdūt nomē appellatiuū exquo ſubeſt habitꝰAduerte qꝛ puto indiſtincte ꝓcedere in priuilegio indulto ſub noīe appellatiuo. vt ſi pͥuilegiumindulget̉ ſcholaribꝰ ſub noīe appellatiuo vt et inmultis locis. vnde videt̉ diſtinguēdū aūt diuertit a ſtudio aīo tn̄ redeundi. tūc d̓r diuertiſſe. remanet nomē etiā ad effectuꝫ pͥuilegij ꝯſeq̄ndi.de pe. di. j. diuortiū. aut ſine diuertit a ſtudio vtqꝛ vagat̉. tūc certe gaudebit priuilegio ſcholaribꝰ indulto. qꝛ ſufficit quē ī ſcholis morari niſiinſiſtat ſcīe. vt optime ꝓbat tex. ī. c. ex eo. de ele.li. vj. in.. ſtudētes. facit optime. xvj. q j. general̓r

a 4