De obligationibus

Quedā ſūt res qͣꝝ vſus ē ip̄oꝝ ꝯſumptioſicut vinū. ceruiſia. panis. caro. ⁊ ſic de alijs. ⁊ tales nō hn̄t locari neqꝫ ꝯduci. pn̄ttn̄ emi. vendi. deponi. ꝑmutari ⁊ mutari.Quedā ꝟo ſūt qͣꝝ vſus pōt ſeꝑari a ꝓprietate eaꝝ ip̄is manentibꝰ in eſſe. vt domus⁊ alie poſſeſſiōes .ſ. equus. veſtis ⁊c. ⁊ tales emi pn̄t vendi ⁊ etiā locari Alia autēſupͣdicta nō pn̄t locari. qꝛ ex tali locatiōenulla poſſet ꝑcipi vtilitas. In his aūt vltimis cū dn̄iū ſtet penes locantē. vſus ātpenes ꝯductorē licite pōt de talibꝰ accipipenſio ꝑ locantē. vſus aūt penes ꝯductorē ꝓpt̓ penſionē reſidebit. Nā in rebꝰ q̄ vſuꝯſumunt̉. ſi qͥs vellet ſeorſuꝫ ꝯputare vſūa re. violentaret naturā rei. vt ſi qͥs ſeorſūvellet vendere vinū. ⁊ ſeorſum vſuꝫ vini.vel venderet id qd̓ nō eſt. vl̓ eandē rē bisvenderet qd̓ in rebꝰ qͣꝝ vſus a ꝓprietate p̄tſeꝑari nō cadit vn̄ in tl̓ibꝰ pōt vtrūqꝫ ſeorſum ꝯcedi. vtputa ſi eſſet qͥ alteri traderet.dn̄iū ſiue ꝓprietatē domꝰ reẜuato ſibi vſuad aliqd̓ tp̄s. vel ecōtra cū qͥs ꝯcedit ali 4ºcui vſum domus reẜuato ſibi dn̄io ⁊ ꝓprietate domus licite pōt acciꝑe p̄ciuꝫ ꝓ vſudomus. vt. ff. ⁊. C. locati. ꝑ totū. Uerbisꝯͣhit̉ obligatio ꝑ interrogatōꝫ p̄cedentē ⁊rn̄ſionē īmediate ſeq̄ntē. Un̄ niſi interrogatio p̄cedat rn̄ſionē nō valet obligatiovtputa ſi Ioh̓es ita ſtipulet̉ a petro ꝓmittēte mihi dare centū. vel facere hͦ. ⁊ Petrrn̄deat in ꝯtinenti valet obligatio. Eſt ātſtipulatio firma verboꝝ ꝯceptio qͣ qͥs aliqͥd ſe factuꝝ daturū vl̓ ꝓmittit alteri. ſuꝑqͦ īterrogatio dirigit̉. Et d̓r a ſtipulon grece. i. firmū latine. vel d̓r a ſtipula .i. ſtipitedeſcendēs. Et ſociꝰ ꝓ ſocio pōt ſtipulari.filiꝰ ꝓ pr̄e ẜuus ꝓ dn̄o. ſil̓r frater ꝓ fratreꝓcurator ꝓ ꝑte. curator ꝓ adulto. Lr̄is ꝯͣphit̉ obligatio qn̄ aliqͥs miſit lr̄as ex cā mutui recipiēdo. x. vel. xx. qͥ nō recepit ſed fec̄ſpem future nūeratōis vnde vigorē illaꝝlr̄aꝝ ſi infra bienniū nō exceꝑit. de nō nūerata pecūia lapſo biēnio tenet̉ ciuil̓r ⁊ naͣtural̓r. vt sͣ dictū ē. Cōſenſu ſolo ꝯͣhit̉ obligatio. vt in ſocietate mādato emp. ⁊ vē.illa em̄ ꝯſenſu ſolo ꝯͣhunt̉. Itē ꝯͣhit̉ aliqn̄obligatio pure. aliqn̄ in die. aliqn̄ ſub cōditiōe. Pure ꝯͣhit̉ obligatio qn̄ ꝓmittituraliqͥd dari nō appoſito certo die vl̓ ꝯditione. vt dicēdo. ꝓmitto tibi dare decē ex cā

mutui. Unde hec pure debent̉ .i. in ꝯtinēti. ſꝫ nō ita in ꝯtinēti ꝙ pͥus nō debeat expectari qͣꝫdiu nūerēt̉ vel tādiu vt cōmodeſolui pn̄t. In diē ꝯtrahit̉ obligatio. vtpo4.te ꝓmitto tibi dare decē hinc ad paſca. vn̄facta ꝓmiſſione in cōtinenti debitor factꝰſum. nō tn̄ pōt a me petere niſi adueniēteCdie. Sub ꝯditione fit obligatio. vtpote ꝓmitto tibi dare decem ſi nauis venerit exaſia. vnde licꝫ pendēte ꝯditiōe nō oriaturobligatio vel actio. ea tn̄ ſecuta ꝯditōe eſtactio. Ceteꝝ ſtipulatiōes inutiles reddūt̉ml̓tis de cauſis. Aliqn̄ rōne interualli int̓poſiti niſi modicū ſit interuallū. vnde certū eſt ꝙ in ſtipulatiōe neceſſaria eſt interrogatio ⁊ reſpōſio. ita neqꝫ mutꝰ neqꝫ ſurdus neqꝫ infans ſtipulatōꝫ ꝯͣhere pn̄t necetiā abſens qm̄ ambo audire debent. Itēginutilis eſt ſtipulatio rōne diſſenſus. vt ſiſtipulor vnū ⁊ tu ꝓmittis aliud. Itē reddit̉ inutilis rōne ꝯditiōis impoſſibilis. vtſi celū digito tetigeris ⁊c. Itē ſi ex cā turpi deſcendit. vt ſtipulor ſibi ſacrilegiumadulteriū vl̓ homīcidiū. Itē inutilis eſt ſifiat ꝑ mētū vel dolū. Itē inutilis eſt rōneSdetractiōis vel abiectionis. vt ſi ſtipulorpure ⁊ tu rn̄des ſub ꝯditiōe. Itē inutil̓ eſtrōne appoſite ꝑſone. vt ſi ſtipulor noīe illius cuiꝰ mādatū nō habeo niſi ſit talis cuiſubiectus ſum. vtpote filius pr̄i. ẜuꝰ dn̄o⁊c̄. Ualet em̄ tūc talis ſtipulatio. ⁊ ex taliacqͥrit̉ pr̄i actio ſil̓r ⁊ dn̄o ſꝫ alteri qͣꝫ dictꝭꝑſōis nō p̄t qͥs ſtipulariniſi ſua īterſit. vn̄ſi ſtipulor alteri dare cui dare mea īterſittenet ſtipulatio. vt ſi ſtipulor dare creditori meo vel ꝓcuratori vel curatori aut tutori vel ſil̓ibꝰ ꝑſonis. licꝫ ex tali ſtipulatōneſolus ego agere poſſim ⁊ nō iſte cui ſtipulatus ſim dare. In caſu tn̄ ex mea ſtipulatiōe agit iſte cui dare pactus ſum. vt ſi tutor paciſcat̉ dare pupillo vel curator furioſo vel actor vniuerſitati. Iteꝫ ſi ꝓcuratorabſens ſtipulatus eſt dare dn̄o tenet. veꝝlꝫ alteri ſtipulari vel paciſci nem o poſſetvt dictū ē. ſi tn̄ adijcit̉ ſtipl̓atōi pena ſtipulatio pene valet. vt ſi qͥs ita ſtipulet̉ ꝓmittis mihi ꝙ dabis B. c. ⁊ ſi nō dederꝭ ei dabis mihi decē noīe pene. Ultimā ſtipulatio pene tenet. lꝫ pͥncipalis nō teneat. Etquādo pena adiecta pactis exigi poſſit ⁊quando nō. habet̉ in. c. ꝓxi.