reſpectu operaꝝ ⁊ cuſtodie non vr̄ꝙ frcūs ꝑ mediū diuididēant. Etait dictus dn̄s ange. De hoc al̓ dubitari vidi ⁊ putarem arbitrio boni viri ꝯueniri vt eqͣlitas ſerueturꝙ ſi talis cuſtodia ⁊ cura aīaliumqua ponit ſociꝰ ruſticus fiat a̓ fiei̓poſſet ꝑ infantes a̓ ꝑuulos. quoꝝoꝑe non ſūt in mag extimacōe liꝫaliq̄ ſint tunc ſi aliquā vtilitatē exaīalibus ꝑcipit plꝰ ruſticus ſocius ꝙͣ aliꝰ vt fimi ⁊ lutaminis q̄ veriſil̓r cū opera paſtoris ꝯpenſaripn̄t: iuſte fructus eqͣliter diuidūtur. Si vero paſtoris oꝑe qͥs ponitruſticus aut poni facit ſiue alij ſūptus puta palearuꝫ. fem ⁊ ſil̓iumexcederent cōmod̓ itatē lutaministunc: vt eqͣli tas ſeru et̄ iuſte ruſticus ante ꝑtem aliqͥd̓ pro paſtorisoꝑa recipere dēat qd̓ equiualet eiqd̓ plus ponit: d̓ca. l. ſi nō fuerintAl̓s ſi tradens aīalia vellet eqͣlemportioneꝫ: videret̉ velle preciū mutui facti ſocio de precō medietatiſſortis. ⁊ ſic vſuram ꝯmitteret: cuꝫquicqͥd accedit ſorti vſura ſit. xiiijq. iij. pleriqꝫ. Nec hoc cau poſſꝫ qͦsꝑ ꝯſuetudinē cōtrariā excuſari inforo ꝯſcīe cū imquitatem ꝯtineat.⁊ ſocij damnū ⁊ īacturā ⁊ iurifraternitatis non ꝯueniat: cui ſocietas ꝯꝑatur. l. veꝝ. ff. ꝓ ſocio. Etſidcā aīalia extimata tradunt̉ cumterra: ꝯuenit ꝙ daminū ⁊ lucꝝ ſitcōe. ⁊ fructꝰ equali ꝑte diuidant̓.cū vnuſquiſqꝫ ponat ꝑtem aīaliūq̄ cōicata ſunt ꝑ extimacōm vt dictū eſt. ⁊ vnuſ ponat terra: ⁊ altereqͣualentes ponat oꝑas ẜm eun.Quo vero ad aīalia minuta qn̄ ſuper ipſis ſocietas ꝯtrahit̉: dicēdūꝙ obſeruande ſunt ꝯuencōes ⁊ cōſuetudines arbitrio boni viri cōuementes ẜm modū ⁊ formam circaaīalia groſſa ſup̄poſitos ꝑ eadeꝫiura: niſi ꝙͣcirca aīalia minuta videt̉ ſocietas poſſe breuiori tēꝑe finiri. puta ſpacio trium annoꝝ vtſtatī patebit. Si vero nulla appareat ꝯuentio ſeu ꝯfuetudo: reperiunt̉ſcripta aliqͣ iua̓ exͣuagantia in fine vſuū feudoꝝ. quoꝝ vniꝰ ſic nncipit rubrica ẜm dn̄m ang. Conſuetudo ſocietatis capraꝝ. Nigrū ſicſequit̉. Si quis dederit capra autpecudē iue̓ ſocietatis ille qͥ accepitdebet tenere ꝑ tres ānos. ⁊ in vnoqͦꝫ anno d̓ꝫ dare ꝓ capra xij. formaticos bonoſ ⁊ optīos ꝓ pecude. vi⁊ medietas capretoꝝ ⁊ agnoꝝ dꝫeſſe cōis: ⁊ medietas lane. ⁊ ille q̄dedit capra aut pecudē ante ꝑtemdebet eam hr̄e Etſi ille qͦ accepit dedit terciā: tunc oīa ꝑtienda ſūt permediū. Scd̓ ſi ille qui accepit amiſerit culpa ſua. qꝛ eam non cuſtodierit vel pecorile non bene clauſerit: dn̄o tunc emendare debet. ⁊ vtdictū eſt bonos formaticos dae̓ dꝫ.ſ. non quidē de vna munctura. qꝛſi dedit tm̄ vnam pecudē vel vnamcapra: non debet mihi dare talemformaticum qualis pōt fierit dena munctura tm̄: ſed tres aūt qͣtuor muncture inſimulmitti debent.vt bonus formaticꝰ inde fiat. ꝙ ſidedi alicui. xx. aut xl. pecudes: auttotidem capras: dabet ne mitterevnam muncturā inſimula facere