vac̓caꝝ Si quis dederit vaccam alicui vt haberet eam iure ſocietatiſ⁊ non dixerat de tꝑe: dꝫ eam tenere p. v. annos. ⁊ oēs vituli debentꝑtiri ꝑ mediū. ⁊ ille qui dedit vaccaꝫ: dꝫ habere eam ꝓ capite ſaluoſi nihil dictuꝫ eſt. ⁊ ille qͥ ſuſcepitnon dedit de ſuo in precio vacce. alio quin ſi ꝑtem precij dedit: dicitglo. terciā. per ea que ſupra dictaſūt in iumentis Sequitur: omniadn̄t ꝑtiri ꝑ mediū. ⁊ſi is qui accepit amiſerit vaccā culpa ſua: qꝛ cūſtodē non miſit: vel nō bene cuſtodiuit. ⁊ ꝓpter hoc vacca amiſſa eſtqꝛ fures abſtulerūt. vel lupus eācōmedit: debet emendae̓ ſocō ſuoCū vero d̓cā aīalia mextimata dātur cū terra: id eſt ꝙ quis dat animalia oīa ⁊ terrā: cū in dubio: vtpre on̄ſum eſt: totum periculū animalium pertineat ad dn̄m: poſſetdn̄ſ qui poīt boues ⁊ terrā paciſcivt maiorē ꝑtem fructuū terre recipiat: cū ruſticus tm̄ operas ponitniſi oꝑa ruſtici ⁊ eꝰ īduſtria in agͣextimet̉ ꝙͣ fructꝰ qui venie̓ poſſentſil̓ ex bobus ⁊ terra. qꝛ tunc nōſolum fructꝰ terre equis ꝑtibus p̄tiendi eſſent: ſed etiā de ipſis ruſticus plus hret. dcā. l. ſi nō fuerint:ẜm eun. Si aūt dicta aīmalia extimata tradunt̉: tunc periculuꝫ caufortuito inter ſocios eſt cōe. l. cuꝫduobus. Fd amna. ff. ꝓ ſocio. Ettenet bal. in dicta. l. ſi paſcenda. Ede pact. Aliqui tamen diſtinguerevidentur. qꝛ aūt eſt d̓ amnū fortunc ⁊ ꝓcedat quod dictū eſt. autdamnū natue̓. ⁊ quod procedit exnatura. Et hoc ꝑtine̓at ſolū ad tradentem animalia. Sed certe hoc iure ꝓbari non videtur. Nec eſt racōdiuerſitatis imo cū melioramētaetiam naturalia hoc caū commuīcētur: vt dicta. l. ſi non fuerint: conueniens eſt: vt ſimiliter periculadiuidant̉. nec mirum ſi hoc caū ſittalis ꝯmunicatio. qꝛ extimatio introducit emptionē in ec̄ ꝯtractibꝰin quibꝰ de ſui natura non trāſfertur dominiū: puta in locatione. ff.locati. l. iij. niſi ſit alid̓ expreſſe cōuentū. ff. de ꝯtrahen. emp. l. cū manuſata. F. nemo. vel niſi ex conſuetudine aliud inducat̉. cum vt dictum eſt intelligit̉ actum quod ēꝯſuetum dicta. l. ꝙ ſi nolit. fquiaaſſidua. ff. de edili. edic. dcā ergoextīatio introducit in dubio empcōꝫ ar. l. extimate. ff. ſol̓. ma. Et hētur ꝑinde: acſi ille qui dat dcā animalia mutuaſſet ſocio medietatēprecij ⁊ ipſe poſuiſſet aliam medietatem: ⁊ cōmuniter ab ipſis fuiſſent empta. Et ideo non miꝝ ſi qͣlibet pro rata d̓ periculo tenetur qn̄ſine culpa alterius ſocioꝝ ꝓceſſital̓s illiꝰ ſolius erit damnū cuiuſculpa ꝯtingit. vt in dcō. Fd amnaCirca fructus aūt ⁊ tꝑs que ſocietas durare debeat eadeꝫ dicendaſūt: que ⁊ dicta ſunt ſupra in ꝓximo cāu: qn̄ inextimatā tradunt̉.vt .ſ. ſemꝑ equalitas arbitrio boni viri ſeruet̉ per iura ibidē allegata. Vnde hoc cāu poſtꝙͣ quilibetſocioꝝ ponit tantundē reſpectu precij animaliū que extimata tradita ſunt. Et ſociꝰ ruſticus plꝰ ponitnin. ij.