Tollēdo autē plerūqꝫ conͣ oēm voluntatē dnī reꝝ. Plerūqꝫ ꝯtra liberam volūtatē. Si ꝯtra oēm volūtatē interdūdlam: ⁊ hoc eſt furtu. dequo dictū eſt ſupͣ. furtū. Interdūpalā: ⁊ hoc eſt rapina. de qͦ sͣ. raptora ẜt iſta rapina aliqn̄ eſt maifeſta. ſic̄ pꝫ in aggreſſoribꝰ itineꝝAliqn̄ cooꝑta ſub vel amine belliiuſti cū ſit iniuſtū. de qͦ ſupͣ. belluꝫvij. ⁊. iij. vel p̄textu iuſte ſme cumſit iiuſta. de quo s. iudex. i.§. iiij. ꝑſertim ſub colore rep̄ſaliarum. deqͥbus ſupͣ. rep̄ſalie. vel collectarūſeu talliaꝝ de qͣbus ſuꝑ. dn̄s. ⁊ qͣ.tallia. Aut ſub colore pedagiorū ſiue vectigaliū. de quo ſupͣ. ped aguiInterdū vero aliqͣs accipit rē alteriꝰ non ꝯtra oēm volūtatē eius: ſꝫcōtra liberā voluntatē ⁊ hoc ꝑ vimꝯpulſiuā vel qͣſi Vis ꝯpulſiua eſtcum qͥs ꝑ mētū cogit̉ aliqͥd dare.Tūc em̄ accipiēs cogitur reſtitue̓vt. ff. qd̓ me. ca. ꝑ totū. Sꝫ nūqͥdonis metꝰ cauſet hāc reſtitucōꝫ.videt̉ ꝙ nō: qꝛ vam timoris nullaeſt excuſatio. ff. de re. iur̄. vam. Facit etiā. ff. qd̓ me. cau. l. metu vbidicit̉ non debere attēdi mētu vamhoīs: ſꝫ qui merito in hoīe ꝯſtātiſſimo cadat. In ꝯtrariū facit: qꝛ ec̄ſi nullꝰ interueniat mētus: ſꝫ ſolūob timorē reuerentie aliqͥd det̉ cōtra voluntatē dantis. dat̉ repeticōliſque onerāde. ad fi. ff. quaruꝫrerū actio non datur. ergo multomagis qn̄ interueīt mētus qualiſcūqꝫ. qꝛ metus magis cōtrariaturvolūtati dātis: ⁊ demōſtrat maiorem turpitudinē ⁊ delictū in accipiente Vn̄ qn̄cunqꝫ nō adeſt ōninolibera volūtas dn̄i rerū ſeu creditoris. rē accipiēs ſeu debitū non ſoues. ſemꝑ remanet obligatꝰ adreſtitucōem. vt ⁊ pꝫ ſuꝑͣ. reſtitucōi. F pl̓t cum addicōe. Ad ꝯtrariuꝫp̄t dici ꝙ aut ꝯditio metuētis nōfit deterior. Etſi nō adeſt iuſtꝰ metus ei nō ſubuenit̉. ext. de hijs q̄vi. c. pl̓t. vbi dicit̉ de religioſis q̄buſdā qui iurauerūt tranſire adartiorē religione non ꝑ iuſtū metu. licet aliꝙͣtulum circuuenti fuerint. qͥbus nō ſubuenitur: qꝛ eoꝝcōditio non ſit deterior. Et hāc rōnem ſentit ibi glo. Si autē metuētis cōditio fieret deterior. tūc ſi habetur reſpectus ad p̄ſumpcōꝫ. etiāveꝝ eſt ꝙ ei nō ſubuenit̉. Nam cūnemo p̄ſumat̉ facile iactare ſuū.ff. de ꝓba. l. cuꝫ de indebito. p̄ſumitur ꝙ qn̄ non interuenit iuſtꝰ metus. potius ſponte ꝙ cōacte dederitEt iſto caſu loquūtur iura q̄ requirūt mētu qui caderet in ꝯſtantem.Si vero loq̄mur de volūtatis veritate: puta. qꝛ ꝯſtat de volūtate cōtraria dantis. tūc omno quocūqꝫ metu dūctꝰ fuerit recipiēs ad reſtitutiōem tenetur. vt̓ ſatis colligit̉ exp̄dictis Etſi affuerit metus qui caderet̉ in ꝯſtantē non ſolū teneturrecipiēs reſtituere: ſꝫ etiā quicūqꝫaliꝰ ad quem dicta res ꝑueneritquocūqꝫ titulo etiā oneroſo: quiahec actio inreꝫ ſcripta eſt ⁊ trāſitres affecta. ff. qd̓ me. cau. l. metūAcum autē Itē in hoc caſu metꝰ debet iudicari ẜm ꝯdicōnem ꝑſone.vnde a literindicat̉ ī muliere ꝙͣ inZ. iiij