⁊ hoc qn̄ debitor nō adhibuit debitam diligētiā ad inueniēdū dominū rei ſeu creditorē. Al̓ non: qꝛbona fides non patit̉ vt ſemel exactū iteꝝ exigatur. ext. de re. iur̄. bona fides. li. vi. Et ſine culpa r̓gulariter nō eſt quis puniēdus. vt inc. ſine culpa. de re. iur̄. li. vi. Iō cōtra quoſdaꝫ q̄ rapta erogauerūtex culpa pauꝑibꝰ. dicit̉ ext. de homi. ſicut dignū.§. eos. Nō em̄ aliena cū ipſa potuiſſent eis quoꝝ fuerūt reſtitue̓ debuerūt p auꝑibuſerogare. Sꝫ ſi in trāſlatiōe rei reſtituende nō interueniat culpa debitoris. tūc aūt nō interuenit factuꝫcreditoris. aut ſic. prīo caſu ſi rescōcernit ꝯmoditatē creditoris: puta depoſuit qͦs apud alique res ſuas. hoc caſu nō tenetur debitor illas r̓mittere niſi ſumptibꝰ creditoris. ff. depoſi. l. ſi in aſia. Sꝫ ſi res ꝯcernit ꝯmoditatē debitoris: putaqꝛ res eſt ſibi ꝯmodata debet ſuisſumptibꝰ remittere: vt qͥ ſentit cōmodū ſentiat ⁊ onꝰ vt notat glo.in dicta. l. ſi in aſia. Sed ſi res ꝯcernit ꝯmoditateꝫ vtriuſqꝫ vt in locatione: puto ꝙ ſumptibꝰ vtriuſqꝫdebet remitti: quia qd̓ obtinet detoto quo ad totū idem de parte qͦad ꝑteꝫ. ff. de rei ven. l. que de totaEtſi interuenit factum creditoris:quia forte ſe trāſtulit ad aliuꝫ locū videtur ꝙ res debeat mitti ſumptibꝰ ipſius creditoris. ar. l. ꝙ inſi Ffi. ff. d̓ op. liber. vbi dicit̉. ꝙ ſibertus qui eſt in ꝓuincia teneturjre Ronia ad p̄ſtandas oꝑas patrono ſi ibi morat̉: vt bonꝰ paterfamilias. Non autē ſi ceꝑit vagari ꝑ mūdum. Et interim dū vaditRomam dies oꝑaꝝ pereūt patronō. Et ſic videt̉ ꝙ ſumptū ſuo portent̓ ſibi oꝑe. Et in iſtis ſumptibꝰnō ꝯputant̓ ſumptꝰ ciborū apportantis: ſꝫ alij niſi forte apportas ſinō impediret̉ in portādo lucraret̉ſibi ſūptus: vt ꝓbatur in dicto. §quo autē. ⁊ in. l. ſꝫ ſi hereditas. ff.ad exhibē. Et hec locū hn̄t qn̄ debitor fuit bone fidei poſſeſſor. q̄ qn̄tenet̉ remittere reꝫ videt̉ ꝙ debeatfacere ſumptꝰ ſaltē vſqꝫ ad locumvbi prius habitabat creditor: qꝛin eo nō grauat̉: ſꝫ exinde non ꝓpt̓cām ꝓxime dictā. Si vero ſit malefidei poſſeſſor tūc ⁊ ipſe tenet̉ remvſqꝫ ad locuꝫ vn̄ hūit reportare.Ex inde vero ſi intereſt creditōis potius apportaſſe illas ſiml̓ cū alijſrebꝰ ſuis vſqꝫ ad locū ad queꝫ trāſtulit domiciliū: tenet̉ debitor adillud intereſſe exquo cū damnificauit in illo. Et idd̓ forte tantū eritintereſſe ꝙ oportebit ipſuꝫ rem remittere ſumptibꝰ ſuis vel reportae̓Sed ſi creditoris nō intereſt: nontenetur vlterius portare ꝙ ad locum: vbi rem accepit. niſi ſumptibus creditoris. vt p̄factuꝫ eſt. Sivero craditor non ſolū r̓ceſſit a locō: ſꝫ etiā d̓iuerſimode cepit vagari: tūc non tenetur ſibi rem mittere. dicta. l. ꝙ niſi. f. fi. Et ẜm p̄dictapoteſt intelligi glo. ber. dicetis ꝙvſurariꝰ debet mittere rem ſumptibus creditoris: ⁊ ꝙ n̄ tenetur creditorem vagando inquirere. Sꝫ ſineſcit̉ ꝑſona cui dꝫ fieri reſtitutio
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten