humane fidei ꝙͣ ꝯuēta ſe ruare. ff.d̓ pac. l.. di vero ſuꝑ hoc nihil eſtꝯuentū tunc ſi res eſt remota a locō ex defectu debitoris: puta ipſātrāſferendo: claꝝ eſt ꝙ tenet̉ eamſuis ſumptibꝰ mitte̓ ad creditorēff. ad exhiben. l. ſꝫ ſi hereditas. §. qͦautē loco. qui. Feſt clauis huiusmal̓erie Ibi em̄ dicit̉ ꝙ ſi quis petit rem quaꝫ hꝫ aliꝰ exhiberi ⁊ pn̄tari in iudicio vt videat̉ an ſit ſuavel ꝓpter aliam cām. ꝙͣ dꝫ ipſā exhibere in loco in quo petit̉ ſumptibus petētis niſi data oꝑa reꝰ trāſtulerit a loco. tūc em̄ dꝫ eam reꝰ ſuis ſumptibꝰ in loco exhibe̓ vbi petit̉. Ex quo bene colligit̉ qd̓ dictueſt viꝫ ꝙ debet debitor remitte̓ ſuis ſumptibꝰ qn̄ res fuerit ſuo fcōremotaa loco. Et ita intelligat̉ dictū Hoſt. ſupͣ recitatū. Verūtn̄ ſihoc nō poſſet tute facere ꝓpter piculū itineris ⁊ tempoꝝ. bn̄ interiꝫexcuſat̉ inꝙͣtuꝫ durat ꝑiculū ⁊ nōvltra. ext. de do. ⁊ ꝯtu. cum dilecti.vbi dicit̉ ꝙ iuſſus venire ad pͣp̄mexcuſat̉ duꝫ impedit̉: ⁊ non al̓. Etita p̄t intelligi qd̓ dicūt ſupra theologi. Ad̓ auteꝫ dicūt de depoſito:eſt ꝯſiliū non neceſſitas: qꝛ nulloiure hoc cauet̓. Si vero nō eſt periculū in mittēdo: ſꝫ debitori eſt difficile ꝓpter pauptatē vel ꝓpter magnos ſumptꝰ: ꝑ hoc n̄ videtur excuſari: qꝛ difficultas diſſolucōis obligacōnis nō liberat debitorē. l. cōtinuꝰ Fillud. ff. de v̓bo. ob. Et damnum qd̓ quis ſua culpa ſentit debet ſibi nō alijs imputari. extrͣ detere. iur. c. damnū. li. vj. ⁊. ff. Lre.iur̄. l. qd̓ quis. Et iuſtius patiturculpoſus ꝙͣ mnocens. niſi forte debītor eſſet ita pauꝑ ⁊ creditor itadiues ꝙ merito cauſa elemoſinedeberet ei r̓mittere vt p̄t colligi exdictis ſupͣ reſtitutio .i. in pn̓cipioin addicōne. Et ẜm hoc pōt etiamintelligi qd̓ ſupra dicūt theologividelicet ꝙ debet haberi reſpectuſad qualitatē ꝑſonaꝝ. Al̓ non videret̉ curandū ꝙ res mittēda eſſetmodici valoīs. Nam daminū paſſo etiā minimū damnuꝫ reſtaurādū eſt. ff. de dā. infec. l. ſi ꝓprietarius. Nec obſtat qd̓ dicit̉ in. l. ſciōff. de mi. videlicet ꝙ lex non curatde minimis. qꝛ ibi loquit̉ qn̄ venitur ꝑ ius ſpāle reſtitutiōis in integꝝ ꝯtra ius ꝯmune: vel qn̄ ꝑ illamimima p̄iudicaret̉ maioribꝰ eiuſdem ꝑſone. Non tn̄ putareꝫ ꝙ reſita ſcrupuloſe ſit accipiēda vt debeat expēdi valde excedens p̄ciumꝓ remittēda re valde parua. ff. deexcu. tu. l. ſꝫ hec. vbi dicit̉ Sꝫ hec nimiū ſcrupuloſa ſunt nec admittēda. Nunꝙͣ eī ſcrupuloſitates ingͣne ſunt admittēde. vt ibi dicitur.adeo ꝙ nec larga nec ſcrupuloſainterp̄tatio habeat̉: qꝛ non debetcreditor velle magnū debitōis diſpendiū pro parua ſua vtilitate vtdictū eſt ſupra. reſtitucō a. in principio in addicōne. Et ẜm hoc pōtintelligi qd̓ ſupra dicunt theologidebere cōſiderari ꝙͣtitatem rei ⁊ diſtantiā itineris. Semꝑ tamē putoꝙ licet̉ quis diſtribuerit alienuꝫpauꝑibus. ſi appareat dominꝰ cōgruo loco ⁊ tꝑe debeat ip̄i reſtituiZ. ij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten