de eo ẜm eius voluntatē. Alio mōꝓmittit quis alteri qd̓ ꝑtinet adhonorē dei vel vtilitatē alioꝝ. putaſi aliqͥs cum iuramento ꝓmittit alicui ſe intratuꝝ religionē: vel aliqd̓ opꝰ pietatis factuꝝ: ⁊ ille tūccui ꝓmittit nō p̄t abſoluere ꝓmittentē. qꝛ ꝓmiſſio non ē facta ei pͥncipal̓r ſed̓ deo: niſi forte ſit interpoſita ꝯdicō .ſ. ſi illi videbit̉ cui ꝓmittit vel aliqͥd aliud tale. Cō. hoſt. ⁊ray. A. Idē ī ſū. ꝯ. eo. ti. q. xxxv. Eſi venditor aliqͥs iu¶ QOrauit nō venire conͣvenditio ne ⁊ nūc dicit ſe deceptūvltra dimioiū iuſti precij: nunqͥd̓dꝫ audiri. ch ẜm ber. Si maior eſtnon credo ꝙ audiet̉. Secus ſi minor. qꝛ ꝑ tale iuramentuꝫ non excludit̉: niſi beneficiū etatis. nō aſꝙ renunciet iuri cōi. Vnde pōt agere ad ſupplementū precij vel adre ſcindendā venditionē. ẜm illudex. de emp. ⁊ ven. cuni cā. A. ⁊ ibihoc notat glo. notatur etiā in ſū.ꝯ. eo. ti. q. xli. B. Quid de puella q̄iurauit non hr̄e regreſſum ad bopr̄na ſed ꝙ eſſet dote ꝯtenta hēturſupra dos. F.iij. Vel ſi vxor iurauitnon conuenire alienationi dotis.ibi dē. F. iiij. Multa circa hanc materia hn̄tur hic ſtatim c. iura mētum a. ⁊ij. ⁊. q. pͥiuriumVramentū .i. communiter. Que cā inſtitucōnis iuramenti. ℟ ẜm ray. duplex eſt cā.Vna ꝓpter infirmitatem non credentiū: vtputa eū alicui ſuadet̉ aliqd̓ bonum ⁊ non credit verbo ſimplici introductū eſt ꝙ poſſumꝰ iurare. xxij. q.a. non eſt ꝯtra. ⁊ ca. ſipctm̄. Alia ca fuit ꝑmiſſiua .ſ. ꝓpi̓euitandā ydolatria. ꝓpter qd̓ conceſſum fuit iudeis iurare ꝑ deū: neiurā do ꝑ creaturas in ydolatriā īciderēt. xxij. q a. ꝯſidea̓. Eſt gͦ iuram̄ tum licitū ⁊ meritoriū: qn̄ ꝑ ipſum ꝓximo ſubuenitur. Vnde inpsͣ. dn̄e quis hītabit in tabernaculo tuo: ⁊ ſeqͥtur. Qui iurat ꝓxioſuo ⁊ non decipit A. Idem in ſū. ꝯ.li v ti. ix. q. iij. B. Non tn̄ eſt aſſueſcendū ad iuramentum ꝓpter periculū periurij. ꝓpter qd̓ nō niſi obncītatem vel vtilitatē eſt iurandūxxij. qͥ ⁊ ita gͦ. Et ſic intelligendūeſt qn̄cunqꝫ iuramentum inuenit̉ꝓ hibitum. A .ſ. ꝙ ſꝑ intelligit̉ ꝓhibitū niſi rōnabilis ncitas vrgeat: ex. de iureiū. ⁊ſi xp̄us. Et notatnico. de lirā ſuꝑ. xx. c. exo. h¶ QuOa. ℟ ẜm ray. due.ſunt ſpēs iuramenNam aliud eſt aſſertoriū vt cumiua̓tur de pn̄ti aut de preterito. puta ſic eſſe vel non eſſe. Aliud eſt ꝓmiſſoriū .ſ. de futuro: vt cū aliquiſiurat aliqͥd ſe datuꝝ vel facturuiIdem tho. in. iij. ſen. d̓. xxxix ⁊ ſecūda. ij. q. lxxix Et addit ꝙ hec ali an̄fiunt ſimpliciter. vt cū dicit̉. Teſtis eſt mihi deus. vel corā deo loquor. vel ꝑ deum qd̓ idem eſt ẜmaug. Aliqn̄ vero ꝑ execrationē: vtcū quis obligat ſe ad aliquaꝫ pnam: vt ſi hoc non fecero: hoc accidat mihi vel filijs meis ⁊ hmōi. ⁊tunc ẜm augͣ. illa ꝑ q̄ ſic iurat obligat d̓o vt hoc illis eueīat ſi ſecꝰ ē