eſt ꝑ falſos deos iurare: non tn̄ liꝫeū inducere ad hoc ꝙ ꝑ falſos deos iuret. Con. pe. ⁊ mnō. A. Idē inſum. ꝯͣ. eo. ti. q. xxviij. ⁊ ſe. Bde eo qui ꝯpulſus ꝑ¶ Qlomētum iurare ſe aliquid datuꝝ ⁊ hinōi. Rn. ẜm rayTalis qͣntumcūqꝫ fuerit mētus:nihilominꝰ obligat̉: dumnio ſitdere licita. Secus de illicita: ex. eo.ſi vero. ex. ꝙ metus cā ad audientiam. tn̄ qui ſic iurauit: poterit abep̄o petere vt cogat illū abſoluereeū a iuramento: ex. eo. ex adminiſtracōis. Si hoc impetrare non p̄tſoluat. ⁊ poſtea repetat. qꝛ licꝫ iurauerit ſoluere non tn̄ iurauit nōre petere: ex. eo. debitores: ⁊ dcō c.ad audientia. Ꝙ ſi etiā iuauit nōrepetere: tunc denūciet ecce ſcd̓mforma euangelicā vt eccā ꝯpellatillū ad reſtitutionem. Si vero iurauit ꝙ non denunciaret: tale iuramentū eſt illicitum ⁊ ido non ſeruandū: ex eo. quemadmodū Cō.tho ij. ij. q. lxxxix. ⁊ pe. ⁊ mnoc. ⁊ber. A. Idem in fu. cō. eo. ti. q. xxx.vbi etiā addit̉ ẜm hoſ ꝙ cū quisiurauit non denunctare ecce: tn̄ denunciare pōt: dumnō hoc faciatprincipaliter intencōe ſalutis fraterne. B. Similem caſum habes. qͣ.vſura. vi.ſ. vijQuid ſi dn̄s facit familiā ſuam iurare ꝙ reu̓elabuntei. ſi que ſciunt vel audiunt furripuiſſe de bonis ſuis vide ſuprā fai¶ QIdit aliqueꝫ turare l̓ſi quis aū (lia ſfi.lud qd̓ audiens ſcit falſū eē. ℟.ẜm ray. Sufficit audienti ⁊ tenet̉vt indicet illis q̄ magis pn̄t ꝓficere ꝙ obeſſe ꝑiuro: ſiue eū corripiendo: ſiue ꝓ eo orādo. xxij. q. v. hͦſi clericꝰ iurā videt̉¶ Qlo iūt ſe ſeruaturuſtatuta in ecca ſua edita: ⁊ poſtea fitnouū ſtatutuꝫ. ℟ ẜm tho. ij. ij. q.xcviij. Non tenet̉ ex iuramento ẜꝫuare futurā: niſi intenderit ſe obligare ad oīa preterita ⁊ futuraᶜ Tenet̉ tn̄ ea ſeruare ex vi ipſa ſtatutoꝝ. Ꝙ ſi talis dlericus ꝓmiſit ꝑ ꝑus preſtitu iuramentum ſe ruae̓ illud ſtatutū qd̓ poſtea factū eſt iterū non ē obligatꝰ ex iuramēto: etra eo. clericꝰ Ec idē intelligendū ēde eo qͥ ſit nouus ciuis alicꝰ ciuitatis ⁊ iurat ſeruae̓ ſtatuta Cō ray.¶ Q AlO clerici ā prelati iuraiſi aliqͣ dn̄i tꝑales verſe ruare ſtatuta ⁊ ꝯſuetudines alicꝰ loci vel eccē ⁊ inter illa ſunt aliillicita. īpoſſibilia vel libertati ecc̄eobuiatia. ℟. Si iurātes hoc ſciūtnō debuerunt ſic gn̓aliter iurare:nec ſunt aliqͣtenus hmōi iuramēta ſeruāda: ſꝫ ſolū alia. Sil̓r etiāſneſciūt nō ſunt ſcrū ada. qꝛ nō tenent̉ ad illa. ex. de iureuū. cōtingit¶ M Laliqs ꝑmittit̉ poſſitrille cui iurādo ¶ li. vj.laxare iuram etum? ℟ ẜm tho. ij.ij. q. lxxxix. Hō p̄t ꝓmittere aliqd̓alteri ſub iuramēto dupl̓r. Vnomō quaſi ꝑ̄tinens ad vtilitatē ipſius. puta ſi ſub iuramento ꝓmittat ſe ſe ruituꝝ ei vel pecuniā daturum: ⁊ a tali ꝓmiſſione p̄t abſoluere ille cui ꝓmiſſio facta ē. Intelligit̉ em̄ ei ſoluiſſe ꝓmiſſū qn̄ ſac̄G .ij.