ſoluere ad certum tꝑus intelligitur niſi iudex ꝯtrarium precipiatNam ius ſuperioris ſꝑ videtur exceptum: ex. de iureiu. venientes. Fi.ad fi. Similiter niſi ꝑ te fuerim abſolutus ex de iureiū. ca ⁊ ca. ſicutItem ſi iuro tibi dare dotem: ſb̓ auditur ſi nuptie ſecute fuerint vt ff.de iu. do. ſtipulationē Item ſi iurotibi tanꝙͣ regi vel ep̄o: te depoſitonon obligor. Idem videt̉ ſi tu tanꝙ ep̄s iuras mihi reſtituere pecuma quam mutuaui. Nā depoſituſnon teneberis. Qd̓ verū credo ſi invtilitatē eccleſie pecunia verſa eſtxv. q. vi. alius. Item ſi iuro ſtaremādatis tuis ꝓ offenſa tibi vel tuis facta: intelligitur niſi precipiasimmoderatū. imuſtū. impoſſibile.vel hmōi: extra de iureiū. veniens⁊ ca. quinta vallis. Conc̄. ray. addens ꝙ omnes tales ne detur materia periurandi: debent petere autoritatem ab eccā: vt colligitur exeiſdem decretal̓. Et con. tho. ij. ij. qxxviij. Iteꝫ intelligitur ſi facultaˢſiue poſſibilitas ſe obtulerit: alit̓non imputabitur: extra de iureiūran. qͣrelam. ⁊ c. breui Vnde excuſat hoīem neceſſitas ſiue impoſſibilitas. Verum qui turat pecuniam reddere ad certum terminuꝫ ⁊non pōt: ꝯſuluit ray. ꝙ ante diemveniens corā iudice ced at bonis.extra de ſoluē. Odoaīdus. Item ſiiuras mihi reddere vnium vel bladum: ſubaudit̉ eiuſdem bonitatiſff. ſi certum. pe. l. cū quid. Iteꝫ ſi iuro tibi dare filiā meam in vxoremintelligit̉ ꝙ bona fide laborabo vteam hēas: nec ad aliud obligor:cū alienū factum preciſe ꝓmitterenon poſſim: ex. de ſpon. ex litteris.Item ſi iuro alicui fidelitateꝫ vel ꝙn on ero ꝯtra eum: intelligit̉ ne ꝓcurem vel ꝯſentiā ꝙ vitam vel mebꝝ vel res ſuas p̄dat. ⁊ſi me offēdat vel ꝯiūctos mihi: potero me tueri: extra de iureiū. petitio. ⁊ c. egoEt de hoc iuramento habes ſuprafeudū. §vi. A. Idem in ſum. cō. eo.ti. q. xviij. BQIOre obſtagia in certoſi quis iurauit teneloco: nec habet ibi quid cōmunedat vel vnde ſoluat. ℟ ẜm hoſtiēSi tꝑe obligationis iam erat nōſoluendo: tenet̉ obſtagīa ſeruareq videtur ad hoc ſe obligaſſe: ⁊q̄rat victum manibꝰ ſuis vel mendicando. Sed ſi tꝑe obligationiserat ſoluendo ⁊ nunc deuenit adpauꝑtatem: tunc diſtinguo. qꝛ ſieſt talis qͥ poſſit mendicae̓ ſinevrecūdia: dico idem qd̓ prius ar. x.iij. di. dyacōm. Sed ſi ē nobuis a īdignitate tali ſubueniendū eſt iuris beneficio extra de iureiū. querelam: ⁊ ca. breui. A. Idem in dictaq. xviij. G¶ Q lOditori ſe ſo lutuꝝ inſi debitor iua̓uit crecerto termino: ⁊ impeditus nō p̄t℟ ẜm hoſti. Si qn̄ iurabat credebat ſe non poſſe ſoluere: vel nonhēbat ꝓbabilem cam credēdi: tūcin vtroqꝫ caſu periurat. qꝛ in pͥmodeerat veritas. in ſcd̓o deerat iudicium. Si v̓o ab inicio ꝓbabilit̓ credebat ſe poſſe ſolue̓. nō ꝑiurabat