neſciebat illicitū eſſe qd̓ iurabatAl̓s ſecus: qꝛ cū in iuramēto hoccaſu deficiat iudiciū eqͥꝑatur ꝑiūrio. xxij. q. ij. aīaduertēdū. B; ſunt illi qͥ nō admittū¶ Qltur ad iurādū? ℟. ẜmdho. ij. ij. q. lxxxix. Nō admittūt̉ſiue nō cōgunt̉ pueri ante annospub̓tatis. xxij. q. v. pueri. vbi etiam dicit̉ ꝙ ſi iurauerit: ⁊ pat̓ vtaudiuit ſtatī conͣdixit: irrita ſuntiuramī̄ta Itē nec al̓s ꝑiuri. xxij. q.v. ꝑuuli. Itē non dn̄t accedere adiurādū: niſi ieium ꝓpfer reuerētiāxxij. q. v. honeſtū. AIbi pꝫ ꝙ hoceſt de ſuaſiōe ⁊ non de p̄cepto. B.Itē ſolēnibꝰ diebus non eſt iuradū ꝓ rebꝰ tꝑalibꝰ. niſi in magneceſſitate. ex de fer. ca. A. de hoc dictū eſt sͣ. ferie. §. vi. cū addicōe Bſacerdotibꝰ liceat iua̓¶ Vl. Crecheẜm Tho. vbi sͣ.Non lꝫ eis niſi ꝓ magna nc̄itate ⁊vtilitatē. ij. q. v. ſi qͥs preſbiter. Etponitray. vij. caſus in quibꝰ pn̄t⁊ debēt iurare. Primꝰ ne defectu ꝓbationū aliqͥs ledat̉ vel rem ſuaꝫamittat. tunc em̄ dꝫ iurae̓ ⁊ teſtificari ꝑ modū qui ponitur infra. teſtis. iij. ſx. A⁊ ẜm diſtinctōeꝫ ibipoſita. B Itē ꝓ fide Itē ꝓ obediētiaItē ꝓ pace Itē ꝓ indenitate eccīe. q̄caſus p̄t reduci ad pͥmū. Item cūabſoluit̉ ab excoīcatione Itē cuꝫīfamatꝰ debet ſe purgare. Probātur hec oma. extr de elec. ſignificaſti. vltra mediū. xxviij. diſ. de ſyracū ſane. extra de of. or. ad repmendū. ij. q. v. p̄ſbiter ⁊ ⁊. ij. A. Ide inſū. ꝯ. eo. ti. q. xvj. P. Pōt hodie addi. viij. ⁊. ix. caſus. qꝛ ſi ſacerdoslitiget. ſiue ī cauſa ſpirituali ſiuealia debet iurare de calūnia. ſimiliter ⁊ de veritatē dicēda. extra de iura. c. ſi de caluma. li. vi. Midet̉ ꝙin hijs caſibꝰ: vel ſil̓ibus debet iurari tactis ſacroſāctis euāgelijs.niſi ab ep̄o qui iurat ꝓpoſitis tm̄:ſꝫ nō factis vt in c. fi. extra de iura.ca. In alijs leuioribꝰ ſacerdotes n̄tangūt euāgeliū: ſꝫ interrogaturꝑ ſanctā conſecracōem. dicto. c. ſiquis p̄ſbiter. Et ideꝫ videt̉ in alijscleicis vt interrogent̓ ꝑ ſanctā ordinacōeꝫ: qꝛ nec ipſi ſine magnanc̄ītate dn̄t tangere euāgeliū. xxij.q. v. nullꝰ. Bſi qͥs ſimpliciter iue̓t¶ M Maliq ꝯditio intelligat̉℟ẜm Hoſti. Multe ꝯdicōes etiāſifacētur: intelligūtur. Nam quādoiuro ꝙ faciā aliquid; intelligiturſi deo placuerit. quinētiā ſi papeplacuei̓t: qꝛ ſemꝑ eius autoritasvidet̉ excepta. xxv. qͥu c. vlti. v̓ſu.ipſi namqꝫ. Itē ſi res in eodem ſtatu ꝑmaſerit Vnde ſi quis gladiūdepoſuit apud me ⁊ factus furioſus repetit: nō teneor reddere etiaꝫſi iuraui. xxij. q. ij. ne qͣs. Itē intelligit̉ ſi mihi fidē ſeruaueris. Nonſeruāti em̄ fidem: nō fides ſeruanda Vnde ſi non facis mihi qd̓ promiſiſti: nō teneor. extra de iureiur̄.ꝑuenit. ij. ⁊ ca. ſicut. Iteꝫ ſi iuro tibi pecunia reddere ad certu fēpusſpe future numeracōnis: intelligitur ad pecuniā mihi priꝰ numeraueris ſiue mutuaueīs. Ede nō nū.pecū. indubitati. Item ſi iuro fibi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten