etiā ſi tꝑe deprehēſiōis in clericalierat habitu nō eſt reſtituēdꝰ quouſqꝫ fidē fecerit de cleicatu: ſꝫ tn interiꝫ ꝯtra eū ꝓceſſus iudicialis qͥeſcet. extrͣ. de ſē. exc. ſi iudex. li. vj.impedit qͥn cō¶ Qi AGꝫrā iudicibuseccleſiaſticis. delegatis vel ordīarijs in cauſis q̄ ad eoꝫ ꝑtinent illiqui ꝯq̄runtur poſſint iuſticiā obtinere vel quicūqꝫ cōpellit impetratores lraruꝫ vel alios recurrentesad forū eccāſticū in cauſis q̄ de iure vel antiqͣ ꝯſuetudine ad ip̄m ꝑtinēt ad deſiſtendū vel ad litigandū de eis in foro ſcl̓ari gͣuando iudices eccleſiaſticos vel īpetrantesvel litigātes. ſiue litigare volētescoram eis vel grauādo ꝓpniquosip̄orū ſeu capiendo res eccleſiaſticas taliū. vel quocūqꝫ alio modo.Itē qui ad p̄dicta darent auxiliūꝯſiliū vel fauōtem. omēs tales ipſo facto ſunt excoīcati. extra de immū. eccle. c. qm̄. li. vi. A. Et ibi addit̉ ꝙ a dicta excōicatiōe nullatnus abſoluantur: niſi tam iudicicuiꝰ cognitio fuerit īpedita: vel iuriſdictio vſurpata. ꝙͣ ꝑti qͥ perturbata fuerit in ꝓſecucōe ſui iuris.de īiuria. dānis. expēſis. ⁊ ītereſſeprius incegre ſatiſfecerint. B.Vlpoſſit iudicae̓ de ſubiudex eccleſiaſticusditis laycoꝝ pͥncipū ⁊ de ip̄is pn̓cipibꝰ c℟. Oīs xp̄ianꝰ racōne peccati efficit̉ de foro eccleſie Ihere aEcce cōſtitui te ſuꝑ gētes ⁊ regna⁊cͣ. extra. de iudi. nouit. Ideo ſi iudex laicus negligit facere iuſticiāde ſb̓ditis: p̄t iudex eccleſiaſticusꝯpellere illū ad tenēdū iuſticiamvel ſupplere defectū eius cognoſcēdo de cauſa ⁊ ſic de illiꝰ ſubditis iudicare. extra. de fo. cōpe. ex trāſmiſſa. ⁊. c. licꝫ. ⁊. c. ex tenoe̓. xxiij. q. vadmīſtratores. de p̄pa vero qūopoſſit in pn̓cipes ſcl̓ares. hētur. jj.papa ſ. iiij. ꝓpe fi. A. Iſte ſīcipitquot ſūt caſus. Predicta etiaꝫ nōtant̉ in ſū. cō. li. a. ti. v. q. xiij. B. Rn̄iudex eccleſiaſticus puta ep̄us hꝫetiā iuriſdictōꝫ tꝑalem qūo exeqͣtur: hētur ſupͣ ep̄s. F.vij. A. q̄ nncipit. ep̄s qͥ in alquo. ⁊ e. § ix. B. ⁊ſupra. homicidiū. ij. F.i.¶ UlLpoſſit iudicaē de infiiudex eccleſiaſticusdelibus. Rn̄. ẜm. Ray. directe nōiudcat de hijs q̄ foris ſūt .ſ. aliqͣsreligiōis regulas eis īponēdo: ſꝫ indirecte iudicat ſubtrahendo xp̄i anos ab eoꝝ coīone vt pꝫ de iudeisſupra. iudeꝰ. iFiiij. Iteꝫ iudicat dehijs ſi loquūtur con xp̄m vt ibidēF.v. Itē ſi attēptant ſubuertere fideles sͣ. iudeus. iij. Ffi. ABreuit̓ iudicat in oībꝰ ad defenſionē fidei ꝑtinētibꝰ. ac etiā ad delictoꝝ correctōꝫ qūo ad infideles ſeu tꝑali iuriſdictōni ſb̓iectos. ar. Ede iudeisl. iudei Rōno. BVdiciuꝫ Quid eſtdicere cū debet ꝓcedi ſimpliciter ſine ſtrepitu ⁊ figura iudicij. Rn̄.Tūc non oportet ꝙ neceſſario exigatur libellus: vel litis conteſtatio. Poteſt etiaꝫ iudex procederetempoe̓ fexiarum ob neceſſitatas