Autē. ſtatuimꝰ. ⁊ pꝫ sͣ. Fi. in additiōe. B. De materia hmōi q̄ſtiōishabes hic ſupra. Fij. aqͣ. ſentētiaC. xj.miniſter peccet exeq̄n¶ MRd ſmīas tudicuꝫ ꝯtraninocente. ℟ẜm Tho. ij. n. q. lxiiij.in fi. Si ſmīa ꝯtinet intolerabilē errore: miniſter non dꝫ obedire. Al̓excuſarēt̉ carnifices qui mr̄es occiderūt. Si āt non ꝯtineat manifeſtā iniuſticiā non peccat p̄ceptuexeq̄ndo: qꝛ ipſe non hꝫ diſcutereſm̄am ſuꝑioris. nec ipſe occidit: ſꝫiudex cui mīſteriū adhibet. Et itelligit ray. ꝙ ſi ipſe mīſter ſciat ꝙꝯdēnatꝰ innoces eſt: nō dꝫ exequimādatuꝫ iudicis. Secꝰ ſi dubitattunc em̄ excuſat̉ obediēde. xi. q. iijqͥd gͦ. xxiij. qͥ a. qͥd culpat̉. A. Cō.curay. Vl. vt in ſū. ꝯ. eo. ti. q. d. ⁊faciūt ad ea q̄ dicta ſunt s. Exi. inꝗpdicōe S.Vdex ſecūdo de iudice eccāſtico. Et hic adu̓tendū ꝙꝑſona eccāſtica poteſt iudex eſſe ⁊cas ventilare ⁊ iudicare int̓ ſubditos in qͥbus iuriſdictōꝫ hꝫ p̄ſertīclericos. xi. q. i. c. j. ⁊. c. exꝑientie.extra de fo. ꝯpe. ꝑ totū. Et niſi eccāſticꝰ non p̄t exercere iuriſdictiōeꝫnec hꝫ eā in clericū. vt ſuꝑͣ. iudex.i. §.ij. Nec clericus pōt huic iuri renūciare. Et quid ſi de facto renūciet. hētur. j. renūciacō. iij. §. iij. ⁊. iiijde hac q̄ſtione clare hēs s. iudex1 Fpl̓t.eccleſiaſticꝰ. A. ordi¶IlIDeRnariꝰſiue delegatꝰ.vt in. c. cū eterni. de quo jͣP. qͥ conͣiuſticiaꝫ in grauamē alteriꝰ ꝑtisin iudicio quicꝙͣ facit ꝑ gramvelꝑ ſortes. puta ꝑ pecunia. ſuſpēſuseſt ꝑ anū ab execucōe officij ⁊ dꝫꝯdēnari ad extimacōꝫ litis p̄ti q̄mleſit: ⁊ſi ſuſpenſiōe durate nngeſſerit ſe diuinis: ſit irregularis. ⁊ nōniſi ꝑ papa poterit liberari. ext. deſen. ⁊ re iu. cuꝫ eterni. li. vi. et adde hic qd̓ hētur. q. ſymonia. i. xxvqͥ incipit. qͥd ſi dat̉ꝑtinet ꝯgnitio¶ NuqjNlo ad indice eccāſticū ſi iudex laycus tenet malefactoreꝫ qui dicit ſe clericū ⁊ petit remitti ad curia eccaſticam vel ipſacuria petit eū ⁊ ip̄e iudex denegat?℟. Ad iudiceꝫ eccleſiaſticū p̄tinetꝯgnoſcere qꝛ de re agit̉ ſpūali ſiueeccāſticā: ſꝫ dꝫ vocari iudex ſcl̓arisvel aliꝰ cuiꝰ intereſt. ext. de ſen. exto. ſi iudex. li. vi.quomō proceditur in diV Lca queſtionech. Si notoriū eſt ꝙ ille ſit clericus quitali priuilegio gaudere debeat. ſtatīabſqꝫ alia cognicōne debet reddi.Ꝙ ſi fama publica de hoc ē vel ipēpro clerico cōmuniter habebaturvel ſe prius nō gerebat pro laico⁊ deprehenſus fuit cum tonſura ⁊habitu clericali: debꝫ etiam reddiincōtinēti. Nō dico ſine cauſe cogincōne: ſed ante cauſe cognitiōeꝫde clericatu. ita tamē ꝙ probadineceſſitate nō ipſe: ſed aduerſarius aſtrīgatur. Si vero ante deprehenſione pro laycō publice ſe gerebat ⁊ pro tali cōmuniter hēbat̉