v̓tnotatur in fum. con. eo. ti. q. cxlvi. Inno. in dicto c. cū voluntate:ſentit ꝙ legatū poſſit recipi ab excōicato: niſi ſit factū ad hoc vt oretur ꝓ aīa eius: dicens ꝙ licet mortuaria q̄ ꝓ aīa dātur non ſint recivienda ab excōicato cuꝫ ꝓ eodemorandū nō ſit: tn̄ ſi non ꝓ aīa: ſedſic̄ alteri priuato excōicatꝰ aliqͥdleget eccīe: illud reciꝑe pōt. qꝛ necteſtari ꝓ hibetur excoīcatus. Cō.pe. de ſampſona. Sed hoſt. ſentitꝯtrariū. hec ibi. dictū hoſt. pōt intelligi qn̄ lice letgatu non eſſet factum ꝓ mortuario: tn̄ eſt factū vtal̓s oretur ꝓ aīa excōicati. qd̓ nōlicet: niſi fuiſſet mortuus cum ſignis pmīe ⁊ abſolutus etiā pꝰ mortem vt in c. a nobis. ij. de ſen. excō.al̓s aūt bene poſſit recipi legatuꝫab excoīcato. qꝛ poſt mortē excōicati ceſſat cā tal̓is prohibite coīonis ⁊ recepcōis .ſ. eius correctio: extra eo. cū medicinalis li. vi. Sꝫ ꝓquāta ncc̄itate licet re ciꝑe elemoſinā ab excōicato.? Glo. ray. vt pꝫindicta. q. cxlvi. dicit. Non credoeē reſtringendū ad extremā ncc̄itatem: ſed ſufficit ad excuſacōemꝙ indigeat: ⁊ non poſſit ꝯmode⁊ defacili hr̄e nccāria aliunde. Indirec. aūt li. iij. ti. ij. f.cxlv. dr̄ ꝙ aliqua ē ſuſtinēda incōmoditas: vteccīaſtica ſeruet̉ iuſticia. xix. di. inmemoriā. E vtꝝ ncc̄itas ſit magna videt̉ iudicandum arbitrio ſuperioris extra de off. dele. de cauſiſQuia tn̄ in tranſeuntibꝰ res dilationē nō capit: quiſqꝫ ſuo iudiciorelinqͥtur. xi. q. iij. qd̓ predeceſſor.Itē an̄ licebit mihi hoſpitari in domo excōicati ipſo abſente. aut ſumere inde nccaria aut vnū ad celebrandū miſſam. . ẜm glo. ray.vt in ſum. ꝯ. eo. ti. q. cli. ꝙͣ non liꝫniſi recipiat̉ ⁊ recipīā ab vxorē veldiſpenſatore eius ẜm ꝙ dictū eſtſupra.§. xxxiij Item nunqͥd̓ licebitmihi hoſpitari vel nccāria reciꝑein domo excoīcati quaꝫ inuenio ſine cuſtodia. ℟. ẜm glo. ray. ⁊ inſum. cō. eo. ti. q. ciij. Si ex ꝯfidētiaamicicie hoc facio: nō licet. qꝛ ſicquodammo ꝯtraho cū eo: ⁊ obligo me ad antidota ⁊ ei cōico. al̓sſi credo ei diſplicere cū ſciuerit furtum vel aliud pctm̄ ꝯmitto: ſed excōicationem minore non incurroItem qd̓ de illo qͥ ſolituſ ē fratribꝰdare certam ſumma ſingulis ſeptimanis: ⁊ cū ſciret ꝙ in breui excoīcaretur rogauit vnū de amicisꝙ dictam ſummā daret fratribꝰpredictis vſqꝫ d̓um reuocaret̉ mādatuꝫ ꝓmittens ſe ei ſuꝑ hoc ſatiſfactuꝝ: nunqͥd frēs ſciētes hoc deberent reciꝑe illam ſummaꝫ ab illo. che. ẜm glo. ray. ⁊ in ſum. coneo. ti. q. cxlix. Si fratres hoc nonꝓcurauerunt: nec peccabūt recipiendo ab illo amico dante noīe ſuonec ille peccabit q̄ ita ſibi ꝓuiditin futuꝝ ꝓprio motu ⁊ pia intencōneſciens ꝙ frēs nihil reciperentab eo tꝑe excōicationis. Si auteꝫꝓcurantibꝰ fratribus eēt hoc factū: illi citū eſſet: licet ille amicusꝓprio noīe daret. ⁊ f rēs in hoc caſu facerent fraudē canoni qͥ prohibet cōicari cū excōicatis. Fit enimu. iij.