ſi pariſiꝰ audiui ali¶ Qldauē publicari queꝫpoſtea inuenio bononie vbi de hocnichil ſcit̉. dicunt quidā ꝙ teneor eū vitare vbiqꝫ. Pōt tn̄ benignius dici ꝙ ſi poſſum facile probare excoīcationē vt qꝛ habeo teſtesvel inſtr̄a. teneor eū vitare: al̓r nōn̓ in illa dioceſi A.ſ. vbi ē publicatio facta ẜm etin. vvil. vt in loco dequo ſtatim B. ar. ex. q̄ ma. ac poſ.cū in tua. A. Idē in ſum. ꝯͣ. l. iij. ti.xxxiij. q. cxcij. Bſi audiui aliquē ex¶ Qcōicari vel vidi incidere in excōicationē: poſtea nō vidi niſi pꝰ annū: nunqͣd teneor euꝫvitare c℟. ẜm voil. Si hō eſt talisqcredat̉ timoroſus ⁊ q̄ tunc ſeruahat excōicatione ⁊ mō non ſeruatpoſſuꝫ credere eū abſolutū. ar. ex.de offi. or. ex ꝑte. Si vero nō eſt tal̓debeo eū vitare. ſi occultum eſt occul te: ſi manifeſtuꝫ publice. A. donec ꝯſtiterit vel ꝓbabiliter preſumat̉ de eꝰ abſolucōe vt in ſū. ꝯ. eo¶ Ꝙdoevideat aliquemſi ſacer ti. q. cxci. Bqn̄ miſſa dr̄ ſtando extra ⁊ nolentem intrare: nunqͥd dꝫ preſumereeū excoīcatū ⁊ ſic eū vitare. ℟ ẜmvvil. Nō eſt cā ſufficiens qͣre deattalē reputae̓ excoīcatum vel interdictū. Si tn̄ eſt ꝓpriꝰ ſacerdos qͥ tenet̉ cognoſcere voltū pecoris ſui debet inqͥrere ab eo. ⁊ ei vt meliꝰ pōtꝯſulere.¶ M Apaſſim excōicatiꝰ ꝑtpredicatores poſſintcipare. ℟. ẜm vonl. Slemoſinas q̄dem pn̄t acciꝑe tꝑe ⁊ occaſione p̄dicacōis vel ꝯfeſſionis vt hic sFiijdictū ē: ec̄ ſi aliunde poſſint ſibiꝓuidere ẜm quoſdā. qꝛ vt d̓t hoſ.illa ꝯſtitutio ex. eo. cuꝫ voluntateſpāliter ꝓpter predicātes fcā fuit.Nā tꝑe ncc̄itatiſ etiā ſine ca p̄dicacōis vel ꝯfeſſionis pn̄t reciꝑe. xi. qͥ2iij. qͣmn multos. Sꝫ p̄ter caꝫ nccitatis ⁊ p̄ter nunc cas d̓cās predicacōis ⁊ ꝯfeſſionis nō dn̄t recipe abexcōicatis ⁊ ſil̓ibꝰ Aſ. ab oppreſſoribꝰ paupeꝝ ⁊ diſſidentibꝰ vt in c.Iuim iſci?ſtatī allegatis. B. d. xcͣ. oblacōesIuniutmiuniſt tti ri⁊ cͣ. eoꝝ. xvij. q. iiij. iniror. Cō. ber.iutuepiarxiait. q raA. Idē in ſū. ꝯͣ. li. iij. ti. xxxiij. q. clvij.B. Tutiꝰ tn̄ videt̉ ẜꝫ ino. A. in. c. cuvolūtate ex. eo. B. l. ꝙ occaſione p̄utus tta pꝰ ettemipt in pͦ a n̄obis.dicacōis ſi aliūde ſibi ꝓuidere pn̄tIlarittemepnō poſſint ab excōicatis recipeQd̓ vidēt̉ intell igēdū n̄ refutatio īpſt inai gc̄.ped̓iret frcum p̄dicacōis: cū ꝓ fructu eius etiā poſſint verba nō ꝑtiIanintpruiaſ. tus erecisa: ⁊nentia interponi: vt apd̓ excōicatos magis ꝓficiat p̄dicatio dictoc. cū voluntate. Et ſic pn̄t ꝯcordarimnibicitin rblo xx.jviꝫ vt elemoſine non recipianturnuſta ip nilioab excōicatis niſi in ncc̄itate fuſtētiulticuliuſtationis vel ꝓfectuſ ꝑredicationisB. Ad eandē qͦꝫ menſā non debentꝙ indigtat: ancomedere ẜm vtroſqꝫ. A. Veꝝ eſtſi al̓s p̄nt ſibi prouidere ẜm gloſet aſti inipray. vt in dicta. qͥ. clvij. h̓. ꝙ a ſipredicatores non ꝓficiant ꝙͣdiuIalturtiutn̄ ſperant ꝓbabiliter de ꝓficiēdoreciꝑe pn̄t vt. ff. de neg. geſ. ſed anvltro. A. ⁊ al̓s non ẜm glo. raẜ.⁊ hoſti. vt in ſum. con. eo. ti. q. dyiij. Extra caſus gͦ predcos nonliꝫab excōicato elemoſinā reciꝑe et
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten