puta ſi neſciebat ꝙ ille quē viditclericū verberaſſe eēt excōicatus:q̄ ignͣorātia vt dictū ē nō excuſatQuo aūt ⁊ qn̄ ignorantia excuſeta pctō habes. j. ignorantia. Fij. A.Con. predcīs goff. ⁊ hoſ. vt in fuꝯ. li. iij. ti. xxxiij. q. cliiij. Sed videndū eſt qͣs dicatur ſcire aliqueꝫ eēexcōicatum. ℟. ẜm hoſ. ⁊ ray. ⁊ inſum. co. eo. ti. q. clxxx. Dr quis hocſcire cū videt illū verberare clericūin caſu nō ꝯceſſo vel ſil̓i vel erat p̄ſens ⁊ audiuit fieri ſm̉am vel ipſāpublice denunciari. vel īpemet excōicātus vel prelatꝰ excōicati maxime ſi ſit ep̄s dixit ei. vel ab aliocui merito credendū eſt audiuit.vel ē publica famā ipſuꝫ eē excōicatum Secꝰ ſi audiuit ab aduerſario vel a leui fama. Nota etiā ẜmray. ꝙ non eꝓbabilis ignorātia.ſi ignoret̉ qd̓ ſcitur avicinis. autcū eſt in ꝑrochia in qͣ aliquis eſteo tꝑe publice denunciatꝰ excōicatus. aūt ſi dicat ſe ignoraſſe ſm̄aꝫꝓprij ep̄i vel qd̓ publice factū ē inꝓuincia. xij. q. ij. qͥa hūanis. xvjd. qd̓ d̓r. Adeo tn̄ qͦs poſſet eē reqtus a ſuo ep̄o vel a loco publicacōnis ſm̄e ⁊ tā recens poſſet eē publicatio ꝙ ꝓbabilis poſſet eē ignorantia. Non aūt eſt ꝓbabilis ẜmleges: ſi ignoret̉ qd̓ pub lice ꝓml̓gatuꝫ e ⁊ factū exquo lapſi ſūt duo menſes. in auten. vt facte noueꝯſtitucōes circa principiū. Et addit glo. Credo etiā ꝙ iudex qͥ iudicat ex preſumptionibꝰ qn̄qꝫ iudicaret aliqua craſſam ignorantiaꝫeē: ⁊ ꝑ ꝯn̄s illū eē excōicatu vbi deus qͥ de hoc videt veritatē iudicaretꝓbabilē ignorantiā ⁊ illū non eēexcōicatum. B. Quid ſi ſciā aliq̄mhītu eē excōicatū: ſed actu nō aduerto ⁊ coīco ei. ℟. ẜm Vil. Si hocfaciā ſubito ⁊ non adu̓to: credo ꝙnō pecco. nec excōicationē incido.A. Idē in ſum. ꝯ. eo. ti. q. clxxxi. B¶ QOrum excoīcacōe dubivitandi ſunt illi de qͦirintj voffutitatio ē. A. nō facti. qꝛ de eo ꝓximedictū eſt: ſed iuris ꝓpter varietatēopini onū vt in fū. ꝯ. li. iij. ti. xxxiij.q. cxciiij. B. ℟ ẜm tho. in quolibetdubitatio de excōīcacōe aliquoꝝaut precedit ſm̄am iudicū aūt ſequit̉. Si precedit puta ꝙ nondūIato ti peledeclaratū ꝑ iudicū ꝯſenſū: nō ſuntvitandi quouſqꝫ certo iudicō teminet̉. Sꝫ ſi poſt ꝯcordē iudicū det̓minacōꝫ adhuc ambiguū ſit: magis ſtandū ē ſm̉e iudicuꝫ: ⁊ illi vitandi ſunt. A ſi ſic fuerit iudicatūduplici rōe. Primo qꝛ iudices ſolnus: vtj n lod 2licitiꝰ diſcūtientes negociū pleniꝰpn̄t ꝑciꝑe veī̓tatē etiā ſi ſint minꝰperiti ꝙ alij qͥ ꝑfūctorie ꝯſiderāt ⁊exͣordīarie. Scd̓ qꝛ hoc eēt in magnū nocuniētuꝫ vtilitatis cōis ſtatus hōim ſi ſm̄e nō ſtaret̉: ſed qͣlibet ꝓ ſuo libitū vellꝫ ſmīe calūmaingere̓. qꝛ ſic litigia eēnt int̓minabilia: ⁊ iō in tali caſū magͣ ē ſtandū ſm̄e iudicū: nͥ ſit ꝑ appellacōmſuſpenſa ẜm eū. tho. vt in d̓cā q. cſi audiui ¶xciiij. h¶ Qldab aliq dicere dē ſeipſo ꝙ ſit excōicatus nunqͥd teneor eū vitare. dicenduꝫ ſcd̓m Vil.Si audiui ab eo in ꝯfeſſione: non