domo: ego ꝓ meis negocijs ⁊ ipēꝓ ſuis. Sed ſi ego ⁊ excōicatus hēremꝰ vnā camerā cōem bene licetmͥ cū excōicato eē in eadē camera⁊ iacere ⁊ cōedere: ſed nō in eadeꝫmēſa vel ī eodē lcō. qꝛ hoc nō p̄t eēſine volūtaria cōione. Ibi etiā dic̄ꝙ ſi excōicatus ſit extra eccīam ⁊audiat miſſam: ſtatī ſacerdos dꝫceſſare niſi incepiſſet canone miſſe. ⁊ oēs alij dn̄t recedere pret̓ ſcolarem ſeruientē miſſe. B. ꝙ ſi veniā inuitatuſ ad aliqd̓ feſtū vel ꝯuuiū. ⁊ inueniā ibi aliquē excōīcatum publice teneor recedere. nec debeo ibi epulari: liꝫ ſedeat ad aliāmenſā. qꝛ oēs taliter veniētes adfeſtū vel ꝯuiuiū ſimul inuicē coīcare dicendi ſunt A. Idē in ſū. ꝯ. li. iijti. xxxiij. q. clxxvij. Bpoſſum recipere¶ MuIIdlrās excōicatil̓ei mitte̓ ſiue etiā nuncioꝫ vel encenia. ℟. ẜm vvil. Sicut notat hug.nullū eoꝝ liꝫ: niſi ī caſu in qͣ fit: lixei loq̄ Cū tn̄ ſcribit nō eſt ſalutandus ſed loco ſalutacōis ſolet dici.Spm̄ ꝯſilij ſamioris. Vn̄ ⁊ qͣ verboſalutat̉ ab excōicatō: nō dꝫ eū r̓ſalutare: ſed pōt dicere. Deꝰ emendetvos ⁊ hmōi A. Idem in ſū. ꝯ. eo. ti.q. cxliij. ⁊ in dire. li. iij. ti. ij. §. cxlviQui aūt munꝰ ab eo ſcient̓ recipitliꝫ nō liceat: tn̄ nō tenet̓ reddere: ſinducēdus ē ꝙ in pios vſus ꝯu̓tatvel etiā ꝙ bn̄ faceret ſi ad ruboreꝫinducēdū excōicato remitteret. A.etiā ſi ignorāter recepiſſꝫ vt in ſū.¶ QOaliq̄s aſſurgatl̓ꝯ. eo. ti. q. cxlviij. Breuerentiā exhibeat excōicato autei ſalutanti ſe inclīet a̓ moueat labia qͣſi reſalutans eū: tn̄ nichil dicat. ℟. ẜm vvil. Nō incurrit excōicacōꝫ Pene em̄ non ſūt extendēdeſed reſtringēde. A. Idē in ſū. ꝯͣ. eo.ti. q. cxlv. Sꝫ in direc. dcō. §. cxlvi.dr̄ ꝙ hō loqͥt̉ n̄ ſolū v̓bo: ſꝫ ec nutu⁊ ſigͣs ꝓ qͦ facit. xxvi. q. vi. qͣ recedūt ad fi. Et ſic predcā nō vident̉¶ VlLaputor excuſet ꝑticiN faīliaritas / licere. Bpantes excōicato. ℟. ẜm vvil. dicēdū ꝙ ſi ē faīliaritas q̄ exprimit̓ inillo. ca. qm̄ multos: qd̓ etiā ponit̉hic sͣ. F. iij. excuſat ꝑticipantē: al̓nō. A. Idē in ſū. ꝯ. eo. ti. q. clxvi. h¶ Vlruꝝ emven. An̄ eſt ꝓͣignorātia excuſet.babilis ignorātia facti: excuſat extra. de cle. exco. mi. apl̓ice ⁊ ex. eo.ſigͥficauit. Sꝫ ignorātia iuxis nonexcuſat: nͥ illos quibꝰ ſiꝫ ius ignorare vt pueros nōdū doli capacesA. ⁊ etiā om̄s qͥ nec ꝑ ſe: nec ꝑ peri tos petuerūt ſcire: p̄ſertim mīores. xxv. annis ⁊ ml̓ieres. ff. de i.⁊ fac. ig. l. regula: n ignorātia fuerit craſſa ⁊ ſupͥma: ex. de ꝯſti. vtaīaꝝ li. vj. B. dr̄ aūt qͦs ignorarefactū vt qꝛ nō ꝯſtat ei ꝙ iſte fecittale qͥd̓. puta dlericū verberauit. qꝛnec ipē vidit: nec ē fama ita publica ꝙ oīo dēat credi. vide de hocꝙͣExliiij. qͥ incipit. Sed quid ſi eſt.Nā ⁊ ſi ab aduerſario audiat velleui fama: n̄dꝫ ſibi de hoc formae̓ꝯſcīaꝫ. xxij. q. v. hoc videt̉ ⁊ ex. eo.cū deſideres. ⁊. ij. q. . c. ī. ⁊. xi. q. iij.non ſolū. Ius aūt dr̄ ignorare vt