A. de hijs peculijs ⁊ de hijs etiaꝫq̄ ſunt in hoc Fhētur in ſum. ꝯ. lj. ij.ti. viij. q. xxxvi. pſeruꝰ vel ancilla po¶ VꝘ ſit facere el̓iam de rebus dn̄? ℟. ẜm tho. in. iiij. d. xv.Serui. ancilſe ⁊ faūli ꝙͣuis ſint libere ꝯditionis nō pn̄t el̓ias darede rebus dn̄oꝝ ſine eoꝝ ꝯſenſu: nͥpanē ⁊ hmōi q̄ non inferunt ſenſibile nocumentū. Si etiā ipſe faulus ſit diſpenſator reꝝ: non tn̄ ponit̓ diſpenſator qͣi ptātem aliquāin rem dni hn̄s: ſed qͣſi tractanseam ad vtilitatē dn̄i. de precio ātſui ſeruitij ꝯſtat ꝙ p̄t el̓iam dareA. Idem in ſū. ꝯ. eo. ti. q. xxxij. BAphiteoſisquid eſt. &℟. Emphiteoẜgrece: latine melioratio dr̄. Ab inicio em̄ ꝑ hunc ꝯtractū viles quedā terre ꝯcedebant̉ quas recipiēsmeliorabat: ⁊ in eliorationes ſueerāt qd̓ poſtea ꝑ miſſum ē de fertilibꝰ ⁊ fructuoſis: ⁊ ꝯſiſtit in rebꝰſoli tm̄. A. Hoc fuit dictū hoſ. vtin ſum. ꝯ. li. ij. ti. viij. q. xxxix in pͥncipio. B. Qd̓ ⁊ iuxta vulgare quorundā dr̄ datio ad liuellū.¶ Cmphileliuccon̄non ahit̉: niſi ſcripturā interueniēte. Eeo. la. Itē ꝑ ꝯſenſū dni ⁊ emphiteote in hoc .ſ. vt ſtatim aliqͥd̓ dn̄s ꝓre accipiat .ſ. qd̓ inter eos ꝯuenei̓tItē vt decetero ſingulis ānis cōuēium canonē ſoluat vt inſti. locatiFadeo. A. Idē in ſū. ꝯ. d̓ca. q. xxxix.vbi etia poitur ẜm hoſ. qd̓ in fſe.habetur. BCali qn̄ ad¶ C Onclalll tpsa voad. x. vel. xx. annos in qͦ etiā ſuccedit heres vſqꝫ ad ipſū tꝑs. aliqn̄ꝯtrahit̉ in ꝑpetuū. ⁊ tunc non aufert emphiteote vel etiā heredibꝰeius ꝙͣdiu ſoluerent canonēeccē non pōt¶ BoNEllo snouo daiin emphiteoſim ꝑpetuo: ex. de re.eccle. alie. nulli. A. Ibi ꝓhibet̉ generaliter oīs alienatio rei immobilis ecce Ibi etiā no. dn̄s anto. debu. ꝙ locatio dr̄ alienatio qn̄ eſtad. x. annos vel vltra. B. Si tn̄ poſſeſſio ipſa priꝰ erat emphiteotica⁊ ꝑuenit libere ad eccam: bn̄ poterit dari in emphitēoſim alteri etiam ꝑpetuo A. hoc non ꝓbauit. B¶ Qloaus. ℟. ẜm hoſ. deſit natura hꝰ cōtrana hꝰ ꝯtractus eſt vt ſi ꝯtrahētesaliquid pacti ſunt id obſeruet̉ ⁊ſi nihil paciſcant̉ debet penſio ſolui: niſi res ex toto perierit. Quid āetiā intelligunt ſi ſeptē ꝑtes perierunt. Alij intelligunt ſi tm̄ medietas perierit: qd̓ equius eſt. ar. ff.de vſufruc. etiā ꝑtis. A. Ibi etiā dr̄ꝙm dubio ꝑtis appellacōe intelligit̓ dimidia. Ideo cū iura dicantꝙ ex ꝑtis deꝑditione non liberatur emphiteota intelligitur de dimidia tm̄. vt vſqꝫ ad illam p artēin nullo liberet̉: ſed vltrā medietatem deꝑditio non liberet in totuꝫ:ſed ꝓ rata. ar. l. que de toͣ. ff. de reivendi. ⁊ ẜm hoc p̄t teneri primaopinio. B. Itē de naͣ hꝰ ꝯtractus ē