faciat. ff. ad macedo. Itē ſi filiꝰ. §qd̓ dr. Con. hoſ. ⁊ tho. in. iiij. di. xvA. Con. etiā alb. vt in ſum. cō. eo.ti. q. xxvij. Bvxor pōt facere¶ Nu¶j ¶ IDeriam ſine licētia viri. ℟. ẜm ray. Si vxor hꝫ resꝑafernales ⁊ ꝓprias preter doteꝫvbi hmōi ꝑafernalia locū hn̄t. ⁊vxoris ſunt: p̄t de illis etiā inuitomarito el̓iam facere. Ede pac. cō.hac lege. A. Et ibi pꝫ ꝙ hec ꝑafernalia q̄ ſunt preterdotē non ſolūde ꝯſuetudine: ſed etiā de iure ꝑtinent ad vxorē. Huic tn̄ iuri poſſetderogari ꝑ ꝯtrariā ꝯſuetudinē: ſic̄ꝯtingit in aliquibꝰ ꝑtibꝰ ẜm glo.ray. vt in ſum. ꝯ. eo. ti. q. xxviij. B.Item ſi vxor eſt lucroſa: ita .ſ. ꝙ exhibita debita gubernacōe domuſoperibꝰ ſuis lucretur: pōt de hoc facere el̓mam nec intelligo deducendas expenſas victꝰ ſui. qꝛ vir tenetur ad oīa eius onera ꝓpter dotē.⁊ etiā ꝓpter obſequiū ab vxore exhibituꝫ. A. Hoc videt̉ fuiſſe dictūalbri.ſ. ꝙ vxor ex dicto lucro p̄t facere elemo ſinā: vtꝫ in d̓c̄ā. q. xxvij. B. de rebus qͦꝫ viri vt de pane.ymo ⁊ hmōi q̄ de approbato morte ſolent ad diſpenſatione vxorisꝑtinere: p̄t ⁊ debet facere el̓ias mōdea̓te tn̄ ⁊ ẜm facultates viri ⁊ maiorē vel minorē multitudinē ⁊ nccitatē paupeꝝ. ⁊ debet ſibi formareꝯſcīam ꝙ nō diſpliceat marito liꝫaliqn̄ ꝓhibuerit. qꝛ qn̄qꝫ ꝓhibētvt tꝑent vxores; non a toto ſꝫ abexceſſu. Pōt etiā formare ſibi conſcīa ex miſeria pauꝑis: cogitansꝙ ſi maritꝰ viderit illū placeret ciꝙ ſibi faceret el̓iam. Si aūt oīnodictat ſibi conſcīa ꝙ viro diſpliciat deponat eā ſi pōt. ⁊ ſi nō pōt deponere nō debet dare: hoc dico: nſi videret eū indigentē ad mortemEt qd̓ dixi de rebꝰ viri: intelligasetiā de rebus dotalibꝰ. nam illaꝫd̓mum penes viꝝ eſt. Ede rei vendote ancilla. Ede iure do. in rebusCon. hoſ. ⁊ tho. ij. ij. q. xxxij. ⁊ iniij. d. xv. A. Con. etiā alb. vtꝫ in dcta. q. xxviij vbi etiam dr̄ ẜm glo.ray. ꝙ ſi mulier etiā latent̓ det el̓inas moderatas ꝓ ſe ⁊ ꝓ viro ſuo:gerendo cōe negociū: non peccat:ꝙͣuis credat ꝙ viro diſplice̓t ſi ſcire t. ⁊ ſufficit in hoc caſu ꝙ nonveniat ꝯtra ꝓhibitionē mariti: ⁊ ꝙeū non ſcandaliſet. B. Sed an vxor exn̄s in matrimonio ſcd̓ poſſitꝓuidere filijs quos habuit ex primo videxͣ. vxor ſij.filiuſfamilias¶ NuNlqD pteriam fisre?℟eẜm ray. Si hꝫ peculiū caſtrēſē vel qͣſi: pōt. nam qͣntuꝫ ad illudpr̄familias cenſet̉. ff. ad macedola. de peculi o vero ꝓfecticio ⁊ aduentio p̄t ſi credit pr̄em ꝑmiſſuꝝaliter nō. qꝛ ꝓfecticiū ⁊ quicqͥd exeo acqͥritur pr̄is eſt aduenticiuꝫvero ē pr̄is quo ad vſufructuꝫ: vtInſti. ꝑ qͣs ꝑſo. no. ac. F.j. Si tn̄ eſſet in ſcolis de licia pr̄is vel in ꝑinacōe poſſet de ꝓfecticio ⁊ aduēticio el̓iam dare. ar. ff. de iudi. ſilongiꝰ. a. ff. ad mace. Itē ſi filiuſfaqd̓ d̓r. Quid aūt ſit peculiū caſtreſe ⁊ huiuſmodi vide infra peculiū