ruſtici ſoluendo decīas¶ AN militibus qui poſſidēteas excuſent̓ a ſolutionē ⁊ a pctō℟. ẜm ray. Si ruſtici ſciunt vel credunt milites autoritatē licite petere vel reciꝑe: excuſant̉. preſertimcum eccā nec a ruſticis petat: necmilitibꝰ ꝯtradicat. Si vero ſciuntꝙ illicite decimas recipuit: non liberant̉: ſi tn̄ ꝑ mētum ſoluerent:excū ſant̉ in ꝑte. xxxij. q. v. ita ne.extra. qd̓ metus ca. ſacris. Vilh̓.vero dicit abſolute ꝙ ruſtici liberant̉ ⁊ nō peccant ſoluendo A. Enon dicit abſolute vvil. ſed vbi eccleſia non petit a ruſticis: ſed permittit tolli a militibꝰ: vt in fū. cō.eo. ti. q. xxxiij. B. Niſi placeret eishoc mō ecc̄īam defraudare. A. Dr̄aūt eis placere qn̄ pn̄t ꝯtradicere⁊ nō curant. qꝛ error cui nō reſiſtitur approbat̉. lxxxiij. d. error. B¶ M LLiuſto poſſeſſore rediecca poſſit ab aliqͦ inmere decimas abſqꝫ ſimonia. ℟.ẜm ray. Pōt dici ꝙ redine̓ poſſitdū tn̄ fiat autoritatē ep̄i q̄ multuexcuſat in talibꝰ ex. de preb̓. niſi ⁊ex. de re. pͥmū. qͣſitum. Idē goff. qhoſ. Sꝫ ⁊ vvil. addit ꝙ ſi ꝑ rochial̓ec cāve lit redime̓ hmōi decimas:non ē nccāriā autoritas ep̄i tumqꝛ cuilibꝫ licitū ē redine̓ iꝰ ſuū. tūqꝛ non dat tꝑale ꝓ ſpūali: ſed tm̄tꝑale ꝓ tꝑali .ſ. ꝓ fructibus deciārum. Nā ius ſpūale ꝑcipiendi decimas remanēt ꝑ penes ecciam.⁊ eadē rōe miles licet peccet tn̄ nōꝯmittit ſimoniā. A Idē in ſum. co.li. vti. xv. q. xxxiiij. BLicet hoſt. cōfrariū dicat. A .ſ. ꝙ laycus cōmittit ſimoniā qui nō vult decimammale detetam dimittere niſi deturſibi pecunia: vt notat̉ in ſū. cō. li. jti a. q. lxviij. qd̓ pōt intelligi quoad ſimoniā mentalem .ſ. ſi intēditvendere aliqd̓ ſpūale ẜm eundemvvil. Qui etiaꝫ dicit ꝙ ſi alia eccīaꝙ ꝑrochialis ⁊ ad quā ꝑ̄tinēt decime velit hmōi decimas redime̓:nccaria eſt autoritaˢ ep̄i. Et credoꝙ ſufficiat autoritas ep̄i ſine cōſenſu capituli qn̄ redimuntur decime laycis in feudū ꝑpetuo ꝯceſſeſicut ſufficit in gratuita ꝯceſſiōe.vt extrā de hijs q̄ fiunt a prelatiſcū apl̓ica. Et hoc caſu tutiꝰ eſſet ꝙoīa ponerentur in manu ep̄i ⁊ pꝰea ep̄s aliquid dari faceret laycōab illa eccīa. ar. ex. de p̄ben. niſi infi. ⁊ de re. pmū. ad qͣſtiones: vt īſum. ꝯ. d̓ca. q. xxxiiij. Becca poſſit ab aliquo¶ M iniuſto poſſeſſore decimas in pignus reciꝑe. ℟. ẜmray. Eccīa decimas que ſibi dn̄turpōt vtiqꝫ in pignus reciꝑe: nec tenetur fructꝰ ꝯputare in ſortem Eteodē modo dicendū ſi que poſſeſſiones de fructibus decimaꝝ fuerītempte ab illo poſſeſſore .ſ. ꝙ illasp̄t reciꝑe in pignus: ⁊ non tenet̉fructus ꝯputae̓ in ſortem. Nā r̓squecūqꝫ empta de pecunia eccē: ipſi eccleſie acqͥritur. ⁊ hoc dico ſi eccīa non defacili poteſt eas aliterrecuꝑare. extra de hijs que fiunta prelatis: cum apoſtolica Porrodecimas q̄ alteri eccleſie debenturnon debet eccleſia in pignꝰ nec aliN. ij.