troſim: nec in locationē ad longūtꝑs. Nullū em̄ ꝯtractū ſuꝑ eis imre debet ecca ꝑ quē fiat vel feudū:vel alienatio q̄ fit ꝑ dictos ꝯfractus. ex. de re. eccle. non alie. nulliAd firmū aūt ⁊ ad certū tꝑs ꝯcedi pn̄t: ex. de loca. ⁊ ꝯdu. c. ij. B¶ O decima in feuduꝫ poſlaycus tenes ab eccāſit ipſum feudū in aliū laycū trāſferre. ℟. ẜm ber. Si ab antiquo ⁊licite teneat: ſatis videt̉ ꝙ de ꝯſenſu ep̄i poſſit ẜm ſimilitudine aliorum feudoꝝ. nec dr ep̄s in feuduꝫillas tunc dare: ex. de feu. c. ij. Si vero laycus non in feudū: ſed̓ de fcōtenerꝫ decimas. nec in laycos necin clericos tranſferre p̄t etiā de ꝯſēſu ep̄i: extra de hijs q̄ fiunt a platis cū apl̓ica. AHec notat glo. inc. ꝓhibemꝰ extra de decimis vt pꝫin ſum. ꝯͣ. eo. ti. q. xxvi. Cū predciscon. glo. ray. ⁊ hoſ. in dicto ca. ꝓhibemus: licꝫ dicat alioꝝ opinioniem tenentiū ꝙ nō poſſit tale fe udū tranſferri tutiorē eſſe Hec vidētur ſic preciſe ꝯcordari viꝫ ꝙ ſi cōcurrant ꝯdicōes dicte ſuꝑͣ ꝓximepreẜtim de iuſta ca: ⁊ debita recōpenſacōe vꝫ: al̓s non vt p̄t ꝯſtareex ibi dictis. Blaycus quālibet deci¶ V Nma ſibi in feudū conceſſam poſſit dimiſſo iure feudi libera de ꝯſenſu ep̄i in locuꝫ religioſum ſimpl̓r tranſferre. ℟. Hoc videt̉ ꝯcedere decre. ex. de hijs q̄ fiunta prelatis. cū apl̓ica. ſuꝑ quaꝫ inno. dicit ſic. Notandū hic ꝙ reuocatio intelligit̉ fieri ad eccleſiā nōſolū ſi ad illam reuocet̉ ad quade iure ſpectati ſed etiam ſi ad quacunqꝫ aliā. ⁊ ita ẜm quoſdam p̄tep̄us decimas q̄ tenent̉ ab vna eccīa ꝯferre alteri. qꝛ modicū dānūſit eccē a qua tenebant̉ ⁊ magnieſt lucꝝ illi cui ꝯferuntur. Sꝫ meliꝰ placet ꝙ dicta decre. loqͥtur dedecimis q̄ tenent̓ in feudū ab epiſcopis. Nec miꝝ qd̓ dic̄ ꝙ admonendꝰ eſt feudatariꝰ ꝙ reſtituateccīē ꝑrochiali. qꝛ hoc intelligendū eſt ſi ep̄s a quo tenent̉ in fedū ꝯſenſerit: ſic̄ ibi dr̄: nec ſine eiꝯſenſu aufert̉ ab eo feudū ſuum.Itē non ē mirandū ſi dicit potiꝰ ꝙreſtituat̉ eccīe ꝑrochiali ꝙͣ alteriqꝛ res defacili redit ad na̓m ſuamCreditur em̄ ꝙ qn̄ ep̄s illam decimam dederit in feudū fuit acceptaab ecc̄īa ꝑrochiali ꝓ aliqua vtilitate ep̄atus. A. qd̓ licet. Ideo potius debet ad eandē redire: immo ſiep̄s nollet ꝯſentire: ſuperior dēreteum aliqn̄ cōgere. extra de iue̓patro. nullus. ẜm eundē Inno: vt inſum. con. eo. ti. q. xxx. vbi etiaꝫ ponuntur que in hoc ſ hn̄tur. B. Nāſi ab alia eccleſia q̄m̄ prochialitenebatur. A. Iſtud verbum parrochiali non e mno. nec bene ſonatqꝛ idem eſt etiam ſi tenebat̉ ab eccleſia ꝑrochiali: ſed dum dr̄ ab alia eccā: ſubaudi .ſ. ꝙͣ ep̄ali vt p̄ſcolligi ex dictis mnno. in dicto cacum apl̓ica. B. non ſufficeret conſenſus ep̄i vt illa p̄deret feuduꝫ ſuum: niſi magna cā ſubeſſet. ar. extra de re. eccle. nō alie. c. . ꝓ. Idē indca. q. xxx. B.