Druckschrift 
Supplementum Summae Pisanellae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vir cognoſcens vxo VlN reꝫſuaꝫ alit ꝙͣ modonaturali peccet mortaliter.. ẜmTho. in iiij. diſ. xxxi. in expoſitionelr̄e. Vſus ꝯiugis ꝯtra naturam ēduplex. qn̄ debitū vas pret̓mittitur. debitꝰ modꝰ a natua̓ ſtatutus quantū ad ſitū. Et in primo ſēꝑ eſt pcc̄m̄ mortale qꝛ ꝓles ſequi non pōt. ſic totaliter natureintencō fruſtratur. Sed ī ſecundo ſēꝑ eſt pcc̄m mortale. vt quidādicūt: ſed qn̄qꝫ pōt eſſe ſignuꝫ peccati mortalis ꝯcupīe. in ꝙͣtomagis a diſpōne naturali recedit̉ tanto ē grauiꝰ. Rn̄qꝫ etiaꝫ pōt ſinepccō vt diſpō corꝑis aliuꝫ mod̓ patit̉. eodē excuſat̉ ẜꝫ Vil.ꝓpter egritudinē propt̓ ꝑiculuꝫſuffocādi fetū ī vtero aūt aliā cauſārōnabileꝫ. A. Et dicit idē Vil̓.loco de qͦqͣ. hijs caſibꝰ vir percat mortaliter lꝫ tutiꝰ eēt haberet vt ſororeꝫ in hmōi caſibꝰ ꝙͣſic ꝯgnoſceret. Et ad predicti caſus maioreꝫ ītelligēciā ſciendūAl. ī iiij. diſ. xxxi. ī.. eo. ti. q. jlvij. ait. Videtur dicēd̓ nichil eoꝝ fcīt maritꝰ cuꝫ vxore ẜuatovaſe debitō ẜm ſe ē pcc̄m mortaleſꝫ p̄t ſignuꝫ morl̓ ꝯcupīe. qn̄ .ſ.ſufficit eis modꝰ quē natua̓ det̓minat. vt āt hoc meliꝰ ītelligatur qͥſ.ſ. ſit moꝰ natural̓. qͥs plꝰ miſab illo natua̓li deuiet. Notadebitꝰ moꝰ quē natua̓ docꝫ eſt: vtmulier iaceat ī dorſo. vir at ī ventre īcūbat ei. Et ſic faciliꝰ cōcipiūtmulieres. niſi aten̄s impediaturMinor āt deiuacō ab illo ē latea̓l̓cōcubitꝰ. maior ſedētiſ adhucmaior ſtantiū. hoꝝ maximꝰ quiē retro more iumētoꝝ. Et ideo qͥd̓hunc moduꝫ vltimuꝫ dixerūt eſſemortale pcc̄m. qd̓ placet. Exp̄dcīs tria notāda ſunt. Primumē agēs vxore extrͣ vas natua̓le. indubitāter ſꝑ pccāt mortalit̓ẜm oēs. eſt gͣuiſſimū mortale.vn̄. xxxij. q. vij. adulterij d̓t. Augꝰ. Vſus eſt ꝯtr̄ naturā execrabilit̓ fit ī meret̓ce. ſed execrabiliuſī vxore Ibi etiā dicit vſuſ contranaturā gͣuior eſt īceſtu maternoScd̓m eſt nichil eorū fc̄īt maltꝰ vxore ẜuatō debito vaſe ẜꝫ ſeē pcc̄m mortale. Et ex hoc dicto occaſionē capiūt laſciui īhoēſta pluxima quaſi liceret ꝑagēdi. tn̄ vtꝫex p̄dcis affirmat hoc Tho. ſedd̓t ī iſto caū ſꝑ ē pcc̄m moͣrle vtqͥdā dicūt: qͣſi dicat Hoc audeodite̓ eo. Poteſt tn̄ hoc dcm̄ ī certoca ſu ſaluari de ſtatījͣ. Terciū eſt moꝰ īnatua̓l̓ liꝫ ī vaſe ꝓpͥo pōteſſe ſignū mortalis concupīe. Si qn̄qꝫ eſt ſignū morl̓. qn̄qꝫ veīal̓Signū venial̓ eſt qn̄ ſb̓eſt aliqͣexcuſans ſed ſufficiens. vtforte ſine ꝑiculo p̄t alit̓ agere vxore. hocipſuꝫ agit ꝓpter inꝯtinenciā ſeu vitandā extraordīariā fornicationeꝫ quo cau deeſtſaltē vemiale. xxv. diſ. Fal̓s autem tantograuiꝰ quāto pluſ diſceditur a naturali. licet excuſetura mortali ꝓpter ſubſiſtentē cauſāSignuꝫ autē mortalis videtur qn̄nulla rōnabili ſubſiſtente cauſaſolum cauſa voluptatis agitur A