Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

QuūtumCapitulūPreceptuOctauū

non eſt ꝑfectiōis̉ Veꝝ eſt Aliter nō videtur eē veꝝ. Dubitatur octauo. Vtꝝ inturiatꝰ teneatur querere recōciliacōneꝫiniuriatis. ip̄o non petēte. he. ꝙnon tenetur ex hoc ſolo. ſꝫ racōne fraterne caitatis poſſꝫ teneri ī caſu. ſcꝫ ſi crederetur probabilit̓ ꝙ ꝑ hoc liberarꝫ aīaꝫ eiuab odio morli. ⁊ non eēt occaRo mali in eo vel in alijs hmoiexcellens humiliaco. Qd̓ autēdauid iniuriatus qͣſiuit recōciliacōnem a ſaule non peitente⁊ ſimilia oꝑa ſcoꝝ. nō oꝑtꝫ ꝙnitem. qꝛ nigne ꝑfectōis opera fuerūt. Dubitatur nonoEſto ꝙ aliqͥs offendat aliumverbo ī ſecreto. ⁊ petat offenſꝫſatiſfactōꝫ in publico. nunqͥttetur ad hmōi ſatiſfactōeꝫ offendes. vel ecōu̓ſo offendat aliqͥs alique in publico vult ſatiſface̓ tm̄ ī ſecretō nūqͥt ſufficitei. Anſio ad pͥmū ꝙ non tēturn̄ forte qd̓ feni fuit in ſecreto.publicū fuiſſꝫ. Sic fur q̄ lateter accipit. non tenetur publice ſatiſfacere. Ad ſecūdū dicendū ꝙ nō ſufficit. argumētū eſtad hoc actu. xvi. de paulo. cuipublice ꝯdēnato ad carcereꝫ.nō ſuffecit occulte liberai: ſꝫ publice Dubitatur. x. ponatur ꝙaliqͥs impoſueit alteri culpā. ⁊leſus nō vult acciꝑe ſatiſfaction a ledēte. n̄ dicat ſe mētitu

fuiſſe. nunqͣt tenetur ad hoc ledes. ℟e. Si ledes ſcit ſe dixiſſeveꝝ: nullomo dꝫ dice̓ conriū.nec hoc dꝫ ab eo req̄ri. Si aūtſcit vel credit ſe dixiſſe falſū veldubui. ẜm ꝙ hꝫ ī cōſcīa ſua. ſicdicere debꝫ. ſic̄ reſtituere tenetur qͥs re ablata cum damnoſue rei. pōt tn̄ adicere aliqͣ alleuiantia culpā ſua. vicꝫ ꝙ ex aiturbacōe illud dixit. vel ꝙ itaaudierat. vel credebat tūc. licmō reputet falſū. Ad hoc aūtꝙ dicat ſe mentitum fuiſſe nōtenetur. quia ꝑ hoc reuelarꝫ ſecretum mētis ſue peccatum qd̓ſibi multū nocerꝫ ⁊ alijs nonꝓdeſſꝫ. qꝛ ita reſtauatur famaaltei ꝑ hoc ꝙ ꝯgnoſcit ſe falſūdixiſſe. ſicut ſi dicerꝫ ſe mētitufuiſſe. hec omnia humbertus. Dubitatur. xi. Quid faceredebeat offendens qͥ petit veniam a leſo ſꝫ leſus non vult dimittere. Rieſpond̓. Auguſti. inquodam ẜmonē ſic Si fratrituo per te offenſo in corde invera humilitate ⁊ caitate nonficta dicis: dimtte m. ⁊ ille nolueit tibi dmittere. noli eſſe ſollicitꝰ. Serui eſtis. ambo vnūdominum habetis. Conſeruotuo debes. eū rogaſti: noluittibi dimittere. interpella dn̄mamborum. ⁊ quod tibi dimiſit dominꝰ. ſi poteſt exigat ſeruus. vult Auguſti. ꝙ petendo

nj