Quintū PreceptumCapitulūOctauū

pōt differri ſatiſfactō vſqꝫ adtēpꝰ modicū. Si vero gr̄uisdꝫ ſine mora ſatiſfieri Tū racōne debiti qd̓ oī die debet̉. Tūetiā racōe caitatis fraterne. debet ei oꝑaꝫ dare. ne ira creſcatin odium. ⁊ trabem fatiat de feſtuca ⁊ aiam faciat homicidāut Augꝰ. vbi pͥus dicit ¶ Oubitatur quīto. vtꝝ leſus in caſibꝰ p̄dictis. tēatur dimittereoffendenti impenitēti nec ſatiſfatiēti Cū deus cuius mīa hūanam excedit in infinitū nunꝙͣdimittat impenitenti. ſe. ꝙ ſicꝙͣtū ad remiſſiōeꝫ intrīſecamcordis. quo ad racorem vel iranon racō e illiꝰ. qꝛ impenitenseſt. ſꝫ racōne ſuijpſiꝰ ne peccetnō eſt autē ſimile de deo cuiusira non eſt pccm̄. impenitentitn̄ peccati ī nos nō tenemurdimittere dimiſſioē exteriori.yn luc̓. xvij. Si ſepties in diepeccauerit in te frater tuꝰ. ⁊ ſeꝑties in die ad te ꝯuerſus fuerit. dicēs. pritet me: dimtte illi. dic̓. gloͣ. Non iubemur paſſim pcc̄a dimittere. ſꝫ penitētique intelligēda ſūt. ꝙ impeitēti peccanti in nos noō tenempeccata dimitere dimiſſiōe exteriori. vel ꝙ non tenemur inforo pͥmali impeitēti dimitte̓.¶ Dubitatur ſexto. qͥd ſit illadimiſſio extelor qua dimittitoffenſus offendēti: non ē pec

catū. qꝛ hoc tm̄ deus dimittit.nec ſatiſfacto. qꝛ illa ſoluiturtūc. he. ꝙ ē acceptacō ſatiſfactionis vel indicacō recōciliaconis. verbo. vel facto exp̄ſſa.ut cū offenſus offendētem flectētem genua eleuat. vel dicitdn̄s pacat tibi. vel ꝑcō. vel ſatiſfactū eſt mihi. vel ſimilia.¶ Dubitatur ſeptio an poſth̓mōi ſatiſfactione. vel etiamanfca dimiſſione intn̓ſeca: licet ſigͣ rancoris retinere. ſ. ſignoꝝ hmōi quēdā ſūt ꝓpmqͣquedā remota. ꝓpinquā quegerūt ꝓbabilē ſuſpicōem derancore. ut cū aliqͥs nūꝙͣ vultalteri loqui. ⁊ toruo vultū ſꝑeum reſpicit. ⁊ ſimilia. Et iſtanulli licꝫ retinere: qꝛ ab omniſpē mala abſtinēdum eſt ẜmapl̓m. Et ſicut eleazarus abſtinuit a carnibꝫ q̄ ſimiles erantporcinis ne ſcandaliſaret) tanemo dꝫ illa ſigna facere. ꝑ qꝓbabiliter crederetur eſſe inodio: ſiemota ſunt que noningert argumentū deodio licet odiū ſubſeqͥtur. ut ſunt ſb̓tractio familiaritatis. ⁊ ẜuicōrum aliquoꝝ ⁊ ſimilia. Et iſtalicet retinere oībꝰ dumo nonfiat malo aīmo: ymo pōt eē īterdū meritoriū. cū ſit ꝓpt̓ bonū alterius Qd̓ autē interdūdicitur qꝛ hoc non debēt facere ꝑfecti. ſi intelligatur ꝙ hoc

in