CapitulūQuintum PreceptūRuartū

iij. de ira. Cū de Ira diſſererꝫ: adoleſcentulꝰ ꝓt̓uus in eū ꝯſpūitInterrogatus vero an iraſceretur cōtra illū: ait. nō iraſcor ſeddubito an iraſci oporteat. Side platōne dicitur ut dic. valerius libro primo. Cum aduerſus ſerui delictu ve hementiꝰ exarſiſſet. ponere illū ſtati tunica⁊ p̄bere ſcapulas verberibꝰ iuſſit ſua manu ip̄m ceſurꝰ. poſtmodum intelligens ſe iraſci. iaī alto manu ſuſpenſa. q̄ſitꝰ ē aſponſippo amico ſuo quid ageret. Exigo inquit penas ab homine iracundo. oblitusqꝫ iamſerui. quia alium quem pociuscaſtigae̓t inuenerat abſtulit ſibi in ſeruum poteſtatem. Cuinqͥt ſpōſippe iſtu verbea. nolout ſit ille meꝰ ptāte. id eī meaqui in ſua non eſt. Racōne ec.generali p̄fata patēt ẜm tho. i.2. q. xlvi. Quia quauis homoſit animal māſuetū cōſidea̓tis īgenerali racōne recta. ⁊ tꝑatiſſima hūana cōplexione. tn̄ cōſiderata colera homīs magis defaciſi inflāmātur multi ad iramꝙ ad cōcupiſcētia vel aliā paſſionem. ⁊ etiā qꝛ ira eſt paſſiovehemētiſſima. .3.¶ Capitulū qͣrtū. v. p̄ceptiEptia fili a ire pōt poīmaledictō. que ſepe exiraorit̉. ¶ De quo vitō tractatut ſequitur tho. 2. 2.

q. lxxvij. Eſt enim ẜm eū maledicere imprecando. imꝑando. aoptando ꝓnuntiare contraliūmalū. ⁊ ſub racōne mali. ⁊ nōad emendacōne alteriꝰ: ſꝫ ſoliin malum eius. optare aūt ⁊īpeio moue̓ ad malum alteriusſub racōe mali. ẜm ſe rpugnatcaritati. Quia debemꝰ diligereꝓximū volēdo bonū ip̄ius. Etid̓o ẜm genꝰ ſuū ē pcc̄m̄ morle. Vn̄. i. cor̓. vi. neqꝫ malediceneqꝫ raptores regnū dei poſſidebūt. Et ē hmoi maledictio tn̄to grauius peccatū. qͣnto maledicit qͥs ꝑſoe quā magis amare ⁊ reuereri deberꝫ. Vn̄ leuic̄.xx. Qui maledixerit pri a mrimorte moriatur Subdit tho.Contingit tn̄ v̓bū maledictōnis prolatum pccm̄ eſſe veniale. vel propter ꝑuitatem maliquod quis altei maledicendoimprecatur. vel eciam ꝓpter affectum eius qui ꝓfert verbamaledictōis cum ſcꝫ ex leui motu vel ex ludo vel ſurrepcōe aliqua talia verba ꝓfert peccataenim verborum maxime ex affectu penſātur. ¶ Dictum eſtautem notater in deſcripcionemaledictionis. ſub racōne mali. ⁊ ſolum in malū eius cui maledicitur. Quia ſi quis imprecetur imꝑet aut optet malumalicui ſub racōnē boni: ſic eſt licitum. nec ꝓprie maledictō eſt