quintum PreceptumCapitulum Tertium

quintumq integre delibea̓uit de ſalubripena ⁊ vindicta pro illo pccōinfligenda. attū adhuc ſe ꝑcipit hō timēte aut negligenteꝫin exequēdo dictata pena tuncaſſumere pōt ira tantam quantam pōt regere rōne ideo ut exequatur melius p̄dictatam penam. Hec emī aliqn̄ locū hn̄tin iudice reſꝑcū reipublice. Iningro reſpcū ſcolaris. In dn̄oreſꝑcūẜui. In p̄lato reſpcū ſb̓diti. ¶ n viro reſpectu vxoris.Racō dicti eſt ut dicit tho. ubiſuꝑ. qꝛ paſſio ire ſic̄ ⁊ oēs alijmotus appetitus ſenſitiui adhoc dati ſunt: ut hō ꝓmptiꝰ exeqͣtur illd̓ qd̓ racō dictat Alioqnͥ fruſtra eſſꝫ in hoīe appetituˢſenſitiuus. Extra p̄dictos autēcaſus nunꝙͣ vtendū eſt ira. qꝛnihil ꝓdeſt ira alias ⁊ obē pluimu: in multa mala p̄cipitandofaciliter. Tertia regula eſt ꝙuis ira p̄dctō mō aſſumi poſſitcū delibeacōe ꝓ inſtro virtutiſ⁊ eius aduutorio. illud tn̄ nonexpedit oībus hoībus indifferenter. non quidē imperfectiſemꝑ ſꝫ ꝑfectis. Racō ē. qꝛ nonoēs ꝓpter difficultatem boniyſus ire ſciret ea regere rōne ⁊odiū ⁊ alia vitia natā eſſet iragnare. non aūt ſic in hoībꝫ virtute ꝑfectis. Simile eſt in medicinalibꝫ Nā aliqua medicīalia licita ſunt ꝑito medico ad

hibere qui ſcit modificare ea q̄ꝓhibētur imperito. ¶ Oīa predicta probatur auctōitate exemplis ⁊ racōne Auctoritatebt̄i greg. v. moral̓. dicētis. Cūaīmus ꝑ zelū mouetur curand̓ſumoꝑe eſt: ne hec eadem ira q̄pro inſtrumēto virtutis aſſuitur. menti dn̄etur. nec qͣſi dn̄apeat. ſꝫ quaſi ancilla ad obſequiū p̄parata a racōnis tergonunꝙͣ recedat. Tūc em̄ robuſtius cōtra vicia erigitur. cumſb̓dita racōi faulatur. nā quātūlibꝫ ira ex zelo rcitudinis ſurgat. ſi immoderata mēte viceitrōi ꝓtinꝰ ẜuire ꝯtemt. ⁊ tātoſe impudētius dilatat. quantoimpacie vitium virtute putatExēpl̓ ph̓oꝝ illa patet. Nā utdicit valeriꝰ libro. xi. Architamagiſter pitagore ⁊ platōisvillico ſuo iratus. Supſiſſeminquit a te ſuppliciū niſi iratueſſem. maluit em̄ impunitumrelinq̄re ꝙ ꝓpter iram grauiꝰiuſto punire. Sic̄ ſocrates utdicit ſeneca li. x. de ira. Cū ẜuuſeū offendiſſet quē habebat diſcolū ei dixit. Cedere te niſi iratus eſſem. Correp̄cōem enimſerui in tempus diſtulit ſamunec fuit auſus ſe ire ꝯmittere.Erat aūt in eo ire ſignū. vocemſubmittere. ⁊ loquuꝑtius. qꝛapparebat ſibi tc̄ obſtare. Itadyogenes ut dic ſeneca libro