ſ. primo.Ꝙ licet quis ignorāter rebaptiſet̉ ad ſaI tē facti ignorantia alia ſimplex aliacros tamē nō poteſt ꝓmoueri. de ꝯſe.ꝓbabilis. alia craſſa et ſupina.di. iiij. qui bis.I gnorātia ſimplex eſt vera ⁊ nō ſimuꝘ qui patre ꝓcurāte eccleſiā licet ſimolata in qua peccantibꝰ ē parcendū xiniace licet ignorāter adeptus fueritq. iij. excellentiſſimꝰ. et. c. ſe. xxvi. q.crimine careat fructū tn̄ paterne emptionis reportare nō poterit .i. q. v.ij. c. vlti. i. q. iiij. §. vlti. vbi agitur deidolaticis.hos qui. §. ex hac.Ignorātia ꝓbabiliſ eſt q̄ ꝓbari p̄t ex hocexcuſabilis eſt ꝓ tanto .i. q. i. ſi qui a IMſtatO ceſſaria nobis ne ab ipſimoniacis.gnorantia craſſa et ſupina eſt qn̄ faꝘ filij dei ſumus et ip̄m imitari debemꝰlxxxij. di ꝓpoſuiſti.ctum omnibus publicū ignorat̉ q̄ nelvi. diſ. dn̄s.mineꝫ excuſat. ſicut iudei nō excuſantur: quia xp̄m adueniſſe ignorāt .i. qiiij. §. vlt. xij. q. ij. qui diuinis. xxiij. qtientia et humilitate. xciij. di. dn̄s.Ꝙ ſuꝑiores noſtros in bono imitari pai. paratus. circa me. xi. q. iij. cure. viijq. i. licꝫ ergo. xx. di. ſi decreta. xvi. di.rati eſſe debemus. xxij. di. de cōſtantiquod dicitis.gnorantia iuris alia eſt iuris naturaIMītatoꝝ totius virtutis imitalis que omnibus adultis et diſcernentorē oſtendere. lxiij. di. valentinianꝰ.tibus eſt damnabilis Alia eſt iuris ciuilis et canonici que quibuſdā ꝑmitImaꝗO nem in litera. Y.titur ignorare quibuſdā nō. .i. q. iiij. §vlt. in fine.Ꝙ ignorantia iuris ciuilis vel canonicip̄ſul eccleſie. xxvi: di. ſi imperator.excuſat a tanto. xxiiij. q. i. ſi quis dederit. xxxij. q. vij. quemadmodū. vi. q Ꝙꝛ nihil honorificentius qͣꝫ ꝙ imꝑatori. quero.Ꝙ ignorātia iuris ciuilis vel canonici:nior. ante fi.no excuſat a toto. .i. q. iiij. §. vl. ante fi Ꝙ imperator ꝯſtantinopolitanus papenē. xxxviij. di. preſbiterū.Ꝙ filij iſrael circa ꝓmiſſionē gabaonitatibus occidentalibꝰ cōceſſit. xcvi. di.rū habuerūt ignorantiā facti: ſed nōiuris. xxij. q. iiij. innocēs. §. i.cōſtantinus.Ꝙ ignorātia inuicibil̓ q̄ eſt ex furore vel Ꝙ nulli imperatori licet decernere de edementia ſi eſt ex caſu nō imputat̉. ſiautem venit ex culpa noxia eſt. xv. q.eccleſiaſticis. xcvi. di. §. i.i. ſi quis inſaniens. et. c. ꝓximo. et. c. Ꝙ imꝑator aduocatus ⁊ defenſor debeteſſe eccleſie. xcvij. di. eccleſie meetercio. querit̉. §. itaqꝫ.Ꝙ ignorātia vincibilis ꝓcedēs ex negli­ Ꝙ imperator debet iurare fidelitatē pagentia excuſat a tanto ſed nō a toto.tibi dn̄o.Ꝙ affectata ignorātia eſt qn̄ qͥs nō vult Ꝙ nec imꝑator iura pontificatꝰ nec ponxxxij. q. vij. quemadmodū.intelligere vt bene agat. xxxvij. di. c.tiſex nomen imꝑatoris dꝫ vſurpare.vlt. cū duo. §. ſequētibus.xcvi. di. cū ad verum.Ꝙ ignorantia eſt mala et ꝑiculoſa. quia Ꝙ imꝑator pendet ex pape iudicio. nōpapa ex imꝑatoris. xcvi. di. dn̄o.mater eſt cunctoꝝ errorū. xxxviij. diignorantia.Ꝙ imperatores debēt pontificibus caꝘ licꝫ laicꝭ ſit noxiaſacerdotibꝰ qͦ tn̄ duput inclinare. lxiij. di. valentinianusxcvi. di. duo ſunt.catū p̄bere debēt alijs eſt ꝑiculoſior.xxxvij. di. c. vl. §. vt itaqꝫ. et. xxxviij. Ꝙ imperator poteſt intereſſe cōſilio pōdiſ. c. i. et. vi. c. ſetificis pro cōfirmatione fidei. aliasꝘ ignorans non ſemper errat. xxxviij.non .xcvi. diſt. nos ad fidem. et. c. vbidi. qͣꝫuis.et. c. ſatis.Ꝙ dicit̉ quis ignorare qn̄ nō cognoſcit Ꝙ nec ſpectat ad imperatorē p̄latos ecillud eſſe peccatū qd̓ facit vel non tm̄ꝙͣtū eſt. talis excuſat̉ ꝓ tāto ſed nō ꝓet. c. in ſcripturisꝘ imperiali iudicio nō poſſunt eccleſiatoto. viij. di. cōſuetudo.Ꝙ qui ignorat modū ⁊ qualliatē factiip̄e tūc peccat qn̄ ignorātia iuris laeccleſie. x. diſ. ꝑ totū.borat. viij. di. ꝯſuetudo. Exemplū dePaulo. ſꝫ tūc n̄ peccat qn̄ facti ignoꝘ qui dando operam rei licite ignorāsrantiā habet. xxxiiij. q. i. in lectū.quis aꝓprio.quid ex facto ſuo ſit ſecuturū. vt ille Ꝙ papa poteſt imperatorem excōmuniqui volens patrem ſuum a leone libenicare. quia Gelaſius papa Anaſtarare ſagittam mittet patrem occiditnon peccat. xxiij. q. v. de occidēdis. l.diſ. duo ſunt.Ꝙ papa Racharias depoſito rege frandi. ſepe.Ꝙ licet aliquis ignoret ſe debere cōtinchorū tradidit regnū ꝑippino pr̄i Care recipiendo ordinem: ex eo ꝙ receroli imꝑatoris. xv. q. vi. alius.diſ. preſbiterum.priuilegio ſuper ꝓuiſione pape quodſummi pontifices ꝓpt̓ ſciſmaticos cōtuelrāt imꝑatoribus. lxiij. di. ꝑ totū.et p̄cipue. §. ex his.De hat materia habes vbi agiturde rege.Ꝙ impoſitio manꝰImpoſitio quia non eſt aliud ꝙͣꝘ imitatio xp̄i eſt neoratio ſuper hominem repeti poteſti. q. i. manus.ſius corpore ſeparemur. lvi. diſ. dn̄s. Q hi qui baptiſmū ab hereticis ſuſceperint nō ſunt rebaptizandi. ſed tm̄ perimpoſitionē manus ſunt ꝯfirmandi.i. q. i. hi qui baptiſma.Ꝙ xp̄s dedit exemplū imitatōnis in pa­ Ꝙ cum epiſcopo benedictō ſuper caputfunditur omues ep̄i preſentes manꝰimponēdo debent ip̄ius caput tangere. xxiij. di. ep̄us.nopolitana. lxiij. di. valentinianus. Ꝙ ep̄o p̄ſbiterū ordināte et manū ſuperꝘ imitator debet ſecaput eius ponēte oēs pn̄tes ꝑſbr̄i debent manus ſuas iuxta manus ep̄i tenere. xxiij. diſ. preſbiteri.Ꝙ imago ponit̉ circa fi­ Ꝙ diaconus ⁊ ſacerdos qn̄ ordinant̉ accipiūt manus impoſitionē. v. q. vi. qꝛꝘ imperator caiuxta. xxiij. di. diaconus.SMPeratO tholicus filius ē nō Ꝙ ep̄o manus imponēte ſuꝑ ordinandūet alio orōeꝫ dicente nihil agit̉. xxiij.di. quorundā.filius eccleſie dicat̉. xxiij. q. viij. cōue Ꝙ ſubdiaconus qꝛ in ordinatōe ſua impoſitionē manus nō accipit loco eiuſcalicē ⁊ patenaꝫ vacuū accipit. xxiij.coronā omnemqꝫ regiam dignitateꝫdiſ. ſubdiaconus.in vrbe romana. et in italia et in par Ꝙ abſqꝫ impoſitōe manus ep̄i etiā ſi tōſuram clericalem quis ab eo haberetnō licet publice in eccleſia legere. lxixdi. quoniā.lectōne ſummi pontificis et de rebus Ꝙ abbati cui impoſita eſt manus ꝑ epiſcopū et eſt p̄ſbiter: licet in ꝓprio monaſterio cōferre duos minores ordines. lxix. di. quoniā.Ꝙ incantatio expe ⁊ bona eccleſie defendere. lxiij. di. INCantatlO magicis artibus ſiue ex caracteribus ꝓueniēs ſiue ex cōſultationibus demonū damnabilis ēxxvi. q. ij. illud.Ꝙ attēdere inanē ſignoꝝ ī celo fallaciāin cōiugijs ſociādis: in domibꝰ edificandis: et in arboribꝰ plantādis. incantatio illicita eſt. xxvi. q. vi. nonlicita.Ꝙ infideles reputant̉ matres q̄ puerisſuis capita dolentibus vel alia infirmitate laborātibus preter pater noſteret credo in deū. querunt ligaturas ſacrilegas et incantatōes. lxxxviij. diſ.qm̄ no. aute me.cleſie iudicare. xcvi. diſ. ſi imperator Ꝙ incantationes infirmitatibus hoīmnihil remedij preſtant xxvi. q. vlti.admoneant.ſtica iura doſſolui. qꝛ imꝑator ſubeſt Ꝙ gēme vel herbe ad infirmos pn̄t portari ſine incantatiōe. xxvi. q. vl. c. vl.Ꝙ ab imꝑatore nō poteſt peti cognitio Ꝙ incantatōes ab eccleſia ſunt reijciēdeiudicioꝝ clericorū. ſed tꝑali p̄t peti.xxvi. q. v. nō oportet. et. c. augurijs.xi. q. i. placuit vt quicunqꝫ. xij. q. v. ſiet. q. vl. admoneāt.Ꝙ incantatores ſunt infames. vi. q. i. infamēs.¶¶ De hac materia habes vbi agit̉ dediuinatōe: et vbi agit̉ de ſortilegio.ſium imꝑatorē excōmunicauit. xcvi.Ꝙ incendiariIncendiarlus us dicit̉ nō ſolūqui facit ſed qui iubet ⁊ ꝯſentit. xxiij.q. vl. ſi quis menbroꝝ.pit ordinem tenetur cōtinere. xxviij. Ꝙ Lodouicus imperator et pͥmus Hen Ꝙ incendiarij nocturni p̄cipue rerū ecricus et primus Otto renunciauerūtcleſiaſticarū ſunt grauius puniendi.