SeptimūCapitulū SextumPreceptū

te ei qui tibi mutuauit. ⁊ tu tēꝑe ſolucōis nō ſoluis. nec liberas me a fideuiſſiōe. mutuas qrecipit pecunia ſibi debita ſubvſua ut pͥus ⁊ ꝓpt̓ ꝓpmiſſioneꝫmea obtinetiure ame illd̓ qd̓dedit pro vſura tu teneis mihiilld̓ redde̓. nec ego recipio vſura a te. nec tu das illd̓ reſiduūracōne mutui. ſꝫ ꝓpt̓ damnumqd̓ ego ex negligētia tua ī curri. ¶ ¶ Qr̄tus caſus poītur extrde vſuris ſalubrit̓. Si ſocer qdiffert dare generodote. obliget ſibi in re cuius vſus non eeiꝰ cōſūpcō pignꝰ ꝓ dote quamox dare deberet: tunc genenō tenetur fructus quos de bonis impignoratis ꝑcipit cōputare in ſorte. hoc intellige cummaritus ſuſtinet onea mr̄imonij / alias non. Et dicitur nont̓in re cuiꝰ vſus ⁊cͣ. Quīa ẜm ml̓tos non poteſt de decem florenis vnum reciꝑe. qꝛ con naturam pecunie eſt ꝙ generꝫ ſcd̓ꝫph̓m. Sed tamē hoc non pōteſſe ꝓpt̓ hoc ꝙ gener expectat.⁊ dat indutias ſocero numeradi vel ſoluendi dote/ quia hoceēt pro mutuo reciꝑe. Sꝫ hocvidetur eē licitu. quia ius p̄ſumit ꝙ quādo quis dat altei filiā ſuam. non velit eos deficerevel perire. ȳmo ſb̓leuare īoneribus matrimonij. vnde preſumitur ex caitate facere qͥcquid

facit vl̓ qꝛ papa qui habꝫ ꝓuidere ſaluti hoīm ordīauit hocin pena differecium dotē vel infauorē matrimonij. Et qꝛ hocmūdus acceptauit: quilibꝫ talepignꝰ obligas videtur renūtiare quodāmo iuri ſuo. Quītꝰ caſus ſꝫ dubiꝰ apd̓ quoſdāeſt. ⁊ tagit̉ Extrͣ li. iij. de feod̓.ca. inſinuacōne. Quando vaſallꝰ bō feodalia impignorat domino feodi. quia tūc ſcd̓ꝫ legiſtas ⁊ canoīſtas dn̄s nō tenetur ꝯputare in forte perceptade bonis predictis. etiam ſi ꝑcipiat aliqͥd vltra labores ⁊ ipēſas. maxīe qn̄ interi non exigit ſeruitiū. Tn̄ in hoc caſu ſecurior ē opīo Innocēcij dicētis.ꝙ ibi oportꝫ fructꝰ cōputari inſorte. ¶ ¶ Ptꝫ ex p̄dictis ꝙ multis modis vſuraīe peccat qͥs cōtra ſeptimū p̄ceptū. Prio qͥ alicui pecuniamūtuat. ⁊ ꝓ ſolotali mutuo exigit lucrū tꝑale īpecunia. aut in alia re cuiꝰ valor pōt pecunia mēſurari. Diconont̓ ꝓ ſolo mutuo/ qꝛẜm tho.qͥ mutuū dat. pōt abſqꝫ pccō īpactu reducere cū eo q̄ mutuūaccipit recōpenſacōneꝫ danimut patuit in ſerundo noͣbili/ ⁊in quarto ꝑ caſus. dico etiaꝫ qexigit lucrū. qꝛ ſcd̓m eundemtho. Si mutuas accipit aliqͣdab eo cui mutuat. nō quaſi exiges nec qͣſi ꝓ aliqͣ obligacōt

73