Septimū PreceptumCapitulūSextum

pius ſit ad ipſū orando ꝓ eo.pauꝑ ei in veītate obligaturracō e oꝑis pietatis orare/ velpiꝰ eſſe ꝓ benefactore. ergo ⁊ſecund̓ debꝫ fieri ſic libere videlicꝫ mutuū. vbi res datur adtēpꝰ Oꝑa enī pietatis debentgrtis fieri Vn̄ luce. vi. Eſtōtemiſericordes ſicut ⁊ pr̄ veſtermileicors eſt. qui vicꝫ gratis ēEt ibidē. Si bn̄feceritis hijsqͣ vobis benefatuūt̉: que vob̓ ēgratia. ¶ Quarto nondū ẜmtho 2. 2. q. lxxviij. ꝙ qͥdam ſūtres quaꝝ vſus nō eſt ꝯſūpcioeaꝝ. ut vſus domꝰ ē mhabitatio ⁊ diſſipacō eiꝰ. vſus equi.ē eiꝰ eqͥtaco veſ ait̓ eius labor⁊ in talibꝫ pōt vſus cōcedi ſeruata ꝓprietate Et pro taliū rerū vſu pōt homo licite recipereprecui ūt ſit in eaꝝ locacōne.alie ſūt res quaꝝ principalisvſus ē eaꝝ cōſumpco. ut ſuntpecunia. panis. triticū ⁊ hmōivſus ei panis ē comeſtio perqua cōſumitur. Sic etia de vino. ⁊ ſimilibꝫ Sic vſus pricipalis pecunie eeiꝰ diſtractio.ſcd̓m ꝙ in ꝯmutacōne expēditur. ⁊ talibꝫ non dꝫ. nec uſuspͥncipalis ꝯcedi ſine dn̄io/ qꝛin illis ꝑ mutuū ſit trāſlacō dominij Si ei mutuo tibi pecuniam. illa erit tua ꝑ mutuū. Nāmutuū d̓r. qͣſi de meo tuū. Etideo ſi mutuatū ꝑditur: ip̄m

ꝑditur illi q̄ mutuo recepit. licꝫ teneatur reddere equiuaſesSimilit̓ de pane. vmio ⁊ ſimilibꝫ intelligendum ē. ¶ijsprenotatis ꝯcluditur ꝙ ꝙ iuvſurā innullo caſu ſit licita: tn̄in quibuſdaꝫ caſibꝰ pōt quislicite reciꝑe uſtra valorem reimutuate. nō ꝓ mutuaco e. ſedalia decauſa. primiūptꝫ qꝛ videtur eē con legem nature ut iapatuit. ⁊ eciā ē con declarationem eccīe. Extra de yſu. li. v. fere ꝑ totū. Et ꝯtra d̓inā legem.psͣ. qͥ pecunia ſua nō dedit advſura. Secund̓ ꝑtꝫ. primo caſu ſi qͣs detinet iniuſte ꝑ violētiā bo mea. ⁊ mutuo ſibi pecuna: recipiēs eadē bona in pignꝰ. ſi qͥ fructus veniunt de illa re impignorata: ego iure recipio. non racōe mtui. ſed qꝛpertinebat ad me etiā ſine ommutuacōe SSecūdus caſus ſian tꝑa tibi mutuaui. ⁊ hodiedebes ſoluere. ⁊ qꝛ non ſoluisego ex legittima cauſa cogortn̄tū pecuīe ſb̓ vſua reciꝑe tūcillud qd̓ ꝓ u̓ſura teneor ſoluere tu debes dare. ⁊ ego iure recipio non ꝓ mutuacone qꝛ iafinem habet nec tu tenes re illā ex mutuacōe ſꝫ detines violēter. vel me iuito Et qꝛ ex iſtaimiuria tua habeo danū: tu teneris mihi illud refūdere Tertius caſus eſt ſi ego fideuiſſi ꝓ

8