Secūbus.Capitulū.Liber.

.liij.

damiatam ciuitatem egipti nōbiliſſimam optinerꝫ audiuit ꝙrex tartaroꝝ matreꝫ criſtianaꝫhēcet ⁊ licꝫ filiꝰ gētil̓ eſſꝫ crſtiane tamen fidei diligeret lectatores. Pater enim eius regemindie criſtianuꝫ occidea̓t ⁊ filiāeius duxea̓t vxorem. Speransergo pius rex frantie ꝙͣ regemtartarorum tam matris aut auigraciā mouere poſſet ad criſtiane fidei pietatem. miſit ad illūduos fr̄es minorres ꝑ qͦs miſiteidem capellam ex biſſo inſtartentorij ⁊ omnia vtenſilia illiusaurea quibus altari neceſſariainferrentur cum alijs entenijsprecioẜ. qui multas terras ⁊ matia ꝑagrantes venierūt ad illumet ab illo ſolemniter ſunt recepti. Fuerunt aūt apud illum ml̓to tēpore ſꝫ in conu̓ſione regisnichil penitus profecerūt. Uiderunt autem ibidem in exercituvirum nobilem regis ſciticet cōſobrinum de quo talia ferebāt̉.¶ Cum idem nobilis adhuc gētil̓ febre acutiſſima laborarꝫ etmateria ad cerebꝝ aſcēdēte ī furiā raptꝰ ⁊ dormiētibꝰ oībꝰ quic̓ca illū ea̓nt aufugit nūdꝰ ⁊ tribꝰ diebꝰ et tribꝰ noctibꝰ ꝑ heremū vaſtiſſimā aberrauit. Tercia igit̉ nocte digeſta materiacreficauit ⁊ ad ſe r̓dijt ꝯpos mē

tis qͥ in tenebris horrens ſolitudinē qͥd facerꝫ qͦ ſeverterꝫ neſciebat. Ecceqꝫ poſt inſtans modicuꝫ diſcuſſis tenebris vidit ī mōtis cacumine ingens lumē. Reptaus ergo manibus et pedibusaſcendit ī mōteꝫ et ecce ſuꝑ oēꝫſol̓ fulgorem regem animia̓bilēvidit in throno aureo reſidentēet ad eius dexteram reginam incōꝑabili decore fulgenteꝫ. Vidꝫmixtim ſeniores et iuuenes inthronis aureis aſſidī tes miniſtros ex omni parte vultibus ſide reis rutilantes. Hec vt viditgentil̓ ſuper id quod credi poteſt obſtupuit. Nec mora. vnꝰminiſtrorum a rege miſſus euꝫveſtibus nudum induit ⁊ ad regem duxit. Cui rex. Nichil aitin rebus humanis ſimile quidvidiſti. Et ille. nichil inquit domine. Et rex ad eum. Ego ſum īqͦt xp̄ianoꝝ deꝰ rex et dn̄s ſempiternꝰ. Tu aūt redibis ad populū tuū ⁊ ꝑqͥrēs īueīes ī gentevngarica q̄ īmixta ē gēti tue duos p̄ſbiteros xp̄ianos tal̓ hītꝰ⁊ tal̓ forme a qͥbꝰ crudieris adnormam fidei criſtiane. Hec vtaudiuit gētil̓ rētiuit bonoꝝ ſocietate fruſtrari. Et mox ad eumrex. Impoſſibile ē inquit taleꝫte remanere nobiſcum. ſed ſicriſtianorum fidem ſuſceperis