Capitulū.Liber.Secūdus
.lij.
Et habito conſilio nuncios tnͣſmittit ad ducem occaſiones caluas ingeminas. quomodo eumſepius per īiuriam oppeeſſiſſet.nunc vere ſe illi velle reddere talionem niſi ſe redderet ⁊ ſua. et īhoc illi conſtitueret certum diē.Hec vt audiuit dux mandauitnobiles et proceres terre ſue. ⁊quid rex ſibi mandauerit ī ſinuat. Et illi quaſi vno ore reſpondentes dixerunt. Hactenꝰ nosvt ſeruos et fatuos reputaſtiſolis mundi ſeductoribus clericis adheſiſti. nunc te iuuent illi et conſulant in aduerſis. Tbi autem nec ſuccurrere volumꝰnec valemus. Hec vt vidit etaudiuit dux vehementer exꝑauit. Et mox ſe conferens ad caſtrum munitiſſimum ſolius deiauxiliū īplorauit. Medio autētempore cōdicti diei proſpectāte duce per propugnacula cumquibuſdam. vidit ingentem exercitum albatorū ī equis albisclipeis cruce rubea cōſignatiseminus venientam. Et mox ſtupens dixit ſuis. Numꝙͣ vidētisilla q̄ video. Et illi. nichil in qͣuat. Et mox omnes cū duce ſuꝑplices preces dātes ad dn̄m viderūt innumerabiles exercitusalbatorum. Tūc dux cum qͥbuſdā ſuis exiens curuauit genua.
Cui obuius vnꝰ ex multis milibus eleuauit eū dicens. Ne verearis fideliſſime prīcipū venturi r̓gis aduentū. Aſſūt illi d̓inoiuſſu ꝑati te tuuare qͦs elemēſinis ⁊ miſſarū ſuffragijs de purgatorio liberaſti. Medio aūt tēpore condicti diei liberabūt̉ etalij qui nobiſcum ī tuū adiutorium ſūt venturi. Et hoc dco omnis illa turba alboꝝ diſparuit.dux vero reu̓ſus ī caſtꝝ cū ſuisoībꝫ bn̄dixit dn̄m. Ad diē ergotꝑe ꝓcedēte rex cū īfinita multitudīe ſuoꝝ vel aliorū nobiliumq̄ ꝯtra ducē dn̄m ſuū totū terrepopulū adduxerāt qͣi de victoriacertꝰ adueīt. et ī planiciē ꝓpecaſtrū cum imra multitudine ſediffudit. Veīt ⁊ illi obuius duxnimirū alacri vultū et aīo iconcuſſus. Statamqꝫ vbi caſtrumcum paucis exiuit. illi tanta ettam innumea̓bilis multitudo celeſtis exercitꝰ eſt ꝯiūcta. vt exadu̓ſo caſtroꝝ celeſtiū. multitudo r̓gis qͣn̄ turba medica videretur. Qd̓ vt vidit rex et oēs q̄ ſecū erāt. validiſſimo pauore ꝯcuſſi ſūt. et adu̓tētes magͣlia dei ꝓlectis armis obuijs maībꝫ ī terrā ꝓſtrati ſūt ⁊ ad volūtatē ducis cū ipſa vita ⁊ rebꝫ totaliterſe dederūt. Nec moa̓. dux diuinā miſericordiā ī ſe r̓cognoſcēs