Capitulū.Fecūdus.libera

.xlix.

ē ꝙ multos ī morte legimꝰ exultaſſeⁱ ⁊ qͣſi iam celeſtem patriāpreuenientes in iubilodulciterexultaſſe; ⁊ hoc vt exemplo pateat audiamꝰ. ¶ Quidā fraterordīs predicatoꝝ in burgēſi flādrie domo fuit. Hic grauiter infirmatus cuꝫ letiſſimo vultū apꝓpiquare videret̉ morti. qͥdā fr̄cum lac̓mis flagitauit vt ſi qͥdꝯſolacōis accepiſſet a dn̄o ſibidicere digͣret̉. Cui ille ſilere nōvalens pre gaudio. Vere īqͥt accepi qͥa dn̄s ipſe Iheſus ſe morti mee pn̄cialiter adeſſe ꝓmiſitCui frater et ego inqͥt per eundem dn̄m ꝯteſtor te vt in digitovel nutibꝰ innuas cum eū videris pn̄tem. Cui ille. Faciam īqͥtlibenter ſi qͥdem ꝑmiſerit dn̄s.die poſtmodū tercia morbo ingueſcēte tabula ꝑcuſſa ē; ⁊ frēs īī firmariā cucurrer̄t. Preſtolātibꝰ ergo et orantibꝰ fratribꝰ.fr̄ moriēs digitum cū manu adcertū locū extendit. et circūfuẜocul̓ cum cantu leniſſimo dicerecepit; In galilea iheſum vidimꝰſicut dixit nob̓ alla̓ꝫ quo finitoſtatim exſpirauit. Qui vero pn̄tes fuerūt in hec eadem cū gaudio ⁊ lacrimis retulerūt. ¶ Adidem qͦꝫ accidit vt ego et mecuꝫqͥdaꝫ preſbiter ſancte vite cuiuſdam muliercule pauꝑcule domi

ciliū intraremꝰ. erant ⁊ ibi duofratres ordīs predicatoꝝ qͥ ea decauſa venerūt quā et nos. Et ecce caſu inuenimꝰ infantem iacētem ⁊ agonizantē ī cunis. Necmora. videntibꝰ ⁊ āmirantibusnobis morte puer amariſſimatorquebat̉. angebatur vultu etocul̓ ⁊ caput anxiū ꝯtorquebatSubito paululum ocul̓ depreſſis ⁊ iterum adaꝑtis. ſuſpicerein celum cepit. et adeo vehemētiſſime vultū membris et ocul̓exultare vtriſus ⁊ cachinnꝰ eiꝰſicut in tali puero audiri extradomum clarius potuiſſet̉ et n̓eius membra faſcia ſtrictius cingerent̉. extra cunas qͣſi tripudiās exiliſſet. Nec dubitauimꝰqͥ hec vidimꝰ vllo modo quin adviſionem ineffabil̓ glorie ⁊ contuitū angelorum q̄ puris et īnocētibus oculis apparebāt in tali puero tam dire et tam anxiemocienti cōtra naturam tal̓ exultacō ꝯtīgebat. Quid autemph̓us de gaudio et nitore cōſcīedicat audiamꝰ. Gaudiū inqͥt verum tm̄ ſapienti contīgit. Eſtenī elaco aī. ſincera quedam etmera letitia ſuis bonis veriſqꝫ fidentis. et hoc tm̄. ex v̓tute. conſcientia ꝓpenſiꝰ inſpirata. Nichilenī iocundius conſciētia bonaMagna pars beatitudinis etiā