liber.Capitulū.Secūdus.
.xlix.
noxiū cogitaſſet manū de cruceprecectā eiꝰ pectori ſuperponebat ⁊ incōmodū ꝓtinus effugabat. Hec āgelicis ſepe aſſuefacta colloqͥis ad amena virentisparadiſi die qͣdā euecta eſt vbiqͣdam ſicut michi confeſſa ē nōſolum ex viuis adhuc et tūc natis. veruētiam poſtmodū naſcituris. eorū inꝙͣ qͥ ab illo tꝑe viſionis vſqꝫ in finē mūdi ſaluandi erant ſimilitudīes vidit. Etqd̓ mia̓bilius eſt ī quo ſtatu cōiugij vel vginitatis ſinguli ſignificandi eſſent/ ſpiritu reuelante diſcreuit. Hos ergo cum poſtea videret in vita quorū ſimilitudines ī celoviderat licꝫ eosatea non nouiſſet ſpecialiſſimeex facie cognoſcebat. et ſubitoin ictu oculi ī ſingul̓ menciū velſtatuū differēcias diſcernebat.At aūt in criſtus iudex ⁊ teſtisſit in die iudicijſi falſū loquaripſemet veritatem rei in me certiſſime cōprobaui. cum mͥ ſtatumeū quē n̓ cōfeſſor meus nullꝰhominū nouit luce clarius īdicaret. Hoc et multis alijs qͥbꝰidem fecit certiſſimā relacōnecognoui. Adauxit aūt illud valde miraculū qd̓ in illa nobili puella elizabethde aſca euidentiſſime ꝯtigit. Hanc cum vidiſſetī pompa ⁊ ornatu glorie ſecuſa
ris vtpote illam per quam ꝑentes eius de poſteritate gauderecupiebant. ꝯſtāter dixit ad eā.Fruſtra tu conaris ⁊ tui quoniāpreuidi te ī ſtatu v̓ginitatis certiſſime morituram. Quomodoaūt hoc et ꝙ mia̓ occaſione ſitfactum ipſamet puella nobiliset omnes q̄ audiere mirati ſūt.Eſt et gaudiū ſicut dicit bratusauguſtinꝰ in libro ꝯfeſſionū qd̓nō dat̉ īpijs ſꝫ eis qͥ eū gratiscolunt/ qd̓ eſt ſola certa iocūditas qd̓ dicimꝰ gaudiū de cōſciētia bona et fide nō ficta. Hoc ſolo fere gaudio viuere putant̉ illi qͥ mortem habēt ī deſiberio ⁊vitam ī patiential qͥ vitā hac putant exilium. ⁊ terrene īhabitacionis dulcedinē incolatu hij riſum mūdi reputant errorem etgaudium decipi dicunt fruſtraVidi muliere iuuenculā pulchrāvalde nobilem. et rebꝰ mūdi affluenter pollentem. hec a puellaribꝰ annis viro nobili matrimonio cōpulata cito poſtmodūſpreuit mūdū ⁊ ī ſe oēs ꝯcupīasānullauit. In domo mariti velutancilla humil̓ ſeruiebat̉ ⁊ tamēvt mͥ vir eius dicebat. graciorilli erat vxor ī vili habitu ꝙͣ inpōpoſo. Hec vix ride̓ vmiꝙͣ viſaē n̓ cū deuotis ⁊ bonis ⁊ tūc ſolūiocūditate mia̓bili replebatur.