Fecūdus.Capitulū.liber.
xxxix.
miniſtrare. Invigilia igitur aſſūpcōis beate marie dn̄s iohannes cognomēto res vel bas pͥorcanoīcoꝝ regulariū ſcī iohānisī vineis iuxͣ muros eiuſdem citatis aſſumptis ſecum tribus canoīcis deuotiſſimis viris qͥ nūcōnes defūcti ſūt ī mōte ꝓximociuitati in loco vbi quōdam heremita reſedea̓t ad celebrādamſolemnitatem v̓gis glorioſe ſucceſſerūt. Inclinato aūt die cantatis veſꝑis. panem ⁊ aquā oreſobrio libauerūt. In ꝯpletoriodicto poſt oracōes deuotas ⁊ lōgas. mēbra ſuꝑ nudaꝫ humum.deſertꝰ enī locꝰ ea̓t vt qͥeſcerentpaululū ꝓſtrauerūt. Nec moradetētiorē ſurgūt ad matutinascantant ſimpliciter et deuote.At vbi an̄ laudes p̓or nonam ſectioneꝫ ex more finiuit ſubito cōcentꝰ mia̓bil̓ inſonuit angeloꝝet reſponſoriū. Felix namqꝫ altiſſimis vocibꝰ cātauerūt. Quoperacto tm̄ quatuor ex illa inumea̓ multitudine verſū ⁊ gloriaſingulariter ſuccinerunt multitudine ſemꝑ rn̄dente. Poſt repeticōnem vero ſecundam. iterato Relix namqꝫ iuxta moreꝫ gallicum inchoauerūt. et ꝓſequentibꝰ oībꝰ ꝯmuniter finierūt. Rtinito aūt rn̄ſorio factum eſt ſilētium angelorū. Prior aūt icho
ato Te deum laudamus matutinas cum ſuis laudibꝰ ꝑfecer̄t.Quibꝰ dc̄is qͦt ſingultꝰ quot lacrime qͦt ſuſpiria in recordacōeſuauiſſim modulamīs ab ymopectoris ediderunt illi qͣtuor beatiſſumm non ē noſtre poſſibilitatis euoluere vel effari. Sꝫ ī eisꝯpletum plane poterit credi etreliqͥe cogitacōnū diem feſtumagēt tibi. Hoꝝ ſcilicet duos nōui ſcilicet p̓orem ⁊ robertum dictum coqͥnatum. ceterorū noīaſcire non potui. ¶ De voͣli etiālaude angelorū iſtud qͦꝫ imracūlum ꝯtigit qd̓ ſubiūgo. Camerabeate marie monaſteriū eſt monialium ordinis cyſterciū. ī brabantia iuxta bruxellam. In hocloco capellanꝰ ea̓t noīe godefridus deuotus nimium dilectiſſimus mͥ et notus valde. hic dirorupture ⁊ viſcerū cruciatū ānisfere. xiiij. tribulatꝰ numꝙͣ tn̄ apredicacōne et ſalute hoīm qͥeſcebat. Contigit aūt vt ip̄e morte ſubita an̄ noctem mediā ītercepta. melodia ⁊ cantus mirabilis angelorū quaſi de loco ꝓpeeccleſiam audiretur qͦ attonitꝰvigil iia̓batur ꝙ ꝯuentꝰ ſolitotempeſtiuius ſurrexiſſꝫ. ⁊ cuiꝰeſſet ſolēnitas ſc quā feriatanocte tam inſolitis vocibus ⁊ cōcentibis efferebat. Non enim