Fecūdus.Capitulū.liber.
xxxi.
orōibꝰ inſiſtēdo vel lac̓mis nō ꝓtexit. Qualiter aūt oracōibꝫ ꝓtegamur beatꝰ augꝰ. ī libro demr̄ibus euidēter oſtēdit dicēs.Fidenter itaqꝫ fratres noſtraspreces ad deū dirigamus. Pronobis enim angeli deorſum celeſtia deſcendunt vt protegant;curſuſqꝫ ad celeſtia ꝯſcenduntvt pro nobis dominū petāt. vthinc deſideria noſtra ad ipſum.et inde ad nos diuina benefitiareportent ad premiū. factꝰ eſtaer ipſe angeloꝝ greſſibꝫ peruius. niteſcit cotidie per cōitatūſanctoꝝ. Nil enī māſit in elemētis vacuū qd̓ nō criſti morte fuerit ꝯſecratū. Eius manus ī cruce leuate ſunt. vt fideles ſui poſſint īpetrare qd̓ petūt. Feruenter ergo cum fide petas ⁊ accipies Iine feruore a̓ fide oracio tuadebita virtute p̓uat̉. Uerūtamēꝯſiderandū eſt ꝙ in oracōne vocali duo ſūt. labor et ītencio.cū ītencōne oras loq̄ris cum deoet exaudiris a deo? Si vero ſineintencōne oras oracio qͥdeꝫ proprie dici nō poteſt ſꝫ tn̄ labor tuus premiabit̉; ⁊ non fruſtrabit̉fructu ſuo. Multū tn̄ ī fructu ⁊premio differūt oracōis virtuset labor. Cū oracōibꝫ deo iungamur ⁊ in laboribꝫ partē qͣlemcūqꝫ penaꝝ ad qͥs ꝓ pctis obliga
mur exſoluere deponamꝰ ¶ Fratrem ī ordīe predicatoꝝ vidimꝰde qͦveritate teſtatiſſima ferebatur ꝙ dū in via ꝑgerꝫ et orarꝫſepiſſime a ſocijs viſus ē q̄ eūa tergo ſequebant̉ ad altitudinem vnius cubiti a terra ſuſpēdi et ꝑ aera ferri. ¶ Hoc idē demoīali quā an̄ qͣdragīta ānosvidimꝰ in foreſto brabacie moͣſterio q̄ multis ānis ī die pēthecoſtes hora tercia dū ī choro. veni creator ſpiritꝰ cātabatur advnū cubitu eleuabat̉ a terra; etvſqꝫ ī fineꝫ ymni ſuſpēſa manebat. Me quōdā ī adoleſcentiacōſtituto ⁊ q̄rulāte ꝙ alijs deditꝰ oracōibꝫ vacare nō poſſem q̄dā ſancte vite rn̄dit. Ad minꝰinqͥt ſemper ſemel ī die l̓ noctecaptes hora vel ſpacium qua deum libea̓ mente deuotus ores ⁊talis quideꝫ oracio robur virtutis preſtat; et iacula ſubmouetimmici. Supͥma ergo ideſt ſuꝑplex fidelis apis anima in oracione ꝓcumbas a̓ vt ꝓprios reatus a̓ alienos emūdes. vel proprij ſtatꝰ pericula vel aliena demoueas vl̓ celeſtibus deſiderijsinherendo huius miſere carnisincolatum euadas.¶ De vera libertate que in criſtiẜuitute cōprobat̉. Ca. xxxij.
.i.