Druckschrift 
Bonum universale de proprietatibus apum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Fecūdus.Capitulū.Liber.

.xxix.

et facietenꝰ in terrā eliſit. Quoin facto ſanctum virum imperator in tanta poſtmodum reuerecia habuit. vt vix vlli tm̄ ī eccleſia ſancta crediderit. Vide ergoſerue dei. vide v̓go criſti. quantum lingue malum qnͣtam ſiluāniſi reperta fuiſſet miraviri virtutis ſoliditas īcēdiſſet. Quisnon videt in tanti viri lapſu totūet tantum ordinem vacillaſſe.Grede ſalomoni tamꝙͣ experto vipereum virꝰ mala lingua.Nec ſexſum hinc exclude virilē.Dicit etiam ſapiens. Cum fatuis non habeas conſilium. Nonenim poterunt diligere niſi eaque ſibi placent. Et iterum infra. A conſiliarijs malis ſeruaanimā tuam. Et beatus augꝰ.ſibi cauens. Appecit inqͥt et appetitur cōcupiſcentia mulierū.Et vide exſecrabil̓ dolus ēqͥdaꝫ magis teptant̉ de ꝑſonis ſpeciē ī habitu et religiōe pretēdunt ꝙͣ de hijs ſeculo ſe deder̄t. Et mulieres ſimiliter quenūꝙͣ de viris ſecularibꝫ temptarent̉ eas dyabolus et mēs ꝑuerſa in ſanctos et religioſos vel viros eccleſiaſticos ſtimulabat.Cuius ſimile qd̓ in libro de natura rerū plinius aꝑte ponit. §usinqͥt qn̄ luxurie furijs agitat īvirū irruit candida maxīe veſte

indutū. Et vt hoc pateat ſub exemplo qd̓ noſtris temporibꝰ inhyſpania contigerit audiamꝰ. Predicator qͥdam actōneet ordinē in hyſpania maximꝰfuit frater dominicꝰ dictꝰ cumbeato dominico ibidem predicātoꝝ ordinem apliauit. hic opinione ſcicatis gͣcia acceptiſſimꝰerat regi caſtelle et nobilibꝫ vniuerſis ſicut a fre ordinis predicatoꝝ ī nouitate ipſius ordīs annis fere. xl. elapſis accepi. qd̓vbi q̄dam ſoldaria vt gallice vocant̉ tales ſꝫ reuera ſolēnis meretrix vidit īuidit. dixit regi etſuis. Quid creditis de iſto hoīequē ſciſſimū reputatis. Oſtendam vob̓ qͥs ipſe ſit. et vobisvidētibꝫ ad cōcubitu flectā.qꝫ rex meretricē vt vir vrbanꝰet nobil̓ increparꝫ. et illa ī periculum vite ſue ſi poſſet hocinſtanter promitteret. Reſpondit rex. fiat vt ſpoſpōdiſti. Necmoa̓. vbi qͦdā dievir beatus inpredicacōne ſtabat. publica meretrix ad veſtigia eiꝰ cum miroeiulatū et lacrimis ſpectāte populo ſe proſtrauit. Quod vt illevidit exhilaratꝰ ī ſe qͣi ſuꝑ penitēteꝫ cōpaſſionis ſacrimas fudit. Tūc audita ꝯfeſſione ciꝰ multos dies conſolabatur ea ipſam ẜm decebat mutare