Capitulū.Cęcū dubꝰliber.

.xxviij.

et mox effuſa ī laudem matriscriſti ad ſpem meliorē in preceet lacrimis cōfortat̉. Uenit ergoni ꝓxima ciuitate mn et hoſpicio ſuſcepto ab honeſta matrona locata eſt ab eadē cū quadāiudea ſara noīe vt eius paruulūenutriret. Manſit ergo annisqnͥqꝫ cū eadē iudea in tanta cordis triſticia vt vix eam qͥs poſſet videre ridētem bis ī pane ⁊aqua per ebdomadā ieiunabat.Interī domine ſue iudee de fidecriſti et bonitate ac pietate matris eius vt ea̓t femina prudēset eloquēs predicabat ⁊ ſenſimcor illius v̓ba edificātia ⁊ efficatia penetrabāt⁊ Cuius hortatuorationē dominica ⁊ angelicamſalutationē addiſcēs. criſtū etmatrem eius cōtidianis precibꝫinuocabat. Hinc factū ē vt nutrix ipſa cuidam fratri ordinispredicatoꝝ nomine conrado confeſſa mitteret̉ ad papā, Obtenta ergo abſolucōne ad patriameſt reu̓ſa; et accelerauit viſitareiudeā dudū domina ſuam. Quailla gratulabūde valde ſuſcipiēsᵍrogauit feſſam qͥeſcere ſuper lectū. At vbi veſpere iudeus venitet cognouit hāc eſſe nutricem.qͣſi in furia raptus ſuſpectā eamquaſi peru̓tricē ſue vxoris habebat. Certe inqͥt male venit

huc īſidiatrix. iſta iā occidameamēet mox extracto canipuloinuadit dormiētē. et tria deditei vulnea̓ citra vel ītra cor. Hocviſo iudea horruit et itrans thalamum obſerauit. Hinc noctismedio facto ſigno iudeus ſynagogā cū vicinis intrauit. iudraautem poſt luctū obdormiēs inſomnis vidit glorioſiſſimā dominā cū duabus puellis ad occiſam mulierē intrātem et ex tribus pixidibꝫ quas ferebat vnāquāqꝫ vnguine ſalutari. ī rediuiuū ſtatu mortis vulnera reducētem. Intuere lector. mia̓re miraculū. Iudeus mane rediens occiſam feminā non īuenit. credebatqꝫ ꝙ vxor ſua cadauer mortuū ſubterraſſet. hoc idem de virō vxor illuceſcēte die credebat.et ſuper hac re nec qͥs alteꝝ requiſiuit. Vix dies. xl. completi ſunt ⁊ ecce venit mulier peregrina iudeamqꝫ et virū eiꝰ exparte agnetis occiſe officioſiſſime ſalutauit ⁊ abijt. Tunc iudeus vxori ait. Quid eſt ꝙ illa viuit? Nūqͥd occidi eam. Cui vxor. Potens eſt inqͥt criſtꝰ dominus eius mortuā ſuſcitare. Et iudeus. hoc eſt ait qd̓ ſemꝑ timuiꝙ te apaſtatā duceret in errocem. Nec moa̓. hec dicēs ꝯprehēdit vxorē ⁊ ī thalamo duobꝫ