Druckschrift 
Bonum universale de proprietatibus apum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.liber.Cecūdus

xxx.

Innocēs iſte eſt; ego ſū factūfeci Nec mora dn cum maximoclamore merore populi. ꝓcūberet decollandus. ille factū fecerat. ꝓuidēciā diuina veritus taꝫnobilē īnocētem hominē deperire. In medium ꝓſiliens exclamauit. Innocētes ambo et pͥmꝰet ſecūdus. Ego ſū ille nequiſſimus homicidiū perpetraui.Mox iudex et ꝓceres ciuitatismia̓biliter ſtupefacti ſimul capiunt dictos tres viros factū diligēcius ꝑſcrutātes cum veritatem perōma cognouiſſēt. innocētes abſoluūt ipſū reum preāmiracione piaculi dimittunt.Criſtianꝰ aūt ille obuijs maībꝫet oculis amicum ſuſcepit. vtbreuiter dicam īuitat ad fideꝫ.annuit ille baptizatus ē. accepit vxorē nobilē ꝯſobrinā aiciet eo cōgente dimidia illopartitꝰ eſt que habebat. Apesergo fideliū criſtiana et debitaaīciciā adīuicem foueāt̉. ſtudeantqꝫ diuine gracie dediti. exēplū ſaltē gētilis hoīs ymitari. De bono hoſpitalitatis. Epituſumaxꝝ..Vnt apes hoſpitalitatis virtuti dedite. Apesenī extraneas dūmodobone et mitis nature ſint ſecum

recipiūt. Quid miri? Per hācenī loth euaſit īcēdiū Abraham receptis et refectis angel̓meruit benedici. Et apoſtolushoſpitales inqͥt īuicē ſine ſilacōne. Et bene addidit ſine ſimulacōne qͥa maxime iſto tꝑein pluribꝫ videmꝰ hoſpicia ſimūlata vt hoc faciant hoīnes autꝓpter verecūdiam honeſtatis.aut ꝓpter fauorē et gloriā ſeculare. pauci vero ſimplicit̓ propter deum. Et vere credo quido debito indigentibꝫ hoſpiciuꝫexhiberet ei etiā dominus refinnderet ī preſenti et de hoc dignafratris ꝓdicatoris relacōne manifeſtum miraculum enarrabo Ruit ī roma vir pius bonꝰ. in differenter hoīes religioſos pauꝑes ad hoſpiciū īuitabat. ꝯtigit aūt ꝯfectū ſenioattenuari vl̓ aporiari rebꝰ tꝑalibꝫ; et anguſtiabat̉ plus ſolitā hoſpitalitate in exercerepoſſet. ꝙͣ ad vſus ſuos ſufficiēciam non habere. Cūqꝫ vnactiū anxius pro talibus iaceretin lecto ſemi vigilans. audiuitvocem dicētem ſibi. Vidi caritatem tua quā ī exhibenda hoſpitalitate multo tꝑe infatigabiliter habuiſti. et hanc ad vitaꝫdeueniſti pauperem. Iolo ergo ſolū in futuro remunerare te-

.2. 8