Capitulū.Iecūdus.liber.

ix.

reꝝqꝫ noſtraꝝ ſi tam cito repararēt̉ cūcta ſicut fugiūt. ſed nūc īcrementa exeūt ſente et feſtinatur in dānum. Decunia ex quoin honore eſſe cepit. v̓tus reruꝫhonori cedit. In diues quis ſitoēs querimꝰ nemo an bonꝰ Ibiqꝫ tāti quilibet qnͣtū habueritfuit. Nulla auaricia ſine penac. ꝙ uis ſit ſatis ip̄a penaꝝ Maiore tormēto pecunia poſſiderꝙͣ qͣrit̉. Neceſſe eſt ergo paruoaſſueſcere. Non puto pauperē eſſe cui quātulūcūqꝫ ſuꝑ eſt. ſatiseſt. Voneſta īqͥt res ē. leta paupertas. Oīa habꝫ. qui nichil cōcupiſcit. ⁊ quidē cerciꝰ ꝙ q̄ multa poſſidet. Cui cum pauꝑtatebene ꝯuenit̉ diues eſt. Ille btīſſimꝰ ⁊ ſecurꝰ ſui poſſeſſor eſt. q̄craſtinū ſine ſollicitudine exſpectat. Si res exigue ſūt. non tn̄ſunt anguſte. Nec tua defleasnec aliena mireris. Quitqͥt enīvult. nemo habere poteſt. Illudtm̄ poteſt. nolle. qd̓ non habet.Nichil habes pa̓re nͥ te. Nichilgͣue. qd̓ leuiter excipias. Pauꝑtas nulli malū eſt. nͥ repugnanti. Tunc bonū te eſſe iudica cūtibi ſolū virtutis gaudium ōnenaſcet̉. Tūc te habebis tuū. cūītelliges infeliciſſimos eſſe felices. Irritare aūt eſt calamitatēum te felicē vocaueris Aut iſta

bona nō ſūt. que vocant̉. a̓ homofelicior deo eſt. qm̄qͥdem que parata nob̓ ſūt. nō habꝫ ī vſu deꝰ;ergo a̓ incredibile bonū deo deeſſe. a̓ hoc ipſuꝫ argumentū eſtbonū nō eſſe q̄ deo deſunt. Sivis ſcire ꝙ nichil ī paupertatemali eſt ꝯpara inter ſe pauꝑm⁊ diuitū vultꝰ. ſepius enī pauꝑet fidelius ridꝫ. horū qui felicesvocant̉ hylaritas. ficta ē. a̓ gͣuisa̓ ſupea̓ta triſticia eo qͥdem gͣuior. qͥa interdꝫ non licet palā miſeros eſſeꝫ Omniū iſtoꝝ ꝑſonata felicitas eſt. cōtemnes illos ſivere te rexeris; Nichil locupleciꝰ eo. cui qd̓ donat fortuna nōinuenit. ſꝫ cui non videntur ſuaāpliſſīa. licet tociꝰ mūdi dōmꝰſit miſer eſt. Nemo aliꝰ eſt deodignius. n̓ qui opes cōtempſeritquaꝝ poſſeſſionē ſecularibꝰ nōīterdicoˢ ſꝫ efficere volo vt illasintrepide nō poſſideant. Reducte ad parua. ex qͥbꝰ cadere nonpoſſis. Nūdū latro dimittit.Atiaꝫ in obſeſſa via pauꝑi paxeſt. Is maxime diues ē. qͥ minime diuicijs indiget. Greuiſſīaad diuicias viā eſt. per cōtemꝑtum diuiciarū. Naꝫ aliqͥs ꝯtēpne̓ p̄t oīa. habere oīa nemo poteſt. Multis ad pha̓ndū obfuere diuicie. pauꝑtas expedita ē.⁊ ideo predicatoꝝ ⁊ minoꝝ ordo