Druckschrift 
Bonum universale de proprietatibus apum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.liber.Iecūdus.

.ix.

hoſpitibꝫ ſuis poſſūt data reſūdere et de ſuo emere qd̓ non habent. Hinc qͥddam memoa̓bileqd̓ ꝯtigit non tacebo. Uallisducis in brabaciā moſteriū ēnobil̓ dux brabancie hemiricusmargarete filie ſue ſub rigoreciſtercienẜ ordīs p̄pa̓uit. huiuspͥma abbatiſſā vidimꝰ nobiliſſimam aleyde natua̓li īgeniov̓tute et gracia clara fuit. Ad viſitādum aūt moſterium abbasvuilhelmꝰ poſtea clareuallenẜẜm ordinem venit. Tento capitulo a qͥbuſdaꝫ accuſata ē abbatiſſa. fratribꝫ predicatoribꝫminoribꝫ vinū daret piſces tunicas ad pauſandū lotas mudas ꝯcederet. et loturā eoꝝ pedibus p̄pararet hec ōma faceret mochis ſui ordinis cuꝫ venirēt. Illa ergo qͣſite optenta licēcia reſpōdendē dixit. Ut accuſant ita eſt: Sꝫ hec racionishabeāt audietis. Fratribꝫ qͥdeꝫpredicatoribꝫ et minoribꝫ vinū piſces qn̄qꝫ poſſū cōferoiqͥa vn̄ emāt habere poſſūt.Neſtris moͣchis idipſū facio;quia egrediētibꝫ ut ꝯfido iciodat̉ pecunia vn̄ poſſūt emerehabere. Fratribꝫ egrediētibꝫ pedes. lubricatis ī ceno concedoveſtes mundas tunicas. vtcte poſſit qͥeſcere mochi auteꝫ

noſtri eqͥtes vadund et in manticis ſuis tunicas et veſtes portant. quas voluerit poterūtꝯmutare. Ioturā pedibꝫ fratribꝫfacio ꝓcua̓ri. qͥa ſudoribꝫ ſordētet luto. Mochis aūt idem facio; quia equis alcioribꝫ infidentes. ab inmundicijs talibꝫ poterunt ꝯẜuari. Hec vt audiuit venerabilis abbas mochis ſuis.in riſum ſereniſſimū reſoluūtur.in muliere mentem nobilē. et ſapiēciam ꝯmēdantes. Igit̉ qͣlesdefectꝰ fratribꝫ ī ſūmis neceſſitatibꝫ cōtigerīt. frequēter audiuij autem et michi ꝯperirevolenti. fratribꝫ ꝯtīgerit ī terra natītatis mee ſimplicit̓ enarrabo. Veni pedes in villam ignotam michi ī lōgo itinere fatigatus. ītin. ut pre debilitate nimiacorde me deficere mox putareꝫ.In greſſi fratres domū p̄ſbiteri. nec ſaltē fruſtū panis nigerrimi familia veſcebat̉ poterātoptinere. Inde digreſſi latevillam. nichil prorſus niſi in fine ville a quadā pauꝑcula frag panis furfurei habuerūt̉ donum ſatis magnuymmo michimaximū dotiuū. Reſedimꝰ ergo ſub diuo. panem ꝯmedimꝰ.Et licet paleaꝝ ariſte que erātin pane palatum ꝯmedenciū ſtimularēt nūꝙͣ in vitā mea ſū