liber.Capitulū.Primus.
.xxij.
peccatores cōſtituātur multi; ſicut ſcribit beatus paulꝰ apoſtolus ad roͣnos ad theſſalonicēſes. . n obedientem vitare iubꝫquaſi excōicatū. Si qͥs inqͥt nōobedierit verbo meo ꝑ epiſtolāhūc note. ⁊ ne cōmiſceamini cuꝫillo. Xpriſtus deus et homo utewāgeliſta ait matri ſubditusobediuit. ſꝫ et hoc parū. ymmoet patri putatiuo. Quis ergo ohomo es qui te tibi credere p̄ſumis ⁊ regi ſpernis. nō obediēsregimini alieno. In imenẜ dromonibꝫ multa milia populi modico gubernaculo ſe ꝯmittunt.Qualit̓ aut obediēdū ſit dominus in exodo moyſi et aaron figuralit̓ repromittēs dicit. Abſqꝫ tuo īperio non mouebit qͥſꝙͣpedē a̓ manū in ōi terra egipti.Moyſes et aaron figurā ꝯtinētp̄latoꝝ ad quorū imperiū ōnisſubditꝰ tenet̉ obedire ſimpliciter ī ōni bono. Hec obedienciain qͥbuſdā religionibꝫ extendit̉vſqꝫ ad morteꝫ ſcilicet in ordīepredicatoꝝ ⁊ minoꝝ. In alijs religionibꝫ neq̄ꝙͣ ita eſt. Et videracionē quare ab hoīe obediendum eſt hōi. ſicut dicit̉ in libroiudicū. obediente domino vocihōis. ſol ⁊ luna a ſuis progreſſibus tardauerūt. Quale auteꝫ
obediēciā male cautꝰ īcurrit referamus. ¶ Denerabil̓ fulco degādauo natus canoīcꝰ apud īſulas fuit. Hic ergo ut ip̄e nobisnarrauit a magiſtro iacobo de vitriaco legato et predicatore crucis ꝯtra albigēſes rogatꝰ ut ſecum crucem per flādriam predicaret rēnuit. Cui cū īſiſteret ꝑamicos ut eū adiuuaret ī negocio eccleſie tā neceſſario ⁊ deuoto. rēnuit ille ſecūdo et nullo mōſe faturū aſſeruit. Tūc magiſter iacobꝫ illū magis preceptuꝫtimere ꝯfidēs. et ego inqͥt precipio vob̓ auctoritate q̄ fūgor. utin nōie domini iheſu criſti in remiſſionē ōniū peccatorū vrōꝝillud negociuꝫ aſſumatis. Cuidictꝰ fulco nullomodo inqͥt aſſuma? Et ego rogo vos ut neq̄ ꝙme de hoc vlterius fatigetis.Mox magiſter iacobus gͣuiterꝯmotꝰ ī corde et fere vſqꝫ ad lacrimas fatigatꝰ ait illi. Cū vtiqꝫ digne poſſem vos excōicareauctoritate ꝯmiſſa. etōni beneficio iaꝫ p̓uare ꝑ inobediēciamꝯtumace. Nolo tamē. ne grauamen tm̄ in gerere videar tāto vito. Rogo tamen deū qui ōmumcordiū eſt īſpector quatenꝰ reddat vos non ſolum ad iſtud qd̓ſpernitis. ſꝫ prorſus invtileꝫ adōnē. Mira res mox ad hec v̓ba